ბიბლია: 2 ნეშტთა
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:02:41.836938+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. 2 ნეშტთა

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

2 ნეშტთა

2 ნეშტთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

28. 28

29. 29

30. 30

31. 31

32. 32

33. 33

34. 34

35. 35

36. 36

1
მეორე ნეშტთა წიგნი

სოლომონის გამეფება

1^1განმტკიცდა სოლომონი, დავითის ძე, თავის სამეფოში. უფალი, მისი ღმერთი, იყო მასთან და დიდად აღაზევა იგი. +

2და მოუხმო სოლომონმა მთელ ისრაელს: ათისთავებს, ასისთავებს, მსაჯულებს და მთელი ისრაელის ყველა წინამძღოლს, მამისსახლთა თავკაცებს.

3და გაემართნენ სოლომონი და მასთან ერთად მთელი კრებული იმ გორაკისაკენ, რომელიც გაბაონშია, რადგან იქ იყო სადღესასწაულო კარავი, მოსემ, უფლის მსახურმა, რომ გააკეთა უდაბნოში. +

4ხოლო ღვთის კიდობანი დავითს კირიათ-იეყარიმიდან ჰქონდა გადატანილი იმ ადგილზე, რომელიც მას მოუმზადა დავითმა, რადგან იერუსალიმში გაშალა მისი კარავი. +

5სპილენძის სამსხვერპლო, ბეცალელმა, ხურის ძის ურის ძემ რომ გააკეთა, იქვე იყო, უფლის სავანის წინ. და მოძებნეს იგი სოლომონმა და კრებულმა. +

6და ავიდა იქ სოლომონი უფლის წინაშე, სპილენძის სამსხვერპლოზე, სადღესასწაულო კარავთან რომ არის, და ათასი სრულადდასაწველი აღავლინა მასზე.

სოლომონის ხილვა და თხოვნა სიბრძნის მინიჭებაზე

7იმ ღამეს გამოეცხადა ღმერთი სოლომონს და უთხრა: „მთხოვე, რა გინდა, რომ მოგცე?“ +

8და უთხრა სოლომონმა ღმერთს: „დიდად სწყალობდი დავითს, მამაჩემს. მის ნაცვლად კი მე გამამეფე. +

9უფალო ღმერთო, ახლა აღსრულდეს შენი სიტყვა, დავითს, მამაჩემს, რომ უთხარი. რაკიღა მიწის მტვერივით რიცხვმრავალ ხალხზე გამამეფე, +

10სიბრძნე და ცოდნაც მომეცი ბარემ, რომ გავდიოდე ხალხის წინაშე და შევდიოდე, რადგან ვის შეუძლია განაგოს შენი ერი ესოდენ მრავალრიცხოვანი?“ +

11და უთხრა უფალმა სოლომონს: „რაკი გულში ეს გქონდა და არ ითხოვე სიმდიდრე, ქონება, დიდება, შენი მტრების სული, და არც ხანგრძლივი სიცოცხლე ითხოვე, არამედ მხოლოდ სიბრძნე და ცოდნა გამომთხოვე სამართავად ჩემი ერისა, რომელზედაც მე გაგამეფე, +

12გეძლევა სიბრძნე და ცოდნა. და ისეთ სიმდიდრეს, ქონებასა და დიდებას მოგანიჭებ, რომლის მსგავსი არც შენს წინამორბედ მეფეებს ჰქონიათ და არც შენს შემდეგ ექნება ვინმეს.“ +

13გაბაონში რომ გორაკია, იქიდან ჩავიდა სოლომონი საკრებულო კარვიდან იერუსალიმში და მეფობდა ისრაელზე.

14და თავი მოუყარა სოლომონმა ეტლებსა და ცხენოსნებს, ჰყავდა ათასოთხასი ეტლი და თორმეტი ათასი ცხენოსანი. და განალაგა ისინი ეტლების სადგომ ქალაქებში და იერუსალიმში, თავისთან. +

15ოქრო-ვერცხლი რიყის ქვას გაუთანაბრა იერუსალიმში, ხოლო კედარი – სიკომორის ხეს, დაბლობში რომ იზრდება. +

16სოლომონის ცხენები ეგვიპტიდან და კევედან იყო მოყვანილი. მეფის ვაჭრებს მოჰყავდათ კევედან საფასურით. +

17ეტლი ექვსას ვერცხლად ამოჰყავდათ ეგვიპტიდან, ხოლო ცხენები – ასორმოცდაათ ვერცხლად. ამავე ფასში მოჰქონდათ თავიანთი ხელით ხეთელთა და არამელთა მეფეებისათვისაც. +

2
სოლომონი ემზადება ტაძრის ასაგებად

2^1(18) და ბრძანა სოლომონმა სახლის აშენება უფლის სახელისთვის და სამეფო სახლის აშენება თავისთვის.

2(1) და აღრიცხა სოლომონმა სამოცდაათი ათასი მტვირთავი. ოთხმოცი ათასი ქვის მჭრელი მთებში და სამი ათას ექვსასი მათი ზედამხედველი. +

3(2) და შეუთვალა სოლომონმა ხურამს, ცორის მეფეს: „როგორც დავითს, მამაჩემს, გაუკეთე და კედარი გაუგზავნე მისი საცხოვრებელი სახლის ასაშენებლად, [მეც ასევე გამიკეთე.] +

4(3) აჰა, ვაშენებ უფლის, ჩემი ღმერთის, სახელზე სახლს მისთვის განსაწმედად, საკმევლის საკმევად, საწირი პურის მუდამჟამს მისართმევად, სრულადდასაწველის აღსავლენად დილა-საღამოობით, შაბათობით, ახალმთვარობებისათვის და ჩვენი უფლის დღესასწაულებისათვის, რაც სამარადისოდ აკისრია ისრაელს.

5(4) დიდია ის სახლი, უფლისათვის რომ ვაშენებ, რადგან ჩვენი ღმერთი ყველა ღმერთებზე დიდია. +

6(5) ვის შესწევს ძალა, რომ უფლის სახლი ააშენოს, როცა მას ცანი და ცანი ცათანი ვერ იტევს? ან მე ვინ ვარ, რომ მის წინაშე, საკმევლის საკმევი ალაგის გარდა, სხვა სახლი ავუშენო? +

7(6) ახლა კი გამომიგზავნე ოქროს, ვერცხლის, სპილენძის, რკინის და ძოწეულის, მეწამული და ლურჯი ფერის ნართების დამუშავების მცოდნე კაცი, ჩუქურთმის კვეთა რომ იცოდეს და იმუშაოს იმ ხელოსნებთან ერთად, იუდასა და იერუსალიმში რომ მყავს, რომელნიც დავითმა, მამაჩემმა, მოამზადა.

8(7) ლიბანიდან გამომიგზავნე კედარის ხეები, კვიპაროსები და სანდალოზის ხეები, რადგან ვიცი, რომ შენმა მსახურებმა იციან ლიბანის ხეების ჭრა და აჰა, ჩემი მსახურნი შენს მსახურებთან ერთად იქნებიან, +

9(8) რათა უხვად დამიმზადონ ხეები, რადგან სახლი, მე რომ ვაშენებ, დიდებული და მშვენიერი უნდა გამოვიდეს. +

10(9) აჰა, ვაძლევ ტყის მჭრელებს, ხეებს რომ ჩეხავენ, შენს მსახურთ, ოცი ათას ქორ ხორბალს, ოცი ათას ქორ ქერს, ოცი ათას ბათ ღვინოსა და ოცი ათას ბათ ზეთს.“ +

11(10) და უთხრა ხურამმა, ცორის მეფემ, წერილში და გაუგზავნა სოლომონს: „რაკი უფალს უყვარს თავისი ერი, ამიტომ დაგადგინა მასზე მეფედ.“

12(11) კიდევ ეს უთხრა ხურამმა: „კურთხეულ იყოს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც შექმნა ცა და მიწა, რომელმაც მეფე დავითს ბრძენი, ჭკვიანი და გონიერი ვაჟი უბოძა, რომელიც აშენებს სახლს თავისთვის. +

13(12) ახლა კი გიგზავნი ბრძენსა და გამოცდილ კაცს – ხურამ-აბის, +

14(13) დანელი ქალის ძეს, მამით ცორელს, რომელმაც იცის ოქროს, ვერცხლის, სპილენძის, რკინის, ქვის, ხის, ძოწეულის და ლურჯი ნართების, სელისა და ყირმიზის დამუშავება, ყოველგვარი ჩუქურთმის კვეთა, ყველა ჩანაფიქრის განსახორციელებლად, რაც კი დაევალება შენს ხელოსნებთან და ჩემი ბატონის, დავითის, ხელოსნებთან ერთად. +

15(14) ახლა გამოუგზავნოს ჩემმა ბატონმა ის ხორბალი, ქერი, ზეთი და ღვინო, თავის მსახურთ რომ შეჰპირდა.

16(15) ჩვენ კი ლიბანში მოვჭრით ხეებს, რამდენიც დაგჭირდება, და ზღვაზე ტივებით დავაცურებთ იაფოსკენ, იქიდან კი იერუსალიმს აიტანე.“

17(16) და აღრიცხა სოლომონმა ყველა ხიზანი, ვინც კი ისრაელის ქვეყნად დავითის, მამამისის, აღრიცხვის შემდეგ მოსულიყო, და აღმოჩნდა ასორმოცდაცამეტი ათას ექვსასი კაცი. +

18(17) მათგან სამოცდაათი ათასი მტვირთავად გაამწესა, ოთხმოცი ათასი – ქვის მჭრელად მთაში, სამი ათას ექვსასი – ზედამხედველად, ხალხი რომ ემუშავებინათ. +

3
ტაძრის მშენებლობის დაწყება

3^1და შეუდგა სოლომონი უფლის სახლის შენებას იერუსალიმში მორიას მთაზე, სადაც ნაჩვენები ჰქონდა დავითს, მამამისს, იმ ადგილას, დავითმა რომ მოამზადა ორნან იებუსელის კალოზე. +

2შენებას შეუდგა მეორე თვის ორში, თავისი მეფობის მეოთხე წელს.

3აჰა, საფუძველი, რომელზედაც სოლომონმა ღვთის სახლის შენება დაიწყო: სიგრძით სამოცი წყრთა იყო, ძველი საზომით, სიგანით – ოცი წყრთა. +

4სტოა, სიგრძეზე რომ გასდევდა ტაძარს, მისი სიგანის შესაბამისად, ოცი წყრთა იყო, სიმაღლით – ას ოცი. შიგნიდან ხალასი ოქროთი მოჭედა. +

5კვიპაროსის ხეებით შემოსა დიდი სახლი, საუკეთესო ოქროთი შემოსა და მასზე პალმები და ჯაჭვები გამოაჭედინა. +

6ძვირფასი ქვებით დაფარა სახლი დასამშვენებლად. ოქრო კი ფარვაიმული ოქრო იყო. +

7ოქროთი შემოსა სახლი – ძელები, კარის ზღურბლები, მისი კედლები და კარები, კედლებზე ქერუბიმები ამოკვეთა.

8და გააკეთა წმიდათა წმიდა: მისი სიგრძე, სახლის სიგანის შესაბამისად, ოცი წყრთა იყო, და სიგანეც ოცი წყრთა და ექვსასი ქანქარი საუკეთესო ოქროთი დაფარა იგი. +

9ლურსმნები, წონით ხუთი შეკელი, ოქრო იყო. ქორედიც ოქროთი შემოსა.

10წმიდათა წმიდის სახლში გააკეთა ორი ქერუბიმის ქანდაკება და ოქროთი დაფარა ისინი. +

11ქერუბიმების ფრთები სიგრძით ოცი წყრთა იყო, ერთის ფრთა – ხუთწყრთიანი, და სახლის კედელს ეხებოდა, მეორის ფრთაც ხუთწყრთიანი, მეორე ქერუბიმის ფრთას ეხებოდა. +

12მეორე ქერუბიმის ფრთაც – ხუთწყრთიანი, სახლის კედელს ეხებოდა. მეორის ფრთაც – ხუთწყრიანი, პირველი ქერებუმის ფრთას ეხებოდა.

13ამ ქერუბიმების ფრთები ოც წყრთაზე იყო გაშლილი, ისინი ფეხებზე იდგნენ და სახე სახლისაკენ ჰქონდათ მიქცეული. +

14და გააკეთა კრეტსაბმელი ლურჯი, ძოწეული, მეწამული ნართისაგან და სელისაგან და მასზე ქერუბიმები გამოსახა. +

15სახლის წინ სიგრძით ოცდაათი წყრთის ორი სვეტი გააკეთა, თითოეულის თავზე ხუთწყრთიანი სვეტისთავი იყო. +

16და გააკეთა დაბირში ჯაჭვები და სვეტისთავებზე მიამაგრა, და გააკეთა ასი ბროწეული და ჯაჭვებზე ჩამოკიდა. +

17ეს სვეტები ტაძრის წინ აღმართა, ერთი მარჯვნივ, ერთი მარცხნივ. მარჯვენას იაქინი დაარქვა, მარცხენას – ბოყაზი. +

4
მშენებლობის გაგრძელება

4^1და გააკეთა სპილენძის სამსხვერპლო სიგრძით ოცი წყრთა, სიგანით ოცი წყრთა, +

2და ჩამოასხა სპილენძის ზღვა, სრულიად მრგვალი, კიდით კიდემდე ათი წყრთა იყო, სიმაღლე ხუთი წყრთა ჰქონდა, ოცდაათი წყრთა ლარი სწვდებოდა გარს. +

3მის ქვეშ, ირგვლივ, ხარების გამოსახულებები იყო შემორტყმული, ზღვას ათ წყრთაზე გარს ევლებოდა მასთან ერთად ჩამოსხმული ხარების ორი რიგი.

4იგი თორმეტ ხარზე იდგა. სამი ჩრდილოეთით იყურებოდა, სამი დასავლეთით იყურებოდა, სამი სამხრეთით იყურებოდა, სამი აღმოსავლეთით იყურებოდა. ზღვა ზედ ედგათ და გავები ყველას შიგნით ჰქონდათ მიქცეული. +

5სისქე ერთი მტკაველი ჰქონდა, კიდეები თასის კიდესავით ჰქონდა გაკეთებული და გაშლილ შროშანს ჰგავდა. სამია თას ბათს იტევდა. +

6და გააკეთა ათი საბანელი. ხუთი მარჯვენა ფრთაზე დადგა, ხუთი – მარცხენა ფრთაზე, რომ მათში განბანილიყვნენ და სრულადდასაწველი საკლავიც ამოევლოთ. ხოლო ზღვა მღვდელთა გასაბანად იყო განკუთვნილი. +

7და გააკეთა ათი ცალი ოქროს სასანთლე მათი წესის შესაფერისად და ტაძარში დადგა. ხუთი მარჯვენა ფრთაზე, ხუთიც მარცხენა ფრთაზე. +

8და გააკეთა ათი ტაბლა და ტაძარში დადგა. ხუთი მარჯვენა ფრთაზე, ხუდთიც მარცხენა ფრთაზე. და გააკეთა ასი ცალი ოქროს სასხურებელი. +

9და გააკეთა მღვდელთა ეზო, და დიდი ეზო, და ეზოს კარები, და სპილენძით მოჭედა მათი კარებები.

10ზღვა მარჯვენა ფრთაზე დადგა, სამხრეთ-აღმოსავლეთით.

11და გააკეთა ხურამმა ქვაბები, აქანდაზები, სასხურებლები. და მოამთავრა ხურამმა სამუშაო, რომელსაც სოლომონს უკეთებდა ღვთის სახლში.

12ორი სვეტი, ბუღაურები, სვეტისთავზე დასადგმელი, და ორი ცხაური ბუღაურების დასაფარავად, +

13ოთხასი ბროწეული ორი ცხაურისთვის, ორ-ორი რიგი ბროწეულებისა ორთავე ცხაურისათვის, სვეტებზე დასადგმელი, ბუღაურების დასაფარავად.

14და გააკეთა კვარცხლბეკები, კვარცხლბეკებზე საბანლები გააკეთა. +

15ერთი ზღვა და თორმეტი ხარი მის ქვეშ.

16ქვაბები, აქანდაზები, ჩანგლები და ყველა სხვა ჭურჭელი, რაც კი ხურამმა სოლომონს გაუკეთა უფლის სახლისათვის, მბზინვარე სპილენძისა იყო.

17იორდანეს მიდამოებში ჩამოასხა ისინი მეფემ, თიხნარ ნიადაგზე, სუქოთსა და ცერედას შორის. +

18და გააკეთა სოლომონმა ყველა ეს ჭურჭელი, ძალზე ბევრი, ისე, რომ გაურკვეველი იყო სპილენძის წონა. +

19და გააკეთა სოლომონმა ყველა ის ჭურჭელი, რაც კი ღვთის სახლშია: ოქროს სამსხვერპლო, ოქროსავე ტაბლები, რომლებზედაც საწინაშეო პურები ეწყო; +

20სუფთა ოქროს სასანთლეები და მისი ლამპრები, რათა აენთოთ ისინი დაბირის წინ, წესისამებრ. +

21ოქროს ყვავილები, ლამპრები და მაშები – სუფთა ოქროსაგან,

22დანები, სასხურებლები, კოვზები, საცეცხლურები – სუფთა ოქროსაგან. ასევე ტაძრის კარებები: წმიდათა წმიდაში შესასვლელი შიდა კარებიც და ტაძრის საწმიდარში შესასვლელი შიდა კარებიც ოქროსივე იყო. +

5
კიდობნის შეტანა ტაძარში

5^1და მოათავა ყველა საქმე, რასაც უფლის სახლისათვის აკეთებდა სოლომონი. მოიტანა სოლომონმა დავითის, მამამისის, შემოწირულობანი: ვერცხლი, ოქრო, ყველანაირი ჭურჭელი, და ღვთის სახლის საგანძურში დააწყო, +

2მაშინ შეყარა სოლომონმა იერუსალიმში ისრაელის უხუცესობა და შტოთა ყველა თავკაცი, ისრაელის ძეთა მამისსახლის უფროსები, რომ გადმოესვენებინათ უფლის აღთქმის კიდობანი დავითის ქალაქიდან, ანუ სიონიდან. +

3და შეიყარა მეფე სოლომონთან მთელი ისრაელი სადღესასწაულოდ მეშვიდე თვეში, +

4და მოვიდა ისრაელის მთელი უხუცესობა და ლევიანებმა ასწიეს კიდობანი. +

5და წაასვენეს კიდობანი და სადღესასწაულო კარავი, და ყველა წმინდა ჭურჭელი, კარავში რომ ინახებოდა. და წაასვენეს ისინი მღვდლებმა და ლევიანებმა.

6მეფე სოლომონი და მთელი ისრაელის საზოგადოება, რომელიც მასთან შეიკრიბა კიდობნის წინ, მსხვერპლად სწირავდნენ ცხვარ-ძროხას, რომლის დათვლა და აღრიცხვა შეუძლებელი იყო სიმრავლის გამო. +

7და დაასვენეს მღვდლებმა უფლის აღთქმის კიდობანი მისთვის განკუთვნილ ადგილზე ტაძრის დაბირში, წმიდათა წმიდაში, ქერუბიმთა ფრთებქვეშ, +

8რადგან ფრთები ჰქონდათ გაშლილი ქერუბიმებს კიდობნის ადგილზე, და ზემოდან ფარავდნენ ქერუბიმები კიდობანს და მის კეტებს.

9კეტები იმ სიგრძისა იყო, რომ მისი თავები მოჩანდა, დაბირის წინ, გარეთ კი არ ჩანდა. დღემდე იქ არის ისინი. +

10არაფერი არ იყო კიდობანში გარდა ორი ქვის დაფისა, მოსემ რომ ჩააწყო ხორებზე, როცა კავშირი შეკრა უფალმა ისრაელის ძეებთან ეგვიპტიდან მათი გამოსვლისას. +

11და როცა გამოვიდნენ მღვდლები წმიდადან – რადგან ყველა იქ მყოფი მღვდელი განიწმიდა, განურჩევლად დასებისა, – +

12ასევე ყველა მგალობელი ლევიანი – ასაფი, ჰემანი, იედუთუნი, მათი ვაჟები და მათი მოძმენი – სელით შემოსილნი, წინწილებით, ქნარებით, ებნებით სამსხვერპლოს აღმოსავლეთით მდგარნი, მათთანვე ასოცი მესაყვირე მღვდელი, +

13ხმაშეწყობილნი იყვნენ მესაყვირენი და მგალობელნი, რათა ერთხმად ეგალობათ უფლისთვის და ედიდებინათ, და როცა იქუხა საყვირების და წინწილების ხმამ, უფლის ქებით, რადგან კეთილია იგი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი, მაშინ სახლი, უფლის სახლი, ღრუბელმა აავსო, +

14და ვეღარ შეძლეს მღვდლებმა იქ დგომა და სამსახურის გაწევა ღრუბლის გამო, რადგან უფლის დიდებამ აავსო ღვთის სახლი. + +

6
სოლომონის სიტყვა და ლოცვა

6^1მაშინ თქვა სოლომონმა: „ბნელში დავანება ინება უფალმა. +

2სახლი აგიშენე სავანედ შენდა, სამყოფელი სამარადისო სამკვიდრებლად.“

3პირი ხალხისკენ იბრუნა მეფემ და აკურთხა ისრაელის კრებული. და ფეხზე იდგა მთელი ისრაელის კრებული. +

4და თქვა: „კურთხეულ იყოს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელიც თავისი პირით ელაპარაკა დავითს, მამაჩემს, და თავისი ხელით შეასრულა! იგი ამბობდა: +

5‘იმ დღიდან, რაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოვიყვანე ჩემი ერი, ისრაელის არცერთ ტომში არ ამირჩევია ქალაქი სახლის ასაშენებლად, რათა იქ დამკვიდრებულიყო ჩემი სახელი, და კაციშვილი არ ამირჩევია, ჩემი ერის, ისრაელის, წინამძღოლად, +

6მხოლოდ იერუსალიმი ავირჩიე ჩემი სახელის დასამკვიდრებლად, და დავითი ავირჩიე ჩემს ერზე, ისრაელზე, დასადგენად.’

7გულში ჰქონდა მამაჩემს, დავითს, სახლის აშენება უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელზე. +

8და უთხრა უფალმა მამაჩემს, დავითს: ‘გულში რომ გქონდა ჩემს სახელზე სახლის აშენება, კარგი ჰქენი, რომ გულში გქონდა ეს საქმე.

9ოღონდ შენ არ ააშენებ სახლს, არამედ შენი შვილი, შენი საზარდულიდან გამოსული, ის ააშენებს სახლს ჩემს სახელზე.’ +

10და დაამტკიცა უფალმა თავისი ნათქვამი სიტყვა. და აჰა, მე დავდექი მამაჩემის, დავითის, ადგილზე, ავედი ისრაელის ტახტზე, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს, და უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელზე ავაშენე სახლი. +

11და დავასვენე იქ კიდობანი, რომელშიც უფლის აღთქმა ინახება, ისრაელის ძეთ რომ დაუდო.“

12და დადგა უფლის სამსხვერპლოს წინ მთელი ისრაელის კრებულისაკენ პირშექცევით და ხელები აღაპყრო, – +

13რადგან სოლომონმა გააკეთა სპილენძის კვარცხლბეკი, სიგრძით ხუთი წყრთა, სიგანითაც ხუთი წყრთა, სიმაღლით სამი წყრთა, და შედგა მასზე, და მუხლი მოიყარა მთელი ისრაელის კრებულის წინაშე და ხელები აღაპყრო ცისკენ, – +

14და თქვა: „უფალო, ღმერთო ისრაელისა! არ არსებობს შენი მსგავსი ღმერთი, არც ცაში და არც ქვეყნად, შენ ინახავ აღთქმასა და წყალობას შენს მსახურთა მიმართ, რომელნიც მთელი გულით დადიან შენს წინაშე. +

15შენ შეუნახე სიტყვა შენს მსახურს, მამაჩემს დავითს, და დღეს შენმა ხელებმა აღასრულა, რაც შენს ბაგეებს ჰქონდა ნაბრძანები.

16ახლაც შეუნახე, უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენს მსახურს, მამაჩემს დავითს, შენი ნათქვამი სიტყვა, რომ უთხარი: ‘არ გამოგელევა მემკვიდრე ჩემს წინაშე, ისრაელის ტახტზე მჯდომარე, ოღონდ შეინახონ შენმა შვილებმა წესი და რიგი და იარონ ჩემს წინაშე, როგორც შენ დადიოდი ჩემს წინაშე.’ +

17ახლაც მტკიცე იყოს, უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენი სიტყვა, შენს მსახურს, მამაჩემს დავითს, რომ უბრძანე. +

18ნუთუ ნამდვილად იმკვიდრებს დედამიწაზე ღმერთი? აჰა, ვერ იტევენ მას ცანი და ცანი ცათანი, როგორღა დაიტევს ეს ჩემი აშენებული სახლი? +

19მოხედე შენი მსახურის ლოცვა-ვედრებას, უფალო, ღმერთო ჩემო, ისმინე ღაღადი და ლოცვა, რომლითაც მოგმართავს შენი მსახური,

20რომ თვალი გეჭიროს ამ სახლზე ღამით და დღისით, ამ ადგილზე, რომლის გამოც ნათქვამი გაქვს, აქ იქნებაო ჩემი სახელი, რომ ისმინო ლოცვა, რომელსაც იტყვის ამ ადგილას შენი მსახური. +

21და ისმინე შენი მსახურისა და შენი ერის, ისრაელის, ვედრება, როცა დადგებიან ლოცვად ამ ადგილას, ისმინე შენს სამყოფელ ადგილზე ცათა შინა, ისმინე და შეგვიწყალე. +

22თუ შესცოდავს ვინმე თავის თვისტომს და ფიცით დააფიცებენ მას, და ეს ფიცი აღსრულდება შენს სამსხვერპლოსთან ამ სახლში, +

23მაშინ მოუსმინე ციდან და სამართალი გაუჩინე შენს მსახურთ, მტყუანი გაამტყუნე, რომ მის თავზე იყოს მისი საქციელი, მართალი კი გაამართლე, რომ მისი სიმართლისამებრ მიეგოს. +

24თუ დამარცხდება შენი ერი, ისრაელი შენი მტრის მიერ, იმის გამო, რომ შეგცოდეს, მერე კი მოიქცევა შენსკენ, ქებას შეასხამს შენს სახელს და დაგიწყებს ლოცვა-ვედრებას ამ სახლში, +

25მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს ერს, ისრაელს, დააბრუნე იმ მიწაზე, რომელიც მის მამებს მიეცი.

26როცა დაიკეტება ცა და არ იწვიმებს შეცოდების გამო, შენს წინაშე რომ ჩაიდინეს, და დაიწყებენ ლოცვას ამ ადგილას, განადიდებენ შენს სახელს, განერიდებიან ცოდვებს, რადგან უკვე დასჯილი გეყოლება ისინი, +

27მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს მსახურთ და შენს ერს, ისრაელს, რომ დააყენო სასიკეთო გზაზე, რომლითაც სიარული მართებთ, და აწვიმე წვიმა შენს მიწაზე, რომელიც სამკვიდრებლად მიგიცია შენი ერისათვის.

28თუ შიმშილობა იქნება ქვეყანაზე, თუ შავი ჭირი, თუ მწველი ხორშაკი, სიყვითლე, კალია თუ მატლი, ან თუ მტერი შემოადგება ქვეყანას მის კარიბჭეებს, უბედურება რაიმე, თუ სნეულება, +

29ყოველი ლოცვა, ყოველი ვედრება ადამიანისაგან და მთელი შენი ერისაგან, ისრაელისაგან, როდესაც ყველა გაიგებს თავის უბედურებას და ხელს გამოიწვდის ამ სახლისაკენ,

30ისმინე ციდან – შენი სამყოფლიდან, და მიუტევე, მიაგე თითოეულს თავისი საქციელისამებრ შენ, რომელმაც უწყი მათი გულები, რადგან მხოლოდ შენ უწყი ადამიანთა გული, +

31რათა მუდამ შენი შიში ჰქონდეთ, ვიდრე ცხოვრობენ ამ მიწაზე, რომელიც ჩვენს მამებს მიეცი.

32იმ უცხოელსაც უსმინე, რომელიც არ არის შენი ერიდან, ისრაელიდან, მაგრამ შორეული ქვეყნიდან მოვა შენი დიდი სახელის, მაგარი ხელის და შემართული მკლავის გამო, და მოვა და ილოცებს ამ ტაძართან. +

33ისმინე ციდან, შენი სამყოფელიდან, და შეუსრულე, რასაც შეგთხოვს უცხოელი, რომ მთელი ქვეყნის ხალხებმა გაიგონონ შენი სახელი და შიში მიეცეთ შენი ერის, ისრაელის, მსგავსად, რათა იცოდნენ, რომ შენი სახელი ჰქვია ამ სახლს, მე რომ ავაშენე.

34როცა მტერთან საბრძოლველად გავა შენი ერი, დაადგება გზას, რომელზეც შენ დააყენებ, და დაიწყებს ლოცვას უფლისადმი ამ ქალაქისაკენ პირშექცეული, შენ რომ აირჩიე, და იმ სახლისაკენ, შენს სახელზე რომ ავაშენე, +

35მაშინ ისმინე ციდან მათი ლოცვა და ღაღადისი და სამართალი გაუჩინე.

36როცა შეგცოდავენ, – რადგან არ არსებობს უცოდველი კაცი, – განურისხდები, მტრების ხელში ჩააგდებ და ტყვედ წაასხამენ მტრის ქვეყანაში, შორს იქნება თუ ახლოს, +

37გონს მოეგებიან იმ ქვეყანაში, სადაც იქნებიან ტყვედ, მოიქცევიან, შემოგღაღადებენ თავიანთი ტყვეობის ქვეყანაში, და იტყვიან: ‘შევცოდეთ, დავაშავეთ, ბოროტება ჩავიდინეთ,’ +

38და როცა მთელი სულითა და გულით მოიქცევიან შენსკენ მათი მტრების ქვეყანაში, რომელშიც ტყვედ წაასხეს, და დაიწყებენ ლოცვას იმ ქვეყნისაკენ პირმიქცეულნი, მათ მამებს რომ მიეცი, იმ ქალაქისაკენ, შენ რომ აირჩიე, იმ სახლისაკენ, მე რომ ავაშენე შენს სახელზე, +

39მაშინ ისმინე ციდან, შენი სამყოფლიდან, მათი ლოცვა-ვედრება, სამართალი გაუჩინე და მიუტევე შენს ერს, ისრაელს, რომელმაც შეგცოდა. +

40ახლა კი, ღმერთო ჩემო, თვალღია იყავ და ყური მიაპყარ ამ ადგილზე ლოცვას.

41ახლა კი დაიძარ, უფალო ღმერთო, შენი განსასვენებლისაკენ, შენი ძლიერების კიდობანთან ერთად! შეიმოსონ შენმა მღვდლებმა, უფალო ღმერთო, ხსნა, და შენმა მადლიანებმა სიკეთით გაიხარონ. +

42უფალო ღმერთო! პირს ნუ შეაქცევ შენს ცხებულს, გაიხსენე დავითის, შენი მსახურის მიმართ სიქველენი.“ +

7
დღესასწაულები

7^1როგორც კი მოათავა სოლომონმა ლოცვა, ცეცხლი გადმოეშვა ზეციდან და შთანთქა სრულადდასაწველი და მსხვერპლები, და უფლის დიდებამ აავსო სახლი.

2ვეღარ შედიოდნენ მღვდლები უფლის სახლში, რადგან უფლის დიდებით იყო ავსებული უფლის სახლი. +

3როცა დაინახეს ისრალის ძეთ სახლზე გადმომავალი ცეცხლი და უფლის დიდება, პირქვე დაემხენ მიწაზე, ქვაფენილზე და თაყვანი სცეს, და აქებდნენ უფალს, რადგან კეთილია იგი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

4და შესწირეს მსხვერპლი უფალს მეფემ და მთელმა ერმა. +

5და შესწირა სოლომონმა ოცდაორი ათასი ხარი და ას ოცი ათასი ცხვარი. და აკურთხეს ღვთის სახლი მეფემ და მთელმა ერმა. +

6მღვდლები თავ-თავიანთ სამსახურებელ ადგილებზე იდგნენ, ლევიანები კი მეფე დავითის გაკეთებული საუფლო საკრავებით აქებდნენ უფალს, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი, ისევე, როგორც დავითი აქებდა მათი მეოხებით; მღვდლები საყვირებს აყვირებდნენ მათ გვერდით, და ფეხზე იდგა მთელი ისრაელი. +

7და განწმიდა სოლომონმა შუა ეზოც უფლის სახლის წინ, რადგან მიიტანა იქ სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლის ლურთები, რადგან სოლომონის გაკეთებულმა სპილენძის სამსხვერპლომ ვეღარ დაიტია სრულადდასაწველი და პურეულის ძღვენი და ლურთები. +

8შვიდდღიანი დღესასწაული გადაიხადა იმჟამად სოლომონმა და მასთან ერთად მთელმა ისრაელმა – დიდმა კრებულმა, [რომელიც მოვიდა] ხამათიდან ვიდრე ეგვიპტის ხევამდე. +

9მერვე დღეს გამართეს საზეიმო წვეულება, რადგან შვიდ დღეს ასრულებდნენ სამსხვერპლოს სატფურებას და შვიდ დღეს – დღესასწაულს. +

10მეშვიდე თვის ოცდამესამე დღეს გაისტუმრა ხალხი თავ-თავიანთ კარვებში მხიარულნი, გულსავსენი იმ სიკეთის გამო, უფალმა რომ უყო დავითს, სოლომონს და ისრაელს, თავის ერს. +

11და დაასრულა სოლომონმა უფლის სახლი და სამეფო სახლი. და ყოველივე გულუხვად გაიღო სოლომონმა უფლის სახლისა და თავისი სახლის წარმატებით ასაშენებლად. +

12ღამით გამოეცხადა უფალი სოლომონს და უთხრა: „შევისმინე შენი ლოცვა-ვედრება და ავირჩიე ეს ადგილი მსხვერპლის შესაწირავ სახლად. +

13თუ ცას დავკეტავ და წვიმა აღარ მოვა, ან თუ კალიას დედამიწის გადაჭმას ვუბრძანებ, ან თუ შავ ჭირს მოვუვლენ ჩემს ერს,

14და ჩემი ერი, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, ქედს მოიდრეკს, ილოცებს, ძებნას დამიწყებს და შემობრუნდება თავისი უკეთური გზიდან, მაშინ ციდან მოვუსმენ, მივუტევებ ცოდვებს და განვკურნავ მათს ქვეყანას. +

15ახლა თვალი გახელილი მექნება და ყურთასმენა მიპყრობილი ლოცვა-ვედრებისათვის ამ ადგილზე. +

16ახლა ავირჩიე და ვაკურთხე ეს სახლი ჩემი სახელის სამარადისო სამკვიდრებლად. აქ იქნება ყოველდღე ჩემი თვალი და გული, +

17თუ ივლი ჩემს წინაშე, როგორც მამაშენი, დავითი, დადიოდა და ყველაფერს აღასრულებ, რაც ნაბრძანები მაქვს შენთვის, დაიცავ ჩემს წესს და სამართალს,

18განვამტკიცებ შენს სამეფო ტახტს, როგორც დავითს, მამაშენს, აღვუთქვი და ვუთხარი: არ გაგიწყდება-მეთქი ხელმწიფე ისრაელში. +

19მაგრამ თუ განმიდგებით და მიატოვებთ ჩემს წესებსა და ბრძანებებს, მე რომ მოგეცით, შეუდგებით უცხო ღმერთებს და თაყვანს სცემთ მათ, +

20ამოვძირკვავ მათ ჩემი მიწიდან, რომელიც მათ მივეცი, და ამ სახლს, რომელიც განვწმიდე ჩემი სახელით, მოვიშორებ ჩემი პირიდან, საარაკოდ და სათრეველად გავხდი ყველა ხალხს შორის. +

21და ყველა, ვინც კი ჩაუვლის ამ სახლს, ერთდროს აღზევებულს, გაოგნდება და იტყვის: ‘ასე რისთვის მოექცა უფალი ამ ქვეყანას და ამ სახლს?’ +

22და იტყვიან: ‘რადგან დაივიწყეს უფალი, თავიანთი მამების ღმერთი, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანა ისინი, მოეჭიდნენ სხვადასხვა ღმერთებს, თაყვანს სცემდნენ და მათ ემსახურებოდნენ. ამისათვის დააწია მათ უფალმა ყველა ეს უბედურება.’“

8
სოლომონის საქმეები და მისი დიდება

8^1ოცი წლის თავზე, როცა დაასრულა სოლომონმა უფლის სახლისა და თავისი სახლის შენება, +

2გააშენა სოლომონმა ის ქალაქებიც, რომლებიც ხურამმა მისცა სოლომონს, და ისრაელის ძენი ჩაასახლა იქ. +

3და გაილაშქრა სოლომონმა ხამათ-ცობაზე და დაიპყრო იგი. +

4ააშენა თადმორი უდაბნოში და ყველა ის სამარაგო ქალაქი, ხამათში რომ დააფუძნა.

5გააშენა ზემო ბეთ-ხორონი და ქვემო ბეთ-ხორონი – გალავნებით, კარიბჭეებით და ხანდაკებით გამაგრებული ქალაქები; +

6ბაყალათი და სამარაგო ქალაქები, რომლებიც კი ჰქონდა სოლომონს, საეტლო ქალაქები, ცხენოსანთა ქალაქები, და ყველაფერი, რისი აშენებაც უნდოდა იერუსალიმში, ლიბანში, და მთელს თავის სახელმწიფოში. +

7ყველა ხალხი, რომელიც დარჩა ხეთელთაგან, ამორელთაგან, ფერეზელთაგან, ხიველთაგან და იებუსელთაგან, რომელიც არ იყო ისრაელის ძეთა მოდგმისა, +

8და მათი შთამომავლები, მათ შემდეგ რომ დარჩნენ ქვეყანაში და არ გაუწყვეტიათ ისრაელის ძეთ, ბეგარაზე მომუშავეებად განაწესა სოლომონმა და ასე არიან დღემდე. +

9ისრაელის ძეთაგან კი არავინ დაუყენებია სოლომონს თავის ბეგარაზე, რადგან მეომრებად ჰყავდა ისინი, თავის მცველთა მეთაურებად, თავისი ეტლებისა და მხედრების მეთაურებად.

10ორას ორმოცდაათი კაცი ჰყავდა მეფე სოლომონს ზედამხედველთა უფროსებად, რომელნიც ხალხს უძღვებოდნენ. +

11ფარაონის ასული სოლომონმა დავითის ქალაქიდან გადაიყვანა სახლში, რომელიც მას აუშენა, რადგან თქვა: „არ უნდა ცხოვრობდეს ჩემი ცოლი დავითის, ისრაელის მეფის, სახლში, რადგან წმიდაა იგი, სადაც უფლის კიდობანი შევიდა.“ +

12მაშინ დაიწყო სოლომონმა უფლისთვის სრულადდასაწველის შეწირვა უფლის სამსხვერპლოზე, რომელიც სტოასთან ააგო,

13ყოველდღიური აღვლენა, მოსეს მცნებისამებრ, შაბათების და ახალმთვარობების დაცვა, წელიწადში სამი დღესასწაულის: უფუარობის, შვიდეულთა და კარვობის ზეიმი. +

14დავითის, თავისი მამის, მიერ დადგენილი წესის მიხედვით ჩააყენა მღვდელთა დასები თავიანთ სამსახურში, ლევიანები კი მათ დაცვაში, რათა სადიდებელი ეთქვათ და მღვდლებთან ერთად ემსახურათ ყოველდღიური მოვალეობის შესასრულებლად. ასევე ყველა კარს თავისი კარისმცველები მიუჩინა, თავ-თავისი დასების მიხედვით, რადგან ასე ბრძანა დავითმა, ღვთისკაცმა. +

15არ უღალატიათ მეფის იმ ბრძანებისათვის, რომელიც ეხებოდა მღვდლებს, ლევიანებს, სხვა საქმეებსა და საგანძურს.

16ასე ჰქონდა სოლომონს აწყობილი ყველა საქმე, საძირკველის ჩაყრიდან დაწყებული, ვიდრე უფლის სახლი ბოლომდე არ გასრულდა.

17მაშინ წავიდა სოლომონი ზღვისპირეთში, ყეციონ-გებერსა და ელოთში, ედომის ქვეყანაში. +

18ხურამმა თავის მსახურთა ხელით ხომალდები და თავისი ზღვისმცოდნე მსახურნი გაუგზავნა და ჩავიდნენ ისინი სოლომონის მსახურებთან ერთად ოფირში, და ოთხასორმოცდაათი ქანქარი ოქრო წამოიღეს იქიდან და მეფე სოლომონს მოუტანეს.

9
სოლომონი და შებას დედოფალი

9^1შებას დედოფალმა შეიტყო სოლომონის ამბავი და მივიდა იერუსალიმში, რომ გამოცანებით გამოეცადა სოლომონი. მივიდა დიდძალი დოვლათით, აქლემებს მოჰქონდათ ნელსაცხებლები, მრავლად ოქრო და ძვირფასი თვლები, მივიდა მასთან და ელაპარაკა ყველაფერზე, რაც გულში ჰქონდა. +

2ყველა კითხვაზე გასცა პასუხი სოლომონმა. არაფერი იყო მეფისთვის დაფარული, რომ უპასუხოდ დაეტოვებინა. +

3და დაინახა შებას დედოფალმა სოლომონის სიბრძნე, ნახა მისი აშენებული სახლი, +

4მისი სუფრის სასმელ-საჭმელი, მის მსახურთა საცხოვრებელი, მის მსახურეულთა საქმიანობა და შესამოსელი, მისი მწდეები და მათი შესამოსელი, მისი კიბეები, რითაც ის უფლის სახლში ადიოდა, და გაოგნებული დარჩა.

5და უთხრა მეფეს: „მართალი ყოფილა, რაც ჩემს ქვეყანაში მქონდა გაგონილი შენზე და შენს სიბრძნეზე. +

6სიტყვების არ მჯეროდა, ვიდრე თავად არ მოვედი და ჩემი თვალით არ ვიხილე: აჰა, თურმე ნახევარიც არ უთქვამთ ჩემთვის შენს უსაზღვრო სიბრძნეზე. ყველაფერს გადააჭარბე, რაც გაგონილი მქონდა.

7ბედნიერია შენი ხალხი. ბედნიერნი არიან შენი მსახურნი, მუდამ შენს წინაშე რომ დგანან და ისმენენ შენს სიბრძნეს. +

8კურთხეულ იყოს უფალი, შენი ღმერთი, რომელმაც მოგისურვა, რათა მის ტახტზე დაესვი უფლის, შენი ღმერთის, მეფედ. შენი ღმერთის ისრაელისადმი სიყვარულის გამო დაგაყენა მასზე მეფედ, მის განსამტკიცებლად საუკუნოდ და სამართლისა და სიმართლის გასაჩენად.“ +

9და უბოძა მეფეს ასოცი ქანქარი ოქრო, დიდძალი ნელსაცხებელი და ძვირფასი ქვები. არ იყო ისეთი ნელსაცხებელი, შებას დედოფალს მეფე სოლომონისათვის რომ არ ებოძებინა. +

10ხურამისა და სოლომონის მსახურებმა ოფირიდან ჩამოტანილ ოქროსთან ერთად სანდაზოლის ხეები და ძვირფასი ქვებიც ჩამოიტანეს. +

11და გააკეთა მეფემ სანდალოზისაგან საფეხურები უფლის სახლისათვის და სამეფო სახლისათვის; ებნები და ქნარები – მგალობელთათვის. ამის მსგავსი მანამდე არასდროს უნახავთ იუდას ქვეყანაში.

12და უბოძა მეფე სოლომონმა შებას დედოფალს ყველაფერი მისთვის სასურველი, რაც კი მან ითხოვა, იმაზე მეტი, რაც თვითონ მოართვა მეფეს. უკან გაბრუნდა და წავიდა თავის ქვეყანაში თავის მსახურებიანად. +

13ექვსას სამოცდაექვსი ქანქარი ოქრო შემოსდიოდა სოლომონს ყოველწლიურად. +

14ამას გარდა მოგზაურებს, ვაჭრებს, არაბთა მეფეებს და მხარეთა განმგებლებს შემოჰქონდათ ოქრო-ვერცხლი.

15და გააკეთა მეფე სოლომონმა ორასი დელამფარი ნაჭედი ოქროსაგან. ექვსასი შეკელი ოქრო დაიხარჯა თითოეულ დელამფარზე. +

16და გააკეთა სამასი ფარი ოქროსაგან ნაჭედი, სამასი შეკელი ოქრო დაიხარჯა თითოეულ ფარზე. და დააწყო ისინი მეფემ ლიბანის მაღნარის სახლში.

17და გააკეთა მეფემ სპილენძისაგან დიდი ტახტი და ხალასი ოქროთი მოჭედა. +

18ექვსი საფეხური ჰქონდა ტახტს, ოქროს ფეხსადგამი ჰქონდა ტახტს მიდგმული, საჯდომის ორსავე მხარეს სანიდაყვეები ჰქონდა, ხოლო სანიდაყვეებს თითო ლომი ედგა გვერდით.

19ექვს საფეხურზე, აქეთ-იქით, სხვა თორმეტი ლომი იდგა.

20მეფე სოლომონის ყველა სასმისი ოქროსი იყო, ყველა ჭურჭელი ლიბანის მაღნარის სახლში რჩეული იყო. ვერცხლი და სპილენძი არაფრად მიაჩნდათ სოლომონის დროს, +

21რადგან მეფის ხომალდები ხურამის მსახურებთან ერთად თარშიშს დადიოდნენ, თარშიშული ხომალდები სამ წელიწადში ერთხელ მოდიოდნენ და მოჰქონდათ ოქრო-ვერცხლი, სპილოს ძვალი, მოჰყავდათ ყაფუზუნები და ფარშევანგები. +

22და განდიდდა მეფე სოლომონი ქვეყნის ყველა მეფეებზე მეტად თავისი სიმდიდრითა და სიბრძნით. +

23ამ ქვეყნად ყველა მეფე ესწრაფოდა სოლომონის ნახვას, რომ მოესმინა მისი სიბრძნე, რომელიც გულში ჩაუდო ღმერთმა. +

24და ყველას თავისი ძღვენი მოჰქონდა: ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი, შესამოსელი, საჭურველი, ნელსაცხებლები, ცხენები და ჯორები, ყოველწლიურად.

25სოლომონს ოთხი ათასი თავლა ჰქონდა, ჰყავდა ეტლები და თორმეტი ათასი ცხენოსანი, განლაგებული ჰყავდა ისინი ეტლების სადგომ ქალაქებში და იერუსალიმში, თავისთან. +

26მისი ხელისუფლება ვრცელდებოდა ყველა მეფეზე ევფრატიდან ფილისტიმელთა ქვეყნამდე და ეგვიპტის საზღვრებამდე. +

27ვერცხლი ქვებს გაუთანაბრა მეფემ იერუსალიმში, ხოლო ნაძვი სიკომორის ხეს, დაბლობში რომ იზრდება. +

28სოლომონის ცხენები ეგვიპტიდან და ყველა ქვეყნიდან იყო მოყვანილი.

სოლომონის გარდაცვალება

29სოლომონის დანარჩენი ამბები – პირველნი და უკანასკნელნი – სწერია ნათან წინასწარმეტყველის მატიანეში, ახია შილონელის წინასწარმეტყველებაში, იეყდო მხილველის ხილვაში, იერობყამ ნაბატის ძეს რომ შეეხება. +

30და იმეფა სოლომონმა იერუსალიმში მთელს ისრაელზე ორმოცი წელი. +

31და განისვენა სოლომონმა თავის მამებთან და დამარხეს დავითის, მამამისის, ქალაქში. და მის ნაცვლად რეხაბყამი, მისი ძე, გამეფდა. +

10

რეხაბყამის გამეფება

10^1და წავიდა შექემში რეხაბყამი, რადგან შექემში იყო მისული მთელი ისრაელიანობა მის გასამეფებლად. +

2როცა [ეს ამბავი] შეიტყო იერობყამ ნაბატის ძემ, რომელიც ეგვიპტეში იმყოფებოდა, სადაც სოლომონ მეფისაგან იყო გაქცეული, ეგვიპტიდან გამობრუნდა იერობყამი. +

3შეუთვალეს და დაიბარეს იგი. და მოვიდა იერობყამი და მთელი ისრაელი და ასე უთხრეს რეხაბყამს:

4„უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა. ახლა შეგვიმსუბუქე ეს ძნელი სამუშაო და მძიმე უღელი, მამაშენმა რომ დაგვადო, და დაგემორჩილებით.“

5უთხრა მათ: „წადით და სამი დღის მერე მოდით ჩემთან.“ და წავიდა ხალხი. +

6რჩევა ჰკითხა მეფე რეხაბყამმა უხუცესებს, რომლებიც მამამისს, სოლომონს, ახლდნენ მის სიცოცხლეში, და უთხრა: „როგორ მირჩევთ, რა პასუხი გავცე ამ ხალხს?“

7და ელაპარაკნენ მას. უთხრეს: „თუ კეთილი იქნები ამ ხალხისათვის, აამებ მათ და კეთილ სიტყვებს ეტყვი, მაშინ სამუდამოდ შენი მსახურნი იქნებიან.“

8არ დაუგდო ყური უხუცესების რჩევას, რაც ურჩიეს, და ჰკითხა რჩევა მოყმეთ, რომლებიც მასთან იყვნენ შეზრდილნი და ემსახურებოდნენ. +

9და უთხრა მათ: „რას მირჩევთ, რა პასუხი გავცე მაგ ხალხს, რომ მეუბნებიან, შეგვიმსუბუქეო მამაშენისგან დადგმული უღელი?“

10და ელაპარაკნენ მოყმენი, მასთან რომ იყვნენ შეზრდილნი, და ურჩიეს: „ასე უთხარი იმ ხალხს, რომელიც გეუბნება: უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა და შენ უნდა შეგვიმსუბუქოო, ასე უთხარი მათ: მამაჩემის წელზე მსხვილია-თქო ჩემი ნეკა თითი. +

11ხომ დაგადგათ მამაჩემმა მძიმე უღელი, მე კი უფრო დაგიმძიმებთ უღელს! ხომ შოლტებით გსჯიდათ მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით!“

სამეფოს გაყოფა

12და მივიდნენ იერობყამი და მთელი ხალხი მესამე დღეს რეხაბყამთან, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მეფეს, სამი დღის შემდეგ მოდითო ჩემთან. +

13და მკაცრად უპასუხა მეფემ ხალხს, ყური არ ათხოვა მეფე რეხაბყამმა უხუცესთა რჩევას.

14მოყმეთა რჩევისამებრ ელაპარაკა მათ, უთხრა: „ხომ დაგიმძიმათ მამაჩემმა უღელი, მე კიდევ უფრო დაგიმძიმებთ! ხომ შოლტებით გსჯიდათ მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით.“

15არ შეიწყნარა მეფემ ხალხის სათხოვარი, რადგან ასეთი იყო ღვთის ნება, რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვა, რაც ნათქვამი ჰქონდა იერობყამ ნაბატის ძისათვის, ახია შილონელის პირით. +

16და როცა დაინახა მთელმა ისრაელმა, რომ არ უსმინა მათ მეფემ, მაშინ სიტყვა შეუბრუნა ხალხმა მეფეს და უთხრა: „რა წილი გვიდევს დავითში? რა მემკვიდრეობა გვაქვს იესეს ძისაგან? თქვენ-თქვენი კარვებისაკენ, ისრაელო! ახლა შენ მიხედე შენ სახლს, დავით!“ და წავიდ-წამოვიდა თავ-თავის კარვებში ისრაელი. +

17მხოლოდ იუდას ქალაქებში მცხოვრებ ისრაელის ძეებზე შერჩა მეფობა რეხაბყამს.

18და გაგზავნა მეფე რეხაბყამმა ჰადორამი, ხარკის ამკრებთა უფროსი, მაგრამ ქვებით ჩაქოლეს ისრაელის ძეთ და მოკვდა იგი. მაშინ სასწრაფოდ ახტა მეფე რეხაბყამი ეტლზე და იერუსალიმში გაიქცა. +

19და განუდგა ისრაელი დავითის სახლს და ასეა დღემდე.

11
რეხაბყამი ბრუნდება იერუსალიმში

11^1და მივიდა რეხაბყამი იერუსალიმში და შეჰყარა იუდასა და ბენიამინის მთელი სახლი – ასოთხმოცი ათასი რჩეული მეომარი, რათა შებრძოლებოდნენ ისრაელს რეხაბყამისათვის მეფობის დასაბრუნებლად. +

2და გამოეცხადა უფლის სიტყვა შემაყიას, ღვთისკაცს: +

3„უთხარი რეხაბყამ სოლომონის ძეს, იუდას მეფეს, მთელ ისრაელს და ბენიამიანის მთელ სახლს: +

4ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘ნუ გახვალთ საბრძოლველად თქვენს ძმებთან! თავ-თავის სახლში გაბრუნდეს ყველა, რადგან ჩემი ნებით მოხდა ეს ამბავი’“. და ისმინეს უფლის სიტყვა და იერობყამთან საომრად გასულნი უკან გაბრუნდნენ. +

5რეხაბყამი იერუსალიმში ცხოვრობდა და ციხე-სიმაგრეებად აქცია ქალაქები იუდაში.

6მან გაამაგრა: ბეთლემი, ყეტამი და თეკოაყი, +

7ბეთ-ცური, სოქო, ყადულამი,

8გათი, მარეშა, ზიფი,

9ადორაიმი, ლაქიში, ყაზეკა,

10ცორყა, აიალონი, ხებრონი – გამაგრებული ქალაქები – იუდასა და ბენიამინს რომ ეკუთვნოდა.

11და გაამაგრა ეს ციხე-სიმაგრეები, და ჩააყენა მათში წინამძღოლნი და მისცა სურსათ-სანოვაგის, ზეთისა და ღვინის მარაგი.

12და ყველა ქალაქს ფარ-შუბები ჩამოურიგა და ძლიერ გაამაგრა. მის ხელში იყო იუდა და ბენიამინი.

13მღვდლები და ლევიანები, ვინც კი იყო მთელს ისრაელში, თავ-თავიანთი საზღვრებიდან შეუდგნენ მას.

14ვინაიდან ტოვებდნენ ლევიანები თავიანთ სანახებს, სამფლობელოებს და მიდიოდნენ იუდაში და იერუსალიმში, რადგან იერობყამი და მისი ძენი უშლიდნენ მათ უფლის მღვდლობას +

15და დაიყენა მღვდლები გორაკებისთვის, ციკნებისათვის და ხბორებისთვის, თვითონ რომ გააკეთა. +

16მათ მიჰყვნენ ისრაელის ყველა ტომიდან, ვინც გულით ეძებდა უფალს, ისრაელის ღმერთს. ისინი მოვიდნენ, რომ მსხვერპლი შეეწირათ უფლისთვის, თავიანთი მამების ღმერთისათვის.

17და გაამაგრეს იუდას სამეფო და სამ წელიწადს მხარს უჭერდნენ რეხაბყამს, სოლომონის ძეს, რადგან ამ სამ წელიწადს დადიოდა დავითისა და სოლომონის გზით. +

18რეხაბყამმა ცოლად შეირთო მახალათი, იერიმოთ დავითის ძის ასული. +

19და შეეძინა მას ვაჟები: იეყუში, შემარია და ზაჰამი.

20მის შემდეგ შეირთო მაყაქა, აბესალომის ასული, რომელმაც შესძინა მას: აბია, ყათაი, ზიზა, შელომითი. +

21რეხაბყამს ყველა თავის ცოლზე და ხარჭაზე მეტად უყვარდა მაყაქა, სოლომონის ასული. რადგან თვრამეტი ცოლი და სამოცი ხარჭა ჰყავდა. და შეეძინა ოცდარვა ვაჟი და სამოცი ქალი. +

22და დააყენა უფროსად რეხაბყამმა აბია, მაყაქას ვაჟი, წინამძღილად თავის ძმებში, რადგან მისი გამეფება ეწადა. +

23გონივრულად მოიქცა და ყველა თავისი შვილი იუდასა და ბენიამინის ყველა კუთხეში და ყველა გამაგრებულ ქალაქში ჩაასახლა. და უხვად მისცა სარჩო და უთხოვა მრავალი ცოლი.

12
რეხაბყამი იწყებს კერპთაყვანისმცემლობას

12^1როცა განმტკიცდა რეხაბყამის მეფობა და გაძლიერდა, მაშინ მიატოვა მან უფლის რჯული და მასთან ერთად მთელმა ისრაელმა. +

2რეხაბყამის მეფობის მეხუთე წელს წამოვიდა შიშაკი, ეგვიპტის მეფე, იერუსალიმზე, რადგან შესცოდეს უფალს. +

3ათას ორასი ეტლით, სამოცი ათასი მხედრით, მასთან ერთად ურიცხვი ხალხი მოვიდა ეგვიპტიდან: ლიბიელები, სუქიელები, ქუშელები,

4აიღო იუდას გამაგრებული ქალაქები და იერუსალიმს მიადგა.

5მაშინ წინასწარმეტყველი შემაყია მივიდა რეხაბყამთან და შიშაკს გარიდებულ, იერუსალიმში თავშეყრილ იუდას მთავრებთან, და უთხრა მათ: „ასე ამბობს უფალი: ‘რაკი თქვენ მიმატოვეთ, ახლა მეც მიგატოვებთ შიშაკის ხელში.’“ +

6და დამორჩილდნენ ისრაელის მთავრები და მეფე, თქვეს: „მართალია უფალი.“ +

7და როცა დაინახა უფალმა, რომ დამორჩილდნენ, გამოეცხადა უფლის სიტყვა შემაყიას და უთხრა: „დამმორჩილდნენ ისინი, აღარ მოვსპობ, სულ მალე გამოვიხსნი და აღარ დაატყდება იერუსალიმს ჩემი რისხვა შიშაკის ხელით. +

8მაგრამ მისი ყმები გახდებიან, რათა იცოდნენ, როგორია ჩემი ყმობა და ამქვეყნიური მეფეების ყმობა.“

9და მოვიდა შიშაკი, ეგვიპტის მეფე, იერუსალიმში და წაიღო უფლის სახლისა და სამეფო სახლის განძეულობა, ყველაფერი წაიღო, წაიღო ოქროს ფარებიც, სოლომონმა რომ გააკეთა. +

10და გააკეთა მეფე რეხაბყამმა მათ ნაცვლად სპილენძის ფარები და ჩააბარა მცველთა უფროსებს, რომელნიც სამეფო სახლის შესასვლელს დარაჯობდნენ. +

11და ყოველთვის, როცა მეფე უფლის სახლში შევიდოდა, მოდიოდნენ მცველები და მოჰქონდათ ისინი, და მერე ისევ აბრუნებდნენ მცველების ოთახში.

12და რაკი დამორჩილდა, გაბრუნდა უფლის რისხვა მისგან და საბოლოოდ აღარ დაღუპა იგი. იუდაშიც კეთილი ამბები იყო. +

13და განმტკიცდა მეფე რეხაბყამი იერუსალიმში. ორმოცდაერთი წლისა იყო რეხაბყამი, როცა ის გამეფდა, და ჩვიდმეტ წელიწადს მეფობდა იერუსალიმში, ქალაქში, რომელიც უფალმა თავისი სახელის სამკვიდრებლად ამოარჩია ისრაელის ყველა ტომში. დედამისი იყო ნაყამა ყამონელი. +

14ბოროტებას აკეთებდა, რადგან მთელი გულმოდგინებით არ ეძებდა უფალს.

15რეხაბყამის პირველი და უკანასკნელი ამბები ჩაწერილია წინასწარმეტყველ შემაყიასა და ყიდო მხილველის მატიანეში, საგვარტომო ნუსხის მიხედვით. გამუდმებული ომი იყო რეხაბყამსა და იერობყამს შორის. +

16და განისვენა რეხაბყამმა თავის მამებთან, და დამარხეს დავითის ქალაქში, და მის ნაცვლად აბია, მისი ძე, გამეფდა. +

13
აბიას გამეფება იუდაზე

13^1იერობყამის მეფობის მეთვრამეტე წელს აბია გამეფდა იუდაზე. +

2სამ წელიწადს მეფობდა იერუსალიმში, დედამისი იყო მიქაიაჰუ, ურიელის ასული, გიბყადან. ომი იყო ამტყდარი აბიასა და იერობყამს შორის.

3აბიამ ომში მამაც მებრძოლთაგან ოთხასი ათასი რჩეული ვაჟკაცი გამოიყვანა. იერობყამი კი მათ წინააღმდეგ საომრად რვაასი ათასი რჩეული და მამაცი მეომრით გამოვიდა. +

4და დადგა აბია ცემარაიმის მწვერვალზე, ეფრემის მთებში რომ არის, და თქვა: „მისმინეთ, იერობყამ და მთელო ისრაელო!

5განა არ იცით, რომ უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, დავითსა და მის ძეებს მარილის აღთქმით მისცა მეფობა ისრაელზე საუკუნოდ?

6და მაინც აღდგა იერობყამ ნაბატის ძე, სოლომონის, დავითის ძის, მსახური, და გაილაშქრა თავისი ბატონის წინააღმდეგ. +

7და შემოიკრიბა თავის ირგვლივ უღირსი, უგვანი ხალხი, და გამაგრდნენ რეხაბყამ სოლომონის ძის წინააღმდეგ. რეხაბყამი ყმაწვილი იყო და გულმხდალი, ამიტომ ვერ გაუძლო მათ.

8ახლა თქვენ ფიქრობთ, გაუმკლავდეთ უფლის სამეფოს, რომელიც დავითის ძეთა ხელშია? თქვენ ჩვენზე ბევრად მეტნი ხართ და თქვენთან არის ოქროს ხბორები, იერობყამმა რომ ღმერთებად დაგიყენათ. +

9განა თქვენ არ გამორეკეთ უფლის მღვდლები – აარონის ძენი და ლევიანები? განა თქვენ არ იყავით, რომ მღვდლები სხვა ქვეყნების ხალხთა მსგავსად გაიჩინეთ? ყველა, ვინც თავის საკურთხებლად მოდის მოზვრითა და შვიდი ბატკნით, ცრუღმერთის მღვდელი ხდება. +

10ჩვენ კი უფალი, ჩვენი ღმერთი, გვყავს. არ მიგვიტოვებია იგი. მღვდლები უფალს ემსახურებიან, აარონის ძენი და ლევიანები საქმეზე დგანან.

11დილა-საღამოობით უფლისთვის სრულადდასაწველს აღავლენენ, სურნელებას აკმევენ, საწირ პურს სუფთა ტაბლაზე აწყობენ, ანთებენ ლამპრებს ოქროს სასანთლეებზე, ღამ-ღამობით რომ ენთონ, რადგან უფლის, ჩვენი ღმერთის, მცნებებს ვასრულებთ, თქვენ კი მიატოვეთ ისინი. +

12აჰა, ღმერთი და მისი მღვდლები ჩვენთან არიან და სათავეში გვიდგანან, მომარჯვებული გვაქვს მჭექარე საყვირები თქვენს წინააღმდეგ დასაყვირებლად, ისრაელის ძენო! არ გაბედოთ უფალთან, თქვენი მამების ღმერთთან, ბრძოლა, რადგან არ მოგემართებათ ხელი.“ +

13ამასობაში იერობყამმა უკან ჩაუსაფრა ხალხი; თვით იუდაელთა წინ იყვნენ, საფარი კი მათ უკან ეყენათ.

14თვალი მოავლო იუდამ, და აჰა, წინიდან და უკნიდან ომია გაჩაღებული. მაშინ მოუხმეს მათ უფალს და მღვდლებმაც ჩაჰბერეს საყვირებს. +

15შეჰღაღადეს იუდაელებმა. და როდესაც იუდაელებმა შეჰღაღადეს, ღმერთმა დაამარცხა იერობყამი და მთელი ისრაელი აბიასა და იუდას წინაშე.

16და გაექცნენ ისრაელის ძეები იუდას, მაგრამ ღმერთმა მათ ხელში ჩაყარა ისინი.

17და სძლია მათ აბიამ და მისმა ხალხმა დიდი ძლევით, ხუთასი ათასი მკვდარი დაეცა ისრაელის რჩეულ ვაჟკაცთაგან.

18და მოდრკნენ ისრაელის ძენი, მაშინ იუდაელები კი გაძლიერდნენ, რადგან მინდობილნი იყვნენ უფალს, თავიანთი მამების ღმერთს. +

19და გაედევნა აბია იერობყამს და წაართვა ქალაქები: ბეთელი თავისი დაბებით, იეშანა თავისი დაბებით, ყეფრონი თავისი დაბებით. +

იერობყამის სიკვდილი

20და ვეღარ მოიკრიბა იერობყამმა ძალა აბიაჰუს დღეებში, და დაჰკრა მას უფალმა და მოკვდა იგი.

21აბიაჰუ კი განმტკიცდა და თოთხმეტი ცოლი შეირთო. და შეეძინა ოცდაორი ვაჟი და თექვსმეტი ქალი.

22აბიას დანარჩენი ამბები, საქმეები და მისი სიტყვები აღწერილია ყიდო წინასწარმეტყველის წიგნში. +

14

ასას გამეფება

14^1და განისვენა აბიამ თავის მამებთან, და დამარხეს დავითის ქალაქში, და მის ნაცვლად ასა, მისი ძე, გამეფდა. ასას დროს ათ წელიწადს მოსვენებული იყო იუდას ქვეყანა. +

2კეთილს და სწორს აკეთებდა ასა უფლის, თავისი ღმერთის, თვალში. +

3და მოშალა უცხო სამსხვერპლოები და გორაკები, შემუსრა კერპები და აჩეხა აშერები. +

4და უთხრა იუდას, გამოეძია უფალი, თავისი მამა-პაპის ღმერთი, და შეესრულებინა მისი რჯული და მცნებები.

5და მოშალა იუდას ყველა ქალაქში გორაკები და სამზეო სვეტები. და მოისვენა სამეფომ მის წინაშე.

6და ააგო იუდაში გამაგრებული ქალაქები, რადგან მოსვენებული იყო ქვეყანა და არც ომი ჰქონია იმ წლებში, რაკი უფალმა სიმშვიდე მისცა. +

7და უთხრა იუდას: „ავაშენოთ ეს ქალაქები და გარს გალავნები, კოშკები, კარიბჭეები და ბურჯები შემოვავლოთ. ქვეყანა კვლავ ჩვენს ხელშია, რადგან გამოვიძიეთ უფალი, ღმერთი ჩვენი. გამოვიძიეთ და ირგვლივ სიმშვიდე გვიბოძა.“ და დაიწყეს შენება და ხელი მოემართათ.

8ასას ჯარი ჰყავდა: სამასი ათასი ფარითა და შუბით შეიარაღებული კაცი იუდადან და ორას ოთხმოცი ათასი ფარით შეიარაღებული და მშვილდოსანი კაცი ბენიამინიდან. ყველანი მაგარი ვაჟკაცები იყვნენ.

ასა ამარცხებს ზერახს

9და წამოვიდა მათ წინააღმდეგ ზერახ ქუშელი ათასი ათასიანი ჯარით, სამასი ეტლით და მარეშას მოადგა. +

10და გამოვიდა ასა მის წინააღმდეგ საბრძოლველად და დაეწყვნენ ცეფათას ხეობაში, მარეშას მახლობლად.

11და უხმო ასამ უფალს, თავის ღმერთს, და უთხრა: „უფალო, განა შენგან არ არის შეწევნა ძლიერისა და უძლურისა? შეგვეწიე, უფალო, ღმერთო ჩვენო, რადგან შენზე ვართ მინდობილნი და შენი სახელით გამოვედით ამ ურდოს წინააღმდეგ. უფალო, შენ ღმერთი ხარ ჩვენი, ვერ გაგიძლებს კაცი!“ +

12და შემუსრა უფალმა ქუშელნი ასასა და იუდას წინაშე და გაიქცნენ ქუშელნი. +

13და გაედევნა ასა და ხალხი, მასთან რომ იყო, გერარამდე. და დაეცნენ ქუშელნი, არავინ გადარჩენილა ცოცხალი, რადგან გატყდნენ უფლის წინაშე და მისი მხედრობის წინაშე. და დიდძალი ნადავლი იგდეს ხელთ.

14და გაანადგურეს ქალაქები გერარის ირგვლივ, რადგან უფლის შიში იყო დაცემული მათზე. და გაძარცვეს ყველა ქალაქი, რადგან იქ ბევრი იყო საძარცვი. +

15საქონლის კარვებიც გაანადგურეს, და უამრავი ცხვარი და აქლემი გამოირეკეს და იერუსალიმში დაბრუნდნენ.

15

ასას გააფრთხილება

15^1მაშინ ყაზარიაჰუ ყოდედის ძეზე გადმოვიდა ღვთის სული,

2და გამოეგება იგი ასას და უთხრა: „ყური დამიგდეთ, ასა, მთელო იუდავ და ბენიამინო, უფალი თქვენთან არის, როცა თქვენ მასთან ხართ. თუ ძებნას დაუწყებთ მას, იპოვით; თუ თქვენ მიატოვებთ, ისიც მიგატოვებთ. +

3დიდხანს იყო ისრაელი ჭეშმარიტი ღმერთის გარეშე, დამმოძღვრავი მღვდლისა და რჯულის გარეშე. +

4გასაჭირში იყო და მოუხმო უფალს, ისრაელის ღმერთს. და ეძებდნენ მას და აპოვნინა თავი.

5იმ ხანებში არ ჰქონდა მშვიდობა არც გამომსვლელს და არც შემსვლელს, რადგან დიდი შფოთი იყო ატეხილი იმ ქვეყნების მთელ მოსახლეობაში.

6ხალხი ხალხს ებრძოდა, ქალაქი – ქალაქს, რადგან ღმერთმა შეაშფოთა ისინი ყოველგვარი გასაჭირით. +

7თქვენ კი განმტკიცდით და ნუ დაუძლურდება თქვენი ხელები, რადგან თქვენი საქმისამებრ მოგეზღვებათ“. +

ასა სპობს კერპთაყვანისმცემლობას

8როცა ასამ მოისმინა ეს სიტყვები და ყოდედის [ძის] წინასწარმეტყველება, გამხნევდა და აღმოფხვრა სიბილწენი იუდასა და ბენიამინის ქვეყნიდან, აგრეთვე იმ ქალაქებიდან, ეფრემის მთაზე რომ დაიპყრო. და განაახლა უფლის სამსხვერპლო, უფლის სტოას წინ რომ არის.

9და შემოიკრიბა მან მთელი იუდა და ბენიამინი, ეფრემისაგან, მენაშესგან და სიმონისგან წამოსულ ხიზნებთან ერთად, რადგან მრავალნი გადავიდნენ მის მხარეზე ისრაელიდან, რაკი დაინახეს, რომ მასთან იყო უფალი.

10ასას მეფობის მეთხუთმეტე წელს, მესამე თვეში, შეიყარნენ იერუსალიმს.

11და მსხვერპლად შესწირეს უფალს იმ დღეს მოტანილი ნადავლიდან შვიდასი ხარ-ძროხა და შვიდასი წვრილფეხა.

12აღთქმა დადეს, რომ ეძიათ უფალი, მამათა ღმერთი, მთელი გულითა და მთელი სულით.

13და ყველა, ვინც არ ეძიებდა უფალს, ისრაელის ღმერთს, უნდა მომკვდარიყო, დიდი იქნებოდა თუ პატარა, კაცი თუ ქალი. +

14ეფიცებოდნენ უფალს დიდი ხმითა და ღაღადით, საყვირებითა და ბუკებით.

15და ხარობდა მთელი იუდა ამ ფიცის გამო, რადგან მთელი გულით შეჰფიცეს, მთელი გულმოდგინებით ეძიებდნენ მას და მან აპოვნინა თავი. და უბოძა უფალმა მათ სიმშვიდე ყოველი მხრიდან.

16მაყაქას, მეფე ასას დედასაც კი, დედოფლობა ჩამოართვა, რადგან აშერისათვის კერპი ჰქონდა გაკეთებული. და აჩეხა ასამ მისი კერპი, ნაფოტებად აქცია და კიდრონის ხევში დაწვა. +

17ისრაელში კი არ მოუშლიათ გორაკები. მხოლოდ ასას გული იყო სრულიად მინდობილი უფალს მთელი მისი სიცოცხლე. +

18და შეიტანა ღვთის სახლში მამამისის და თავისი შეწირული ნივთები – ოქრო-ვერცხლი და ჭურჭელი. +

19და ომები აღარ ყოფილა ასას მეფობის ოცდამეათე წლამდე.

16

ბრძოლა ასასა და ბაყაშას შორის

16^1ასას მეფობის ოცდამეთექვსმეტე წელს ამხედრდა ისრაელის მეფე ბაყაშა იუდას წინააღმდეგ და იწყო რამას შენება, რათა ვეღარ ევლოთ ასასთან, იუდას მეფესთან. +

2და გამოიტანა ასამ ვერცხლი და ოქრო უფლის სახლისა და მეფის სახლის საგანძურიდან და გაუგზავნა ბენ-ჰადადს, არამის მეფეს, დამასკოში რომ იჯდა, და შეუთვალა: +

3„იყოს კავშირი ჩვენს შორის, როგორც ჩვენს მამებს შორის იყო. აჰა, გიგზავნი ვერცხლსა და ოქროს. წადი და გაწყვიტე კავშირი ბაყაშასთან, ისრაელის მეფესთან, და ჩამომეხსნება.“

4და დაუჯერა ბენ-ჰადადმა მეფე ასას და გაგზავნა თავისი მხედართმთავრები, ვინც ჰყავდა, ისრაელის ქალაქთა წინააღმდეგ. და დალაშქრეს ყიონი, დანი, აბელ-მაიმი, და ნაფთალის ყველა სამარაგო ქალაქი. +

5ეს რომ შეიტყო ბაყაშამ, შეწყვიტა რამას შენება და შეაჩერა თავისი საქმე. +

6და შეკრიბა მეფე ასამ მთელი იუდა და გადაზიდეს რამას ქვები და ხე-ტყე, რითაც ბაყაშა აშენებდა. და ააშენა ამით გებაყი და მიცფა. +

7იმ დროს მივიდა მეფე ასასთან ხანანი მხილველი და უთხრა: „არამის მეფეს რომ მიენდე და არ მიენდე უფალს, შენს ღმერთს, ამის გამო გადაურჩა არამის ჯარი შენს ხელს. +

8განა ქუშელთა და ლუბიელთა ლაშქარი დიდი არ იყო, მრავლის უმრავლესი ეტლი და მხედარი არ ჰყავდათ? მაგრამ უფალს რომ იყავი მინდობილი, ამიტომაც ჩაგიგდო ისინი ხელში. +

9რადგან უფლის თვალი დაჰყურებს მთელ ქვეყანას, რომ მხარი დაუჭიროს იმას, ვინც მთელი გულით არის მასზე მინდობილი. უგუნურად მოგივიდა ეს. ამიტომ ომები გექნება ამიერიდან.“

10და განურისხდა ასა მხილველს და საპყრობილეში ჩააგდო, რადგან გაგულისებული იყო ნათქვამის გამო. იმავე დროს ასა ჩაგრავდა ხალხიდან ზოგიერთებს. +

11ასას პირველი და უკანასკნელი ამბები ჩაწერილია იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნში.

12თავისი მეფობის ოცდამეცხრამეტე წელს ასას ფეხები დაუსნეულდა. ძალზე მძიმე იყო მისი სენი, მაგრამ თავის სნეულებაშიც კი არ ეძებდა უფალს, არამედ მკურნალებს.

ასას დასნეულება და სიკვდილი

13და განისვენა ასამ თავის მამებთან, და მოკვდა თავისი მეფობის ორმოცდამეერთე წელს. +

14და დამარხეს მის სამარხში, თავისთვის რომ გაიმზადა, დავითის ქალაქში. და დაასვენეს იგი სარეცელზე, რომელიც აავსეს კეთილსურნელებითა და მენელსაცხებლეთა ხელობით დამზადებული ნაირნაირი ნელსაცხებლებით. და დაუნთეს მას დიდზე დიდი კოცონი.

17

იოშაფატის გამეფება

17^1მის ნაცვლად იოშაფატი, მისი ძე, გამეფდა; და ძალა მოიკრიბა ისრაელიანთა წინააღმდეგ.

2და ჩააყენა ჯარი იუდას ყველა გამაგრებულ ქალაქში. მცველები დააყენა იუდას ქვეყანაში და ეფრემის ქალაქებში, რომელიც მამამისმა ასამ დაიპყრო.

3და უფალი იყო იოშაფატთან, რადგან დავითის, მამამისის, პირვანდელი გზით დადიოდა და ბაყალები არ უძებნია. +

4და ეძიებდა თავისი მამის ღმერთსა და მის მცნებებს ასრულებდა და არ იქცეოდა ისრაელიანთა მსგავსად.

5და გააძლიერა უფალმა სამეფო მის ხელში. და მთელი იუდა ძღვენს აძლევდა იოშაფატს და დიდი დოვლათი და პატივი ჰქონდა. +

6და გული მიეცა უფლის გზებზე და კვლავ მოშალა გორაკები და აშერები იუდაში.

7თავისი მეფობის მესამე წელს გაგზავნა თავისი მთავრები – ბენ-ხაილი, ყობადია, ზაქარია, ნათენელი და მიქაიაჰუ დასამოძღვრად იუდას ქალაქებში.

8თან გააყოლა ლევიანები – შემაყია, ნეთანია, ზებადია, ყასაელი, შემირამოთი, იონათანი, ადონია, ტობია, ტობ-ადონია, მათვე გააყოლა მღვდლები: ელიშამაყი და იორამი.

9და მოძღვრავდნენ ხალხს იუდაში და თან ჰქონდათ უფლის რჯულის წიგნი. და მოიარეს იუდას ყველა ქალაქი და დამოძღვრეს ხალხი.

იოშაფატის ძლევამოსილება იზრდება

10უფლის დიდი შიში ჰქონდა ყველა იმ ქვეყნის სამეფოს, იუდას ირგვლივ რომ იყო, და არ ებრძოდნენ იოშაფატს. +

11ფილისტიმელთაგან იოშაფატთან მოჰქონდათ ძღვენი და ვერცხლი ხარკად. ასევე არაბებსაც მოჰყავდათ წვრილფეხა საქონელი – შვიდი ათას შვიდასი ცხვარი და შვიდი ათას შვიდასი თხა. +

12და თანდათან განდიდდა და აღზევდა იოშაფატი. და ააშენა იუდაში სიმაგრეები და სამარაგო ქალაქები.

13დიდძალი მარაგი ჰქონდა იუდას ქალაქებში, და მებრძოლი ხალხი, მაგარი ვაჟკაცები, ჰყავდა იერუსალიმში.

14აჰა, მათი მოვალეობანი მამის სახლთა მიხედვით. იუდას ათასისთავები: თავკაცი ყადნა, მას ჰყავდა სამასი ათასი მაგარი ვაჟკაცი.

15მის მერე იყო თავკაცი იეჰოხანანი. მას ორასოთხმოცი ათასი ჰყავდა.

16მის მერე იყო ამაცია, ზიქრის ძე, ნებით რომ შესწირა თავი უფალს, მასთან იყო ორასი ათასი მაგარი ვაჟკაცი. +

17ბენიამინს ჰყავდა მამაცი ვაჟკაცი ელიადაყი და მასთან ერთად ორასი ათასი მშვილდითა და ფარით შეიარაღებული კაცი.

18მის მერე იყო იეჰოზაბადი და მასთან ერთად ასოთხმოცი ათასი შეიარაღებული მებრძოლი.

19აჰა, ისინი, ვინც მეფეს ემსახურებოდნენ, იმათ გარდა, მეფემ იუდას ყველა გამაგრებულ ქალაქში რომ ჩააყენა.

18

იოშაფატის კავშირი ახაბთან

18^1უხვად ჰქონდა დოვლათი და პატივი იოშაფატს, და დაუმოყვრდა იგი ახაბს. +

2რამდენიმე წლის შემდეგ ჩავიდა ახაბთან სამარიაში და უამრავი ცხვარ-ძროხა დაუკლა ახაბმა მას და იმ ხალხს, თან რომ ახლდა. და დაიყოლია გილყადის რამოთში ლაშქრობაზე. +

3და უთხრა ახაბმა, ისრაელის მეფემ, იოშაფატს, იუდას მეფეს: „წამომყვები გილყადის რამოთზე?“ და უთხრა: „რამ გაგვყო მე და შენ, რამ გაყო ჩემი ხალხი და შენი ხალხი? შენთან ვარ ომში.“ +

ახაბის ცრუ წინასწარმეტყველება

4და უთხრა იოშაფატმა ისრაელის მეფეს: „აბა, დაეკითხე დღეს, რას იტყვის უფალი.“ +

5და შეკრიბა ისრაელის მეფემ წინასწარმეტყველნი – ოთხასამდე კაცი და უთხრა მათ: „გავილაშქროთ გილყადის რამოთზე, თუ თავი შევიკავოთ?“ უთხრეს: „გაილაშქრე, მეფეს ჩაუგდებს ხელში მათ თავს ღმერთი.“ +

6და თქვა იოშაფატმა: „ხომ არ არის აქ სადმე კიდევ უფლის წინასწარმეტყველი, რომ მასაც დავეკითხო?“ +

7უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „კიდევ არის ერთი კაცი, რომელსაც შეგვიძლია ვაკითხვინოთ უფლისათვის, მაგრამ მძულს იგი, რადგან სასიკეთოს არ წინასწარმეტყველებს ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს. ის არის მიქაიეჰუ იმლას ძე.“ თქვა იოშაფატმა: „ნუ ამბობს ასე მეფე.“

8და უხმო ისრაელის მეფემ ერთ-ერთ კარისკაცს და უთხრა: „სასწრაფოდ მომგვარე მიქაიეჰუ იმლას ძე.“ +

9ისრაელის მეფე და იუდას მეფე იოშაფატი სამოსლით შემოსილნი ისხდნენ თავ-თავის სავარძლებში, კალოზე, სამარიის კარიბჭესთან და წინასწარმეტყველნი წინასწარმეტყველებდნენ მათ წინაშე.

10და გაიკეთა ციდკიაჰუ ქენაყანას ძემ რკინის რქები და თქვა: „ასე ამბობს უფალი: ‘ამით ურქენ არამს და ბოლოს მოუღებ.’“ +

11ყველა წინასწარმეტყველი ამასვე წინასწარმეტყველებდა: „მიუხდი გილყადის რამოთს და გაიმარჯვებ, მეფის ხელში ჩააგდებს უფალი.“

12ასე ეუბნებოდა მიქაიეჰუს მის დასაძახებლად გაგზავნილი მოციქული: „აჰა, მეფის სასიკეთოს ამბობენ ერთხმად წინასწარმეტყველნი, შეეთანხმოს შენი სიტყვებიც მათ სიტყვებს. შენცა თქვი სასიკეთო.“ +

13და თქვა მიქაიეჰუმ: „უფალს ვფიცავ, იმას ვიტყვი, რასაც ღმერთი მიბრძანებს.“

14და მივიდა მეფესთან და უთხრა მეფემ: „მიქაიეჰუ! გავილაშქროთ გილყადის რამოთზე თუ თავი შევიკავოთ?“ თქვა: „გაილაშქრე და გაიმარჯვებ, თქვენს ხელში ჩაცვივდებიან.“

15და უთხრა მეფემ: „რამდენჯერღა უნდა დაგაფიცო, მხოლოდ სიმართლე მელაპარაკე-მეთქი უფლის სახელით?“

16და უთხრა: „ვიხილე მთელი ისრაელი, უმწყემსო ფარასავით მთებზე მიმოფანტული, და თქვა უფალმა: ‘პატრონი არ ჰყავთ მათ, დაე მშვიდობით დაუბრუნდნენ თავ-თავის სახლებს!’“ +

17და უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „ხომ გეუბნებოდი სასიკეთოს არ წინასწარმეტყველებს-მეთქი ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს.“

18და თქვა: „აბა, ისმინეთ უფლის სიტყვა: ვიხილე, თავის ტახტზე იჯდა უფალი, და ცათა მთელი მხედრობა ედგა გვერდში, მარჯვნივ და მარცხნივ.

19და თქვა უფალმა: ‘ვინ გაიტყუებს ახაბს, ისრაელის მეფეს, რომ გაილაშქროს და დაეცეს გილყადის რამოთს?’ ერთი ერთს ამბობდა, მეორე – სხვას.

20და გამოვიდა სული, და წარუდგა უფალს და თქვა: ‘მე გავიტყუებ.’ და უთხრა უფალმა: ‘რითი?’ +

21და თქვა: ‘გავალ და სიცრუის სულად ვიქცევი ყველა მის წინასწარმეტყველთა ბაგეებში.’ და თქვა უფალმა: ‘გაიტყუებ და კიდეც გამოგივა. წადი, ასე გააკეთე.’ +

22აჰა, სიცრუის სული ჩაუდგა უფალმა ამ შენს წინასწარმეტყველებს, უფალს კი ცუდი აქვს ნათქვამი შენზე.“ +

23მიეჭრა ციდკიაჰუ ქენაყანას ძე და სილა გააწნა მიქაიეჰუს, და უთხრა: „როგორ მოხდა, რომ გვერდი ამიარა უფლის სიტყვამ და შენში მეტყველებს?“ +

24და თქვა მიქაიეჰუმ: „მაშინ დაინახავ, ოთახიდან ოთახში რომ დაიწყებ სირბილს დასამალავად.“ +

25და თქვა ისრაელის მეფემ: „შეიპყარით მიქაიეჰუ და მიჰგვარეთ ამონს, ქალაქის თავს და უფლისწულ იოაშს.

26და უთხარით: ასე ამბობს-თქო მეფე: ‘დილეგში ჩააგდეთ ეს კაცი და აჭამეთ სიმწრის პური და ასვით სიმწრის წყალი, ვიდრე მშვიდობით მოვბრუნდებოდე.’“ +

27და თქვა მიქაიეჰუმ: „თუ მშვიდობით მობრუნდი, უფალს არ ულაპარაკია ჩემი პირით.“ და თქვა: „ისმინეთ, ყველამ, ხალხნო!“

ბრძოლა გილყადის რამოთთან

28და წავიდნენ ისრაელის მეფე და იოშაფატ იუდას მეფე გილყადის რამოთზე.

29და უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „გადავიცვამ და ისე გავალ საომრად. ჩაიცვი შენი სამოსელი.“ და გადაიცვა ისრაელის მეფემ და გავიდნენ საბრძოლველად. +

30არამის მეფემ უბრძანა ეტლების მეთაურებს, ვინც ჰყავდა: „ნუ შეებრძოლებით ნურც მცირეს, ნურც დიდს, მხოლოდ ისრაელის მეფეს შეებრძოლეთ.“

31და როცა დაინახეს ეტლების მეთაურებმა იოშაფატი, იფიქრეს, ეს არისო ისრაელის მეფე და მისკენ გაეშურნენ, რომ შებრძოლებოდნენ. და შეღაღადა იოშაფატმა და უფალი შეეწია – ღმერთმა მოაშორა მას მომხდურნი. +

32და როცა მიხვდნენ ეტლების მეთაურები, რომ არ იყო იგი ისრაელის მეფე, გაერიდნენ მას.

33ალალბედზე მოზიდა მშვილდი ვიღაც კაცმა და ჯაჭვის პერანგის ნაწიბურთან დაჭრა ისრაელის მეფე. და უთხრა თავის მეეტლეს: „გატრიალდი და ბრძოლიდან გამიყვანე, რადგან დაჭრილი ვარ.“ +

34და გახურდა ომი იმ დღეს და დარჩა ეტლში ისრაელის მეფე არამელთა პირისპირ საღამომდე და მოკვდა მზის ჩასვლისას. +

19

იეჰუ არღვევს ახაბის კავშირს იოშაფატთან

19^1და დაბრუნდა იოშაფატი იუდას მეფე, თავის სახლში მშვიდობით, იერუსალიმში.

2და გამოეგება მისანი იეჰუ ხანანის ძე და უთხრა მეფე იოშაფატს: „განა შეგშვენოდა უღვთო კაცისთვის დახმარების გაწევა და უფლის მოძულის სიყვარული? ამის გამო უფლის რისხვა დაგატყდება თავს. +

3თუმცაღა კეთილი საქმეებიც აღმოგაჩნდა, რადგან მოსპე აშერები ქვეყნიდან და გული მოამზადე ღვთის საძიებლად.“ +

იოშაფატი აღადგენს ჭეშმარიტ ღვთისმსახურებას

4და ცხოვრობდა იოშაფატი იერუსალიმში, და კვლავ გავიდა ხალხში ბეერ-შებაყიდან ეფრემის მთამდე და მოაქცია იგი უფლისაკენ, მამათა ღმერთისაკენ,

5და დააყენა მსაჯულები ქვეყანაში, იუდას ყველა გამაგრებულ ქალაქში, ყოველ ქალაქში. +

6და უთხრა მსაჯულებს: „დაუკვირდით, რას აკეთებთ, რადგან კაცისათვის კი არ გამოგაქვთ მსჯავრი, არამედ უფლისათვის. იგი თქვენთან არის სამსჯავროზე. +

7უფლის შიში იქონიეთ, ფრთხილად მოიქეცით, რადგან არ არის უფალთან, ჩვენს ღმერთთან, უსამართლობა, არც თვალთმაქცობა და არც ანგარება.“ + +

8იერუსალიმში უფლის მსჯავრის გამოსატანად და დავის გადასაწყვეტად დააყენა ლევიანთაგანნი, მღვდელნი და ისრაელის მამისსახლთა თავკაცნი და დაბრუნდნენ იერუსალიმს.

9და უბრძანა მათ და უთხრა: „ასე აკეთეთ საქმე უფლის მოშიშებით, ჭეშმარიტებითა და ერთგულებით.

10ყველა სადაო საქმე, რომელიც კი შემოვა თქვენთან თქვენს მოძმეთაგან, თავიანთ ქალაქებში რომ ცხოვრობენ, სასისხლო იქნება ეს თუ რჯულის, მცნების, წესებისა და კანონების საქმე, გააფრთხილეთ, რომ უფალს არ შესცოდონ და თქვენც, თქვენს ძმებთან ერთად უფლის რისხვა არ დაიტეხოთ. ასე გააკეთეთ და არ შესცოდავთ. +

11აჰა, მღვდელმთავარი ამარიაჰუ გეყოლებათ ყველა საუფლო საქმეში, ზებადიაჰუ იშმაყელის ძე კი, იუდას სახლის წინამძღოლი, ყველა სამეფო საქმეში. ზედამხედველებად ლევიანები იქნებიან თქვენს წინაშე. მტკიცედ იდექით და იმოქმედეთ და კეთილთან იქნება უფალი.“ +

20

მოაბელთა შემოსევა იუდაში

20^1ამის შემდეგ იყო, რომ მოვიდნენ მოაბის ძენი და ყამონის ძენი, მეყუნიმელნიც მათთან იყვნენ იოშაფატის წინააღმდეგ საბრძოლველად.

2და მოვიდნენ და ამბავი მოუტანეს იოშაფატს და უთხრეს: „დიდი ურდო გადმოვიდა შენს წინააღმდეგ საბრძოლველად ზღვის გაღმიდან და არამიდან. აჰა, ისინი ხაცეცონ-თამარში არიან, ანუ ყენ-გედში.“ +

იოშაფატის ლოცვა

3და შეშინდა იოშაფატი და შესაკითხად უფალს მიმართა. და მთელ იუდაში მარხვა გამოაცხადა. +

4და შეიკრიბა იუდა უფლისგან სათხოვრად. იუდას ყველა ქალაქიდან მოვიდნენ უფალთან სავედრებლად.

5და წარდგა იოშაფატი იუდასა და იერუსალიმის კრებულში, უფლის სახლში, ახალი ეზოს წინ,

6და თქვა: „უფალო, ჩვენი მამების ღმერთო, განა შენ არა ხარ ღმერთი ზეცაში? განა შენ არ ბატონობ ხალხთა ყველა სამეფოში? შენს ხელთ არ არის ძალა და სიმტკიცე? არავინ არის, წინ რომ აღგიდგეს. +

7განა შენ არ განდევნე ამ ქვეყნის მცხოვრებნი შენი ერის, ისრაელის, თვალწინ? განა შენ არ მიეცი იგი საუკუნოდ შენი მოყვასის, აბრაამის მოდგმას? +

8და დამკვიდრდნენ იქ, და საწმიდარი აგიშენეს შენს სახელზე და თქვეს:

9‘თუ თავს რამე უბედურება დაგვატყდება, მახვილი იქნება, მსჯავრი, ჭირი თუ შიმშილი, დავდგებით ამ სახლის წინაშე და შენს წინაშე, რადგან შენი სახელია ამ სახლში, და მოგიხმობთ ჩვენს გასაჭირში, შენ კი მოისმენ და გვიხსნი.’ +

10აჰა, ახლა ყამონის ძენი და მოაბი, სეყირის მთიელები, მათს ქვეყანაზე გავლის ნება რომ არ დართე ისრაელის ძეთ, როცა ეგვიპტის ქვეყნიდან ბრუნდებოდნენ, ამიტომ მათ გვერდი აუარეს და არ გაანადგურეს ისინი, +

11აჰა, სამაგიეროს იმით გვიხდიან, რომ მოვიდნენ ჩვენი სამკვიდრებლის წასართმევად, რომელიც შენ დაგვიმკვიდრე,

12ღმერთო ჩვენო, განა შენ არ დასდებ მათ მსჯავრს? რადგან უძლურნი ვართ ამ მრავალრიცხოვანი ურდოს წინაშე, ჩვენს წინააღმდეგ რომ არის მოსული. ჩვენ აღარ ვიცით, როგორ მოვიქცეთ, რადგან შენსკენაა ჩვენი თვალი მიპყრობილი.“ +

13მთელი იუდა უფლის წინაშე იდგა თავიანთი ჩვილებით, ქალებითა და ვაჟებით.

14მაშინ გადმოვიდა შუაგულ კრებულში ღვთის სული იახაზიელზე, ზაქარიას ძეზე, ძისა ბენაიასი, ძისა იეყიელისა, ძისა მათანიასი, ლევიანზე ასაფიანთაგან, +

15და თქვა: „ყური მიგდეთ, იუდავ და იერუსალიმის მცხოვრებნო, მეფე იოშაფატ! ასე გეუბნებათ უფალი: ‘ნუ გეშინიათ და ნუ შეძრწუნდებით ამ უზარმაზარი ურდოს წინაშე, რადგან თქვენ კი არ გმართებთ ომი, არამედ ღმერთს. +

16ხვალ დაეშვით მათკენ. აჰა, ისინი ჰაციცის მაღლობზე ამოდიან, ხევის ბოლოში წააწყდებით მათ, იერუელის უდაბნოს წინ.

17ამჯერად თქვენ არ იბრძოლებთ. გადით და დადექით და უცქირეთ უფლის მიერ თქვენს ხსნას. იუდავ და იერუსალიმო, ნუ გეშინიათ და ნუ ძრწიხართ. ხვალ გახვალთ მის წინააღმდეგ და უფალი იქნება თქვენთან.’“ +

18და პირქვე დაემხო იოშაფატი მიწაზე, და მთელი იუდა და იერუსალიმის მცხოვრებნი უფლის თაყვანისცემად.

19და წამოიმართნენ ლევიანები კეჰათიანთაგან და კორახიანთაგან, რათა მაღალი ხმით ექოთ უფალი, ღმერთი ისრაელისა.

20და ადგნენ დილაადრიანად და თეკოაყის უდაბნოსკენ გავიდნენ. გასვლისას დადგა იოშაფატი და თქვა: „მისმინეთ, მთელო იუდავ და იერუსალიმის მცხოვრებნო, დაენდეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, მტკიცედ იდექით, გწამდეთ მის წინასწარმეტყველთა და მოგემართებათ ხელი.“ +

21და დაეთათბირა ხალხს და დაუყენა უფალს მგალობელნი წმიდა სამოსელში გამოწყობილნი, რომ ექოთ უფალი შეირაღებულთა წინ მავალთ და ეთქვათ: „ადიდეთ უფალი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.“

22იმ დროს, როცა დაიწყეს ყიჟინა და სიმღერა, უფალმა შფოთში მოაქცია იუდას წინააღმდეგ მოსული მოაბელნი, ყამონის ძენი და სეყირის მთიელები და გაანადგურა.

23აღდგნენ ყამონის ძენი, და მოაბის ძენი სეყირის მთის მცხოვრებლებზე მათ დასახოცად და ამოსაწყვეტად, და როცა სეყირის მცხოვრებთ მოუღეს ბოლო, ერთმანეთს დაერივნენ დასახოცად. +

24და ავიდნენ იუდაელნი უდაბნოს ბორცვზე, და გადახედეს ურდოს, და აჰა, გვამები ყრია მიწაზე და აღარავინ გადარჩენილა.

25და მივიდნენ იოშაფატი და მისი ხალხი მათთან ნადავლისათვის და იპოვეს დიდძალი ქონება, სამოსელი, საუცხოო ჭურჭელი. და იმდენი შეიგროვეს, რომ ვეღარ მიჰქონდათ. სამ დღეს ეზიდებოდნენ ნადავლს, იმდენი იყო.

26მეოთხე დღეს კურთხევის ველზე შეიკრიბნენ, რადგან იქ აკურთხეს უფალი. ამიტომ ეძახიან დღემდე იმ ადგილს კურთხევის ველს.

27და გამობრუნდა მთელი იუდა და იერუსალიმი იოშაფატის მეთაურობით, რათა გახარებულები დაბრუნებულიყვნენ იერუსალიმში, რადგან უფალმა გაახარა ისინი მტრებზე.

28და შევიდნენ იერუსალიმში ქნარებით, ბობღნებითა და საყვირებით უფლის სახლისაკენ.

29და შიში დაეცა ქვეყანათა ყველა სამეფოს, როცა გაიგეს, რომ ისრაელის მტრებს უფალი ებრძოდა. +

30და მოისვენა იოშაფატის სამეფომ, სიმშვიდე უბოძა მას ყოველი მხრიდან მისმა ღმერთმა. +

31და მეფობდა იოშაფატი იუდაზე. ოცდათხუთმეტი წლისა გამეფდა იოშაფატი და ოცდახუთ წელს მეფობდა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ყაზუბა, შილხის ასული. +

32ასას, თავისი მამის, გზას ადგა და არ უხვევდა მისგან. სწორს აკეთებდა უფლის თვალში.

33ოღონდ გორაკები არ იყო გაუქმებული და ხალხსაც ჯერ კიდევ არ ჰქონდა მტკიცედ მობრუნებული გული თავიანთი მამების ღმერთისაკენ. +

34იოშაფატის დანარჩენი საქმენი, პირველნი და უკანასკნელნი, ჩაწერილია იეჰუ ხანანის ძის მატიანეში, რომელიც შეტანილია ისრაელის მეფეთა წიგნში. +

35ამის შემდეგ იოშაფატმა, იუდას მეფემ, კავშირი შეკრა ახაზიასთან, ისრაელის მეფესთან, რომელიც ბოროტს აკეთებდა. +

36მასთან კავშირი იმიტომ შეკრა, რომ ხომალდები აეგო თარშიშში წასასვლელად. და გააკეთეს ხომალდები ყეციონ-გებერში. +

37და იწინასწარმეტყველა იოშაფატზე ელიეზერ დოდავაჰუს ძემ, მარეშელმა, და თქვა: „რაკი კავშირი შეჰკარი ახაზიასთან, ამიტომ უფალი ჩაფუშავს შენს საქმეს.“ და დაილეწა ხომალდები და ვეღარ შეძლეს თარშიშში წასვლა.

21

იორამის გამეფება იუდაში

21^1განისვენა იოშაფატმა თავის მამებთან და დაიმარხა თავისი მამების გვერდით დავითის ქალაქში. და მის ნაცვლად იორამი, მისი ძე, გამეფდა. +

2და ჰყავდა მას ძმები, იოშაფატის ვაჟები: ყაზარია, იეხიელი, ზაქარია, ყაზარიაჰუ, მიქაელი, შეფატიაჰუ, ესინი არიან იოშაფატის, ისრაელის მეფის ძენი.

3და მისცა მათ მათმა მამამ დიდძალი საჩუქარი – ვერცხლი, ოქრო და ძვირფასეულობა, იუდას გამაგრებულ ქალაქებთან ერთად; სამეფო კი იორამს უბოძა, რადგან იგი პირმშო იყო.

4და დაიჭირა მამამისის სამეფო იორამმა და, როცა გაძლიერდა, მახვილით დახოცა თავისი ძმები და ისრაელის მთავართაგანნი. +

5ოცდათორმეტი წლისა იყო იორამი, როცა გამეფდა და რვა წელი იმეფა იერუსალიმში. +

6ისრაელის მეფეთა გზით დადიოდა იგი, როგორც იქცეოდა ახაბის სახლი, რადგან ახაბის ასული ჰყავდა ცოლად და ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში. +

7მაგრამ არ უნდოდა უფალს დავითის სახლის დაქცევა იმ აღთქმის გამო, დავითს რომ დაუდო, როცა შეჰპირდა, რომ მისცემდა ლამპარს მას და მის შთამომავალთ სამარადისოდ. +

ედომისა და ლიბნას განდგომა

8მის დროს განუდგა ედომი იუდას და დაისვეს მეფე. +

9და გაემართა იორამი თავისი სარდლებით და მთელი თავისი ეტლებითურთ. და ადგა ღამით და სძლია ედომელებს, გარს რომ ეხვივნენ, და ეტლის მეთაურებს.

10და განუდგა ედომი იუდას და ასეა დღემდე. იმხანადვე განუდგა ლიბნაც იუდას, რადგან მიატოვა იორამმა უფალი, თავისი მამების ღმერთი.

11მანაც მოაწყო გორაკები იუდას მთებზე და გარყვნა იერუსალიმის მცხოვრებნი და აცდუნა იუდა. +

ელია წინასწარმეტყველის წერილი

12წერილი მოუვიდა ელია წინასწარმეტყველისაგან, უთვლიდა, „ასე ამბობს უფალი, მამაშენის, დავითის, ღმერთი: ‘იმის გამო, რომ შენ არ დაადექი მამაშენის, იუდას მეფის, ასას, გზას, +

13არამედ ისრაელის მეფეთა გზას დაადექი, გარყვენი იუდა და იერუსალიმში მცხოვრებნი ახაბის სახლის გარყვნილების მსგავსად, თანაც შენზე უკეთესი შენი ძმები – მამაშენის სახლი – ამოწყვიტე,

14აჰა, უფალი სასტიკად მოსრავს შენს ხალხს, შენს ვაჟებსა და შენს ცოლებს და მთელ შენს საბადებელს.

15შენ კი მძიმე სენს შეგყრის, ნაწლავთა სენს, ისე რომ ნაწლავები სნეულების გამო დღე და დღე გარეთ გამოგივა.’“

16და აღძრა უფალმა იორამის წინააღმდეგ ფილისტიმელთა და არაბთა სული, ქუშელთა მეზობლად რომ არიან,

17და გაილაშქრეს იუდაზე, და შეიჭრნენ მასში და ხელში ჩაიგდეს მთელი დოვლათი, რაც კი მეფის სახლში აღმოჩნდა, აგრეთვე მისი ვაჟები და ცოლები. ვაჟი აღარ დარჩა, გარდა იოახაზისა, მის ძეთა შორის უმრწემესისა.

იორამის განუკურნებელი დაავადება და მისი სიკვდილი

18ყოველივე ამის შემდეგ დასცა უფალმა იგი უკურნებელი სენით.

19ასე იყო დღე და დღე. მეორე წლის ბოლოს კი გამოსცვივდა ნაწლავები სენისაგან და საშინელ ტანჯვაში მოკვდა. მისმა ხალხმა არ დაუნთო კოცონი, როგორც მის მამებს დაუნთო.

20ოცდათორმეტი წლის იყო იგი, რომ გამეფდა, და რვა წელი იმეფა იერუსალიმში. ისე წავიდა, რომ არ დანანებიათ. და დამარხეს დავითის ქალაქში, სამეფო სამარხში. +

22
ახაზიას გამეფება იუდაში

22^1და გაამეფეს იერუსალიმის მცხოვრებლებმა მის ნაცვლად ახაზიაჰუ მისი უმცროსი ვაჟი, რადგან უფროსები ბანაკში შემოჭრილმა არაბებმა გაჟლიტეს. და გამეფდა ახაზიაჰუ, იუდას მეფის, იორამის, ვაჟი. +

2ორმოცდაორი წლის იყო ახაზიაჰუ, რომ გამეფდა, და ერთი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ღოთოლია, ყომრის ასული.

3ისიც ახაბის სახლის გზით დადიოდა, ვინაიდან დედამისი ურჩევდა ბოროტის ქმნას. +

4ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, ახაბის სახლის მსგავსად, რადგან ის იყო მისი მრჩეველი, მისდა საუბედუროდ.

5მათივე რჩევით დადიოდა და გაჰყვა იორამ ახაბის ძეს, ისრაელის მეფეს, არამის მეფესთან, ხაზაელთან, საბრძოლველად გილყადის რამოთში. და დაჭრეს არამელებმა იორამი. +

6მობრუნდა, რომ იზრეყელში ემკურნალა ჭრილობებისათვის, რომლებიც მიაყენეს, როცა ხაზაელს, არამის მეფეს, ეომებოდა. და ჩამოვიდა ახაზიაჰუ იორამის ძე, იუდას მეფე, იზრეყელში იორამ ახაბის ძის სანახავად, რადგან ავად იყო იგი. +

7ღვთისაგან იყო ახაზიაჰუს დაღუპვა იორამთან მისვლით, მისვლისთანავე იორამთან ერთად რომ გაილაშქრა იეჰუ ნიმშის ძეზე, რომელსაც უფალმა სცხო ახაბის სახლის დასაქცევად. +

8როცა იეჰუ მსჯავრს სდებდა ახაბის სახლს, მოძებნა იუდას მთავარნი და ახაზიაჰუს ძმისწულნი, ახაზიაჰუს რომ ემსახურებოდნენ, და დახოცა ყველანი. +

9და მოძებნა ახაზიაჰუც და შეიპყრეს იგი, როცა სამარიაში იმალებოდა, და მიჰგვარეს იეჰუს. მერე მოკლეს და დამარხეს, რადგან თქვეს: „შვილია იოშაფატისა, რომელიც მთელი გულით ეძიებდა უფალს.“ აღარავინ დარჩა ახაზიაჰუს სახლში, მეფობა რომ შესძლებოდა. +

10როცა ღოთოლიამ, ახაზიაჰუს დედამ დაინახა, რომ მოკვდა მისი ვაჟი, ადგა და გაწყვიტა იუდას სახლის მთელი სამეფო თესლი. +

11აიყვანა იეჰოშაბყათმა, იორამ მეფის ასულმა, იოაში, ახაზიაჰუს ვაჟი, რადგან იეჰოშაბყათი, იეჰოიადაყ მღვდლის ცოლი, ახაზიაჰუს და იყო, თავის ძიძასთან ერთად და საწოლ ოთახში გადამალა ღოთოლიასაგან და ვერ მოკლეს. +

12ექვს წელს იმალებოდა მასთან ერთად ღვთის სახლში, ხოლო ქვეყანაზე ღოთოლია მეფობდა.

23
იოაშის გამეფება იუდაში

23^1მეშვიდე წელს ძალი მოიცა იეჰოიადაყმა და დაუკავშირდა ასისთავებს: ყაზარიაჰუ იეროხამის ძეს, ისმაელ იეჰოხანანის ძეს, ყაზარია ყობედის ძეს, მაყასიაჰუ ყადაიაჰუს ძეს და ელიშაფატ ზიქრის ძეს. +

2და წავიდნენ ისინი იუდაში, შეკრიბეს ლევიანები იუდას ყველა ქალაქში და ისრაელის ტომთა მთავრები და იერუსალიმში მოვიდნენ.

3აღთქმა დადო მთელმა კრებულმა მეფესთან ღვთის სახლში. და უთხრა მათ იეჰოიადაყმა: „აჰა, უფლისწული უნდა გამეფდეს, როგორც უფალმა ბრძანა დავითის ძეებზე. +

4აი, რა უნდა გააკეთოთ: თქვენგან ერთი მესამედი შაბათს შემომსვლელ მღვდელთაგან და ლევიანთაგან ზღურბლთა მცველები იქნებიან. +

5ერთი მესამედი მეფის სასახლეში იქნება, ერთი მესამედი – საძირკვლის კარიბჭეში, დანარჩენი ხალხი კი – უფლის სახლის ეზოებში. +

6არავინ შევიდეს სახლში, გარდა მღვდლებისა და მომსახურე ლევიანებისა. ისინი შევიდნენ, რადგან განწმედილნი არიან. მთელი ხალხი კი უფლის სადარაჯოზე დადგეს. +

7და გარს უნდა შემოერტყნენ ლევიანები მეფეს იარაღით ხელში. და ვინც სახლში შემოვა, მოკვდეს. ედექით მეფეს გამოსვლისას და შესვლისას.“

8ყველაფერი ისე გააკეთეს ლევიანელებმა და იუდამ, როგორც მათ იეჰოიადაყ მღვდელმა უბრძანა: წაიყვანეს თავ-თვის ხალხი შაბათს შემომსვლელნი შაბათს გამსვლელებთან ერთად, რადგან არ დაუთხოვია იეჰოიადაყ მღვდელს დასები.

9და დაურიგა იეჰოიადაყ მღვდელმა ასისთავებს შუბები, დიდი და მცირე ფარები, მეფე დავითს რომ ჰქონდა უფლის სახლში, +

10და დააყენა მთელი ხალხი, თითოეული თავისი იარაღით ხელში, სახლის მარჯვენა ფრთიდან მარცხენა ფრთამდე, სამსხვერპლოსთან, მეფის ირგვლივ.

11და გამოიყვანეს უფლისწული, დაადგეს შარავანდი და მისცეს მოწმობა. და გაამეფეს იგი და სცხეს იეჰოიადაყმა და მისმა ვაჟებმა, თქვეს: „იცოცხლოს მეფემ!“ +

12და შემოესმა ღოთოლიას ხალხის ჩოჩქოლი, რომ მორბოდნენ და მეფეს ადიდებდნენ, და გავიდა ხალხთან უფლის სახლისაკენ. +

13და აჰა, დაინახა შესასვლელთან თავის სვეტთან მდგარი მეფე. მეფის გვერდით სარდლები და მესაყვირენი იყვნენ, ქვეყნის მთელი ხალხი ხარობდა და საყვირებს აყვირებდა; მგალობელნი კი სამუსიკო საკრავებით ქება-დიდებას უძღვნიდნენ. და შემოიხია სამოსელი ღოთოლიამ და იყვირა: „ღალატია, ღალატი!“ +

14და გაიხმო იეჰოიადაყ მღვდელმა ასისთავები, ჯარის მეთაურნი და უთხრა: „კარში გაიყვანეთ და ვინც უკან გაჰყვება მახვილით მოკალით“, რადგან მღვდელმა იფიქრა, უფლის სახლში არ მოკლანო. +

15გზა მისცეს და როცა მივიდა უფლის სახლის ცხენთა კარიბჭესთან, იქ მოკლეს. +

16და დადო იეჰოიადაყმა აღთქმა თავისთავსა, მთელ ერსა და მეფეს შორის, რათა ისინი უფლის ერი გამხდარიყვნენ. +

17და შევიდა მთელი ხალხი ბაყალის სახლში და დაანგრიეს სამსხვერპლოიანად, და დალეწეს მისი გამოსახულებანი და მოკლეს მათანი, ბაყალის ქურუმი, სამსხვერპლოების წინ. +

18უფლის სახლის საქმენი იეჰოიადაყმა იმ მღვდლებს – ლევიანებს – ჩააბარა, რომლებიც დავითმა უფლის სახლში გაამწესა უფლისთვის სრულადდასაწველის შესაწირად, როგორც მოსეს რჯულში სწერია, სიხარულითა და გალობით, დავითის განაწესის მიხედვით. +

19და ჩააყენა მცველები უფლის სახლის კარში, რათა რაიმეთი გაუწმიდურებული არავინ შესულიყო.

20და წამოიყვანა ასისთავები, დიდებულები, ერისმთავრები, ქვეყნის მთელი ერი, და გაჰყვა მეფეს უფლის სახლიდან, ზემო ჭიშკრის გავლით, მეფის სასახლემდე, და დასვეს მეფე სამეფო ტახტზე. +

21და გამხიარულდა ქვეყნის ერი და დაწყნარდა ქალაქი. ხოლო ღოთოლია მახვილით მოკლეს. +

24
იოაშის გამეფება

24^1შვიდი წლის იყო იოაში, როცა გამეფდა, და ორმოცი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ციბია, ბეერ-შებაყიდან. +

2სწორს აკეთებდა უფლის თვალში იოაში იეჰოიადაყ მღვდლის სიცოცხლეში. +

3ორი ცოლი მოუყვანა მას იეჰოიადაყმა, და შეეძინა ძენი და ასულნი.

4ამის შემდეგ იოაშმა გულით მოიწადინა უფლის სახლის შეკეთება.

5და შეკრიბა მღვდლები და ლევიანები და უთხრა: „დაიარეთ იუდას ქალაქები და მთელ ისრაელში ვერცხლი მოაგროვეთ წლიდან წლამდე უფლის სახლის შესაკეთებლად, აჩქარდით“ მაგრამ ლევიანებმა არ დააჩქარეს. +

6და დაიბარა მეფემ იეჰოიადაყი, მათი თავკაცი, და უთხრა: „რატომ არ მოსთხოვ ლევიანებს, რომ იუდასგან და იერუსალიმისაგან აკრიბონ ის გადასახადი, რომელიც მოსემ, უფლის მსახურმა და ისრაელის კრებულმა დაადგინა სადღესასწაულო კარვისათვის? +

7რადგან ურჯულო ღოთოლიამ და მისმა ვაჟებმა დააზიანეს ღვთის სახლი და უფლის სახლის მთელი შემოწირულობა ბაყალებს მოახმარეს.“ +

8და თქვა მეფემ და გააკეთეს ერთი კიდობანი. და დადგეს იგი უფლის სახლის შესასვლელთან, გარეთ, +

9და გამოაცხადეს იუდაში და იერუსალიმში, რომ უფლისთვის მოეტანათ ის შესაწირავი, რომელიც მოსემ, ღვთის მსახურმა, დაუწესა ისრაელს უდაბნოში. +

10და გაიხარეს ყველა მთავარმა და მთელმა ერმა. და მოდიოდნენ და ყრიდნენ კიდობანში, ვიდრე არ გაივსო.

11როცა ლევიანთა ხელში კიდობანს მეფის მოხელეებს წაუღებდნენ და ნახავდნენ, რომ იგი სავსე იყო ვერცხლით, და მოვიდოდნენ მეფის მწერალი და მღვდელმთავრის სანდო კაცი და გადმოაპირქვავებდნენ კიდობანს, მერე ისევ წაიღებდნენ და თავის ადგილზე დააბრუნებდნენ. ასე აკეთებდნენ დღიდან დღემდე და დიდძალი ვერცხლი დააგროვეს. +

12და აბარებდნენ ამას მეფე და იეჰოიადაყი უფლის სახლის სამუშაოთა შემსრულებლებს. ისინი ქირაობდნენ ქვისმთლელებსა და დურგლებს უფლის სახლის გასამაგრებლად. +

13და იშრომეს სამუშაოს შემსრულებლებმა და მოამთავრეს შეკეთება მათი ხელით. და აღადგინეს ღვთის სახლი თავისი წესის და რიგის მიხედვით და გაამაგრეს. +

14როცა მორჩნენ, მეფესა და იეჰოიადაყს მიუტანეს დარჩენილი ვერცხლი. და დაამზადეს მისგან სახლისთვის ჭურჭლეული – სამსახურებელი და სრულადდასაწველისთვის საჭირო ჭურჭელი, თასები, ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი. იეჰოიადაყის მთელი სიცოცხლის მანძილზე მუდამ აღავლენდნენ სრულადდასაწველს უფლის სახლში. +

15და დაბერდა იეჰოიადაყი და გაძღა დღეებით, და მოკვდა. ასოცდაათი წლისა იყო, როცა მოკვდა.

16და დამარხეს იგი დავითის ქალაქში, მეფეთა გვერდით, რადგან სიკეთეს აკეთებდა ისრაელში ღვთისთვის და მისი სახლისათვის.

17იეჰოიადაყის სიკვდილის შემდეგ მოვიდნენ იუდას მთავრები და თაყვანისცეს მეფეს. მაშინ გაუგონა მათ მეფემ. +

18და მიატოვეს უფლის, თავიანთი მამების ღმერთის, სახლი და დაუწყეს მსახურება აშერებსა და კერპებს. და განრისხდა უფალი იუდაზე და იერუსალიმზე ამ დანაშაულის გამო.

19და მოუვლინა წინასწარმეტყველები, რათა უფალს დაბრუნებოდნენ ისინი, მაგრამ ყურს არ უგდებდნენ მათ. +

20ღვთის სულმა მოიცვა ზაქარია, იეჰოიადაყის ძე, მღვდელი, და შედგა იგი ხალხის წინ მაღლობზე და თქვა: „ასე ამბობს ღმერთი: ‘რატომ არღვევთ უფლის მცნებებს? ამიტომ ხელი აღარ მოგემართებათ; რაკი მიატოვეთ უფალი, ისიც გტოვებთ თქვენ.’“ +

21აუჯანყდნენ მას და მეფის ბრძანებით ჩააქვავეს უფლის სახლის ეზოში.

22და არ გაიხსენა მეფე იოაშმა მადლი, რაც იეჰოიადაყმა, მამამისმა, უყო მას, და მოკლა მისი ვაჟი. და როცა კვდებოდა, თქვა: „იხილოს უფალმა და მოიკითხოს.“ +

არამელთა თავდასხმა იუდაზე

23წელიწადი რომ შემოიქცა, წამოვიდა მის წინააღმდეგ არამის ლაშქარი, შეიჭრა იუდაში და იერუსალიმში და გაწყვიტა ხალხში ყველა ერისმთავარი. და მთელი ნაალაფარი დამასკოს მეფეს გაუგზავნეს. +

24მცირეოდენი ხალხით მოვიდა არამის ლაშქარი, მაგრამ უფალმა მათ ხელში დიდძალი ლაშქარი ჩააგდო, რადგან მიატოვეს უფალი, მამათა ღმერთი. და მსჯავრი დასდეს იოაშს. +

25და როცა წავიდნენ მისგან და მძიმედ დასნეულებული მიატოვეს, აუჯანყდნენ მას მისი მსახურნი იეჰოიადაყ მღვდლის შვილის სისხლი რომ აეღოთ და თავისსავე საწოლში მოკლეს. და მოკვდა იგი და დამარხეს დავითის ქალაქში, მაგრამ არა მეფეთა სამარხში. +

26აჰა, მის წინააღმდეგ აჯანყებულნი: ზაბადი, ძე შიმყათისა, ყამონელი დიაცისა, და იეჰოზაბადი, ძე შიმრითისა, მოაბელი დიაცისა. +

27მისი ვაჟების, მასზე თქმული მრავალი ნაქადაგარის და ღვთის სახლის შეკეთების ამბავი მეფეთა წიგნის საკითხავშია ჩაწერილი. მის ნაცვლად ამაციაჰუ, მისი ძე, გამეფდა. +

25

ამაციაჰუს მეფობა იუდაზე

25^1ოცდახუთი წლისა იყო ამაციაჰუ, რომ გამეფდა, და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იეჰოყადანი იერუსალიმიდან. +

2სწორს აკეთებდა უფლის თვალში, თუმცა არა მთელი გულით. +

3და როცა განუმტკიცდა მეფობა, დახოცა თავისი მსახურნი, რომელთაც მოკლეს მეფე, მამამისი, +

4მაგრამ მათი შვილები არ დაუხოცავს, რადგან სწერია მოსეს რჯულის წიგნში, უფლის ბრძანებისამებრ: „არ უნდა მოიკლან მამები შვილთა გამო, და შვილები მამათა გამო არ უნდა მოიკლან, არამედ თითოეული თავისი დანაშაულისათვის უნდა მოიკლას.“ +

ედომზე გალაშქრება

5და შეკრიბა ამაციაჰუმ იუდა და დააყენა მამისსახლების, ათასისთავების და ასისთავების მიხედვით მთელი იუდა და ბენიამინი. და აღრიცხა ოცი წლის ასაკს გადაცილებულნი და გამოვიდა სამასი ათასი რჩეული კაცი, ლაშქრად გამსვლელი და ფარ-შუბის დამჭერი. +

6ას ქანქარ ვერცხლად იქირავა ისრაელისაგან ასი ათასი მამაცი მებრძოლი.

7და მივიდა მასთან ღვთისკაცი და უთხრა: „მეფევ! ნუ გაიყოლებ ისრაელის ჯარს, რადგან არ არის უფალი ისრაელთან, არც ერთთან ეფრემის ძეთაგან.

8მხოლოდ შენ წადი, იმოქმედე და მტკიცედ იყავი ბრძოლაში, თორემ დაგამარცხებს უფალი შენი მტრების წინაშე, რადგან ღმერთს შეწევნაც შეუძლია და დამარცხებაც.“ +

9და უთხრა ამაციაჰუმ ღვთის კაცს: „ას ქანქარს რაღა ვუყო, რომელიც უკვე მივეცი ისრაელის მოქირავნეებს?“ და თქვა ღვთისკაცმა: „უფალს ამაზე მეტი შეუძლია მოგცეს.“

10და გამოაცალკევა ამაციაჰუმ ჯარი, ეფრემიდან რომ მოუვიდა, თავიანთ ადგილზე დასაბრუნებლად. ძალიან განრისხდნენ იუდაზე და გაცეცხლებულნი დაბრუნდნენ თავიანთ ადგილას.

11და ძალი მოიცა ამაციაჰუმ, გაუძღვა თავის ხალხს მარილოვანი ველისაკენ და ათი ათასი სეყირის ძე ამოხოცა. +

12ათი ათასი კაცი ცოცხლად ჩაიგდეს ტყვედ და წამოასხეს იუდას ძეთ. და აიყვანეს კლდის თავზე და გადმოყარეს კლდის თავიდან. და ყველანი ერთიანად გაწყდნენ.

13ხოლო ლაშქარი, რომელიც უკან გააბრუნა, რომ საომრად არ გაჰყოლოდა, შეესია იუდას ქალაქებს სამარიიდან ბეთ-ხორონამდე და სამი ათასი კაცი დახოცეს და დიდძალი ნაძარცვი დახვეტეს.

14და როცა დაბრუნდა ამაციაჰუ ედომელების განადგურების შემდეგ, წამოიღო სეყირიანთა ღმერთები და ღმერთებად დაიყენა. და სცემდა მათ თაყვანს და უკმევდა.

15და განურისხდა უფალი ამაციაჰუს და მოუვლინა წინასწარმეტყველი, რომელმაც უთხრა: „რად მოძებნე მაგ ხალხის ღმერთები, რომელთაც ვერ იხსნეს თავისი ხალხი შენი ხელიდან?“ +

16და როცა ამას ეუბნებოდა, უპასუხა: „რაო, მეფის მრჩევლად დაგაყენეს? შეწყვიტე, რისთვის უნდა მოაკვლევინო თავი?“ და გაჩერდა წინასწარმეტყველი და თქვა: „ვიცი, შენი დაღუპვა გადაწყვიტა უფალმა, რადგან ეს გააკეთე და არ გაიგონე ჩემი რჩევა.“

17და ითათბირა ამაციაჰუმ, იუდას მეფემ, და კაცი გაუგზავნა იოაშს, იოახაზ იეჰუს ძის ვაჟს, ისრაელის მეფეს, და შეუთვალა: „მოდი, მოვსინჯოთ ერთმანეთი.“ +

18და შეუთვალა იოაშმა, ისრაელის მეფემ, ამაციაჰუს, იუდას მეფეს: „ლიბანის კვრინჩხმა შეუთვალა ლიბანის ნაძვს: ‘ცოლად მიათხოვე შენი ასული ჩემს ვაჟს.’ მაგრამ ჩაიარა ლიბანის გარეულმა მხეცმა და გათელა კვრინჩხი. +

19ამბობ, ედომი დავამარცხეო, და აჰა, გული მოგეცა საამპარტავნოდ. ახლა იჯექი შენს სახლში, რისთვის სტეხ შფოთს? შენც დაეცემი და იუდაც შენთან ერთად.“

20ყური არ ათხოვა ამაციაჰუმ, რადგან ღვთისგან იყო, რომ მტერს უნდა ჩავარდნოდა ხელში, რაკი ედომელთა ღმერთები მოძებნა, +

21და გამოვიდა იოაში, ისრაელის მეფე, და მოსინჯეს ერთმანეთი, მან და ამაციაჰუმ, იუდას მეფემ ბეთ-შემეშთან, იუდაში რომ არის.

22და დამარცხდნენ იუდაელები ისრაელის ძეებთან და თავ-თავის კარვებში გაიფანტნენ. +

23ხოლო ამაციაჰუ, იუდას მეფე, ძე იოაშ ახაზიაჰუს ძისა, შეიპყრო იოაშმა, ისრაელის მეფემ, ბეთ-შემეშში და მიადგა იერუსალიმს, და დაანგრია იერუსალიმის კედელი ეფრემის კარიბჭიდან კუთხის კარიბჭემდე ოთხასი წყრთის სიგრძეზე. +

24და გაზიდა მთელი ოქრო-ვერცხლი და მთელი ჭურჭელი, რაც კი უფლის სახლში ინახებოდა ყობედ-ედომთან, და მეფის სახლის საგანძური. და აიყვანა მძევლები და გაბრუნდა სამარიას. +

25ისრაელის მეფის, იოაშ იეჰოახაზის ძის სიკვდილის შემდეგ თხუთმეტი წელი იცოცხლა ამაციაჰუ იოაშის ძემ, იუდას მეფემ. +

26ამაციაჰუს დანარჩენი საქმეები – პირველნი და უკანასკნელნი იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი. +

27მას შემდეგ, რაც ამაციაჰუ უფალს განუდგა, აუჯანყდნენ მას იერუსალიმში და მან თავი შეაფარა ლაქიშს. მიუგზავნეს კაცები ლაქიშში და იქ მოკლეს. +

28და წამოასვენეს ცხენებით და დამარხეს თავის მამათა გვერდით იუდას ქალაქში.

26
ყუზიაჰუს გამეფება და მისი სამხედრო წარმატებანი

26^1და გამოიყვანა იუდას მთელმა ერმა ყუზიაჰუ, თექვსმეტი წლის ყმაწვილი, და მამამისის, ამაციაჰუს, ნაცვლად გაამეფა. +

2მან აღადგინა ელოთი და დაუბრუნა იუდას, მას შემდეგ, რაც განისვენა მეფემ თავის მამებთან.

3თექვსმეტი წლისა გამეფდა ყუზიაჰუ და ორმოცდათორმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იექოლია, იერუსალიმელი.

4სწორს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც ამაციაჰუ, მამამისი, აკეთებდა, +

5და ეძიებდა ღმერთს, ვიდრე ცოცხალი იყო ზაქარია წინასწარმეტყველი, საღვთო ხილვებში განბრძნობილი. ვიდრე ეძიებდა უფალს, ღმერთიც შეეწეოდა მას. +

6და გადიოდა და ებრძოდა ფილისტიმელებს. და დაანგრია გათის, იაბნესა და აშდოდის კედლები და ქალაქები გააშენა აშდოდში და ფილისტიმელებში. +

7ღმერთი შეეწეოდა ფილისტიმელების, არაბების, რომლებიც გურ-ბაყალში ცხოვრობდნენ, და მეყუნიმელთა წინააღმდეგ.

8ყამონელნი ძღვენს უგზავნიდნენ ყუზიაჰუს და მისმა სახელმა ეგვიპტის საზღვრებამდე მიაღწია, რადგან მეტად გაძლიერდა იგი.

9და ააგო ყუზიაჰუმ იერუსალიმში კოშკები კუთხის კარიბჭეზე, ველის კარიბჭეზე და კუთხეში, და გაამაგრა ისინი.

10და ააგო კოშკები უდაბნოშიც და უამრავი ჭა ამოიყვანა, რადგან ბევრი ხარ-ძროხა ჰყავდა დაბლობში და ვაკეზე. მიწისმუშაკნი და მევენახენი კი მთებში და ქარმელში ჰყავდა, რადგან მიწის მოყვარული იყო.

11ყუზიაჰუს მებრძოლი ჯარი ჰყავდა, რომელიც გუნდ-გუნდად გამოდიოდა ომში და აღნუსხული იყო მათი რიცხვის მიხედვით იეყიელ მწერლისა და მაყასიაჰუ ზედამხედველის ხელით, და ხანანიას, მეფის ერთ-ერთი კარისკაცის, ხელმძღვანელობით.

12მამისსახლთა თავკაცების, მაგარ ვაჟკაცთა, სრული რიცხვი იყო ორი ათას ექვსასი.

13მათ ხელში იყო სამასშვიდი ათას ხუთას კაციანი ლაშქარი, რომელიც თავგამოდებით იბრძოდა მეფის დასახმარებლად მტრების წინააღმდეგ.

14და დაუმზადა ყუზიაჰუმ მთელ ლაშქარს ფარები, შუბები, მუზარადები, ჯაჭვის პერანგები, მშვილდები და შურდულის ქვები.

15და გააკეთა იერუსალიმში გამომგონებლის მიერ გამოგონებული მანქანები, რომ დაედგათ კოშკებზე და კუთხეებში დიდრონი ისრებისა და ლოდების სატყორცნად. შორს გაითქვა სახელი, რადგან საკვირველად იყო შეწევნილი, ვიდრე არ გაძლიერდა.

16და როცა გაძლიერდა, გადიდგულდა და თავისდა დასაღუპავად შესცოდა უფალს, თავის ღმერთს, რადგან შევიდა უფლის ტაძარში საკმევლის საკმევად სამსხვერპლოზე. +

17და მიჰყვა უკან მღვდელი ყაზარიაჰუ უფლის მღვდლების, ოთხმოცი ვაჟკაცის თანხლებით. +

18წინ გადაუდგნენ მეფე ყუზიაჰუს და უთხრეს: „შენ არ გეკუთვნის, ყუზიაჰუ, უფლისათვის კმევა, არამედ მღვდლებს, აარონის ძეთ, რომელნიც მკვმევლებად არიან ნაკურთხნი. გამოდი საწმიდრიდან, რადგან შესცოდე და პატივად არ ჩაგეთვლება უფლისგან, შენი ღმერთისაგან.“ +

19და განრისხდა ყუზიაჰუ, ხელში კი საცეცხლური ეჭირა საკმევად. და როცა განურისხდა მღვდლებს, კეთრი გამოაჩნდა შუბლზე მღვდლების წინაშე, უფლის სახლში, საკმევლის სამსხვერპლოსთან. +

20და მიიხედეს მისკენ ყაზარიაჰუ მღვდელმთავარმა და ყველა მღვდელმა და აჰა, შუბლზე კეთრი აქვს. და სასწრაფოდ გამოიყვანეს იქიდან. თვითონაც ჩქარობდა გამორიდებას, რადგან უფალმა დაჰკრა მას.

21სიკვდილამდე კეთროვანი იყო მეფე ყუზიაჰუ, და ცხოვრობდა ცალკე სახლში, როგორც კეთროვანი, რადგან მოკვეთილი იყო უფლის სახლიდან. და იოთამი, მისი ძე, განაგებდა მეფის სახლს და განიკითხავდა ქვეყნის ერს. +

22ყუზიაჰუს დანარჩენი ამბები – პირველნი და უკასკნელნი – აღწერა წინასწარმეტყველმა ესაიამ, ამოცის ძემ.

23და განისვენა ყუზიაჰუმ თავის მამებთან და დამარხეს იგი თავისი მამების გვერდით, მეფეთა სამარხავ მინდორზე, რადგან ამბობდნენ: კეთროვანიაო. მის ნაცვლად იოთამი, მისი ძე, გამეფდა. +

27

იოთამის მეფობა და მისი სიკვდილი

27^1ოცდახუთი წლისა იყო იოთამი, რომ გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იერუშა, ცადოკის ასული. +

2და სწორს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც მამამისი, ყუზიაჰუ, აკეთებდა. ოღონდ ტაძარში არ შესულა. ხალხი კი ძველებურად სცოდავდა. +

3და ააგო უფლის სახლის ზემო კარიბჭე და ყოფელის კედელიც ბევრგან აღადგინა. +

4და იუდას მთაზე ქალაქები ააშენა, ტყეებში კი – ციხე-სიმაგრეები და კოშკები. +

5ყამონის ძეთა მეფეს ებრძოდა და სძლია მას. ყამონის ძეთ იმ წელს ასი ქანქარი ვერცხლი, ათი ათასი ქორი ხორბალი და ათი ათასი ქორი ქერი მისცეს. ამდენსავე აძლევდნენ ყამონის ძენი მეორე და მესამე წელს.

6და გაძლიერდა იოთამი, რადგან თავის გზებს უფლის, თავისი ღმერთის, წინაშე წარმართავდა.

7იოთამის დანარჩენი ამბები, ყველა მისი ომი და ნამოქმედარი ჩაწერილია იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნში. +

8ოცდახუთი წლის იყო, როცა გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში.

9და განისვენა იოთამმა თავის მამებთან და დამარხეს დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად ახაზი, მისი ძე, გამეფდა. +

28
ახაზის გამეფება

28^1ოცი წლისა იყო ახაზი, როცა გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. სწორს არ აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც მამამისი დავითი აკეთებდა. +

2დადიოდა ისრაელის მეფეთა გზით და ბაყალების ქანდაკებებიც კი ჩამოასხა. +

3და საკმეველს აკმევდა ბენ-ჰინომის ველზე, და ცეცხლში ატარებდა თავის შვილებს იმ წარმართთა ბილწი ჩვეულებისამებრ, რომელნიც აჰყარა უფალმა ისრაელის ძეთაგან. +

4მსხვერპლს სწირავდა და საკმეველს აკმევდა გორაკებზე, ბორცვებზე და ყოველი ხემხვივანის ქვეშ. +

5და ჩააგდო იგი უფალმა, მისმა ღმერთმა, არამის მეფის ხელში. და დაამარცხეს იგი, და მრავალნი დაატყვევეს და დამასკოში წაასხეს. გარდა ამისა, ისრაელის მეფის ხელშიც ჩააგდო, რომელმაც სასტიკად დაამარცხა. +

6ფეკახ რემალიაჰუს ძემ ერთ დღეში ას ოცი ათასი ამოხოცა იუდაში – ყველა კარგი ვაჟკაცი, რადგან მიატოვეს უფალი, თავიანთი მამების ღმერთი.

7ზიქრიმ, ეფრემელმა გოლიათმა, დახოცა: მაყასიაჰუ უფლისწული, სახლთუხუცესი ყაზრიკამი და ელკანა, მეფის მეორე კაცი.

8და წაასხეს ტყვედ ისრაელის ძეთ თავიანთ მოძმეთაგან ორასი ათასი ქალი, ვაჟი და ასული. დიდძალი ნადავლი წაართვეს და სამარიაში მიიტანეს ნაალაფარი.

9იყო იქ უფლის წინასწარმეტყველი, სახელად ყოდედი. და გამოვიდა სამარიაში დაბრუნებული ლაშქრის წინაშე და უთხრა: „აჰა, განრისხებულია უფალი, თქვენი მამების ღმერთი, იუდაზე, ხელში ჩაგიგდოთ იგი და თქვენც ამოწყვიტეთ ისინი ისეთი სიცოფით, რომელიც ცას მისწვდა. +

10ახლა კი ფიქრობთ, რომ ყმებად და მხევლებად გაიხადოთ იუდას ძენი და იერუსალიმი! განა თქვენ არა გაქვთ დანაშაული უფლის, თქვენი ღმერთის, წინაშე? +

11ახლა კი გამიგონეთ და დააბრუნეთ ტყვეები, თქვენი მოძმეებისგან რომ წამოასხით, თორემ უფლის რისხვა დაგატყდებათ.“

12წინ აღუდგნენ ეფრემის ძეთა თავკაცები: ყაზარიაჰუ იეჰოხანანის ძე, ბერექიაჰუ მეშილემოთის ძე, იეხიზკიაჰუ შალუმის ძე და ყამასა ხადლაის ძე ომიდან მოსულთ,

13და უთხრეს: „ნუ შემოიყვანთ აქ ტყვეებს, რადგან დანაშაული გვაქვს უფლის წინაშე ჩადენილი, თქვენ კი გინდათ, რომ კიდევ შემატოთ ჩვენს ცოდვებს და დანაშაულებს, რადგან დიდია ჩვენი დანაშაული და რისხვა ისრაელზე.“ +

14და მიატოვეს მხედრებმა ტყვეები და ნაალაფარი სარდლებისა და კრებულის წინაშე.

15და ადგნენ სახელებით მოხსენებული ეს კაცები, მოჰკიდეს ხელი ტყვეებს და, ვინც კი შიშველი იყო მათგან, ყველა შემოსეს იმ ნაალაფარით; შემოსეს და ფეხზე ჩააცვეს, აჭამეს და ასვეს. ზეთი სცხეს, მერე სახედრებზე შესხეს ყველა დაუძლურებული და მიაცილეს იერიხომდე, პალმების ქალაქამდე, მათ მოძმეებამდე. თვითონ კი სამარიაში დაბრუნდნენ. +

16იმ დროს მეფე ახაზმა მოციქულები გაუგზავნა აშურის მთავრებს, რათა დახმარება გაეწიათ მისთვის, +

17და კვლავ მოვიდნენ ედომელები, და დაამარცხეს იუდა და ტყვეები წაასხეს.

18ფილისტიმელებიც მოედვნენ დაბლობისა და იუდას სამხრეთის ქალაქებს და დაიპყრეს ბეთ-შემეში, აიალონი, გედეროთი, სოქო მისი დაბები, თიმნა და მისი დაბები, გიმზო და მისი დაბები, და იქ დასახლდნენ. +

19ასე დაამდაბლა უფალმა იუდა ახაზის, იუდას მეფის, გამო, რადგან გარყვნა მან იუდა და ცოდვით სცოდავდა უფალს. +

20და მიუხდა მას თილგათ-ფილნესერი, აშურის მეფე, და შეავიწროვა იგი დახმარების ნაცვლად.

21რადგან გაძარცვა ახაზმა უფლის სახლი, მეფის სახლი, და მთავრები, და მისცა აშურის მეფეს, მაგრამ არა თავისდა შესაწევად. +

22თავისი გასაჭირის ჟამს უფრო სცოდავდა უფლის წინაშე მეფე ახაზი.

23და მსხვერპლს სწირავდა დამასკოს ღმერთებს, რომელთაც დასცეს იგი, და ამბობდა: „არამის მეფეთა ღმერთებია მათი შემწენი, შევწირავ მათ მსხვერპლს და მეც შემეწევიან.“ მაგრამ ისინი მისი და მთელი ისრაელის დასამხობად იყვნენ. +

24და მოაგროვა ახაზმა ღვთის სახლის ჭურჭელი და დალეწა უფლის სახლის ჭურჭლეული და დაკეტა ღვთის სახლის კარებები და სამსხვერპლოები დაიდგა იერუსალიმის ყველა კუთხეში. +

25იუდას ყველა ქალაქში გორაკები გამართა ღმერთებისთვის საკმევლის საკმევად და განარისხა უფალი, თავისი მამების ღმერთი.

26დანარჩენი მისი ამბები და ყველა მისი ნამოქმედარი – პირველნი და უკანასკნელნი – იუდას და ისრაელის მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი. +

27და განისვენა ახაზმა თავის მამებთან და დამარხეს ქალაქ იერუსალიმში, ოღონდ ისრაელის მეფეთა სამარხში არ ჩაუსვენებიათ. მის ნაცვლად იეხიზკიაჰუ, მისი ძე, გამეფდა. +

29
იეხიზკიაჰუს გამეფება იუდაში

29^1იეხიზკიაჰუ ოცდახუთი წლის გამეფდა და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო აბია, ზაქარიას ასული. +

2სწორს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც დავითი, მამამისი, აკეთებდა. +

3მან თავისი მეფობის პირველსავე წელს, პირველ თვეში, გააღო უფლის სახლის კარებები და განაახლა ისინი. +

4და მოიყვანა მღვდლები, ლევიანები, და აღმოსავლეთის მოედანზე მოუყარა თავი.

5და უთხრა მათ: „მისმინეთ, ლევიანებო! ახლა კი განიწმიდენით და განწმიდეთ უფლის, თქვენი მამების ღმერთის, სახლი, გამოიტანეთ უწმიდურება საწმიდრიდან. +

6რადგან შესცოდეს ჩვენმა მამებმა, ბოროტს აკეთებდნენ უფლის, ჩვენი ღმერთის, თვალში, და მიატოვეს იგი, პირი მოარიდეს უფლის სავანეს და ზურგი შეაქციეს, +

7დაგმანეს კარიბჭის კარებები და ჩააქრეს სასანთლენი, აღარც საკმეველი აკმიეს და აღარც სრულადდასაწველი აღუვლინეს საწმიდარში ისრაელის ღმერთს. +

8უფლის რისხვა დაატყდა იუდასა და იერუსალიმს და გახადა იგი შესარცხვენად, მოსაოხრებლად და დასასტვენად, როგორც თქვენი თვალით ხედავთ. +

9აჰა, მახვილით დაეცნენ ჩვენი მამები; ჩვენი ვაჟები, ასულები და ცოლები ტყვეობაში არიან ამის გამო.

10ახლა გულით მწადია აღთქმა დავუდო უფალს, ისრაელის ღმერთს, რათა მიაქციოს ჩვენგან თავისი რისხვა.

11ჩემო შვილებო, ნუ იქნებით დაუდევარნი, რადგან თქვენ ამოგირჩიათ უფალმა, რათა თავის წინაშე დაეყენებინეთ, რომ სამსახური გაგეწიათ, მისი მსახურები და საკმევლის მკმევლები ყოფილიყავით.“ +

12და ადგნენ ლევიანები: მახათ ყამასაის ძე, იოელ ყაზარიაჰუს ძე – კეჰათის ძეთაგან; მერარის ძეთაგან: კიში, ძე ყაბდისა, და ყაზარიაჰუ, ძე იეჰალელელისა; გერშონის ძეთაგან: იოახ ზიმას ძე და ყედენ იოახის ძე; +

13ელიცაფანის ძეთაგან: შიმრი და იეყიელი; ასაფის ძეთაგან: ზაქარია და მათანია;

14ჰემანის ძეთაგან: იეხიელი და შიმყი; იედუთუნის ძეთაგან: შემაყია და ყუზიელი.

15და შეკრიბეს თავიანთი მოძმენი და განწმიდეს. მივიდნენ, როგორც მეფემ ბრძანა, უფლის სიტყვის მიხედვით, უფლის სახლის დასასუფთავებლად. +

16და შევიდნენ მღვდლები უფლის სახლის შიდაში დასასუფთავებლად და გამოხვეტეს ყოველგვარი არაწმიდა, რაც კი უფლის ტაძარსა და უფლის სახლის ეზოში ნახეს. და გამოიტანეს ლევიანებმა გარეთ, კიდრონის ხევში გადასაყრელად.

17პირველი თვის პირველ დღეს დაიწყეს გაწმენდა. თვის მერვე დღეს კი უფლის კარიბჭეს მიადგნენ და რვა დღე წმინდეს უფლის სახლი და პირველი თვის მეთექვსმეტე დღეს მოათავეს. +

18და შევიდნენ მეფე იეხიზკიაჰუსთან და მოახსენეს: „გავასუფთავეთ, უფლის მთელი სახლი, სრულადდასაწველის სამსხვერპლო და მთელი მისი ჭურჭელი, საწინაშეო პურის მაგიდა და მთელი მისი ჭურჭელი;

19ასევე ყველა ის ჭურჭელი, რომელიც მეფე ახაზმა თავის მეფობაში უპატიოჰყო თავისი ურჯულოებით, ჩვენ მოვამზადეთ და წმიდავყავით და აჰა, უფლის სამსხვერპლოს წინ აწყვია ისინი.“ +

20დილაადრიანად ადგა მეფე იეხიზკიაჰუ, და შეჰყარა ქალაქის თავები და უფლის სახლში ავიდა.

21შვიდი კურატი, შვიდი ვერძი, შვიდი ბატკანი და შვიდი თხა მიიყვანეს სამეფოს, საწმიდრისა და იუდას ცოდვისთვის, და აარონის ძეთ – მღვდლებს – უბრძანა, აღევლინათ უფლის სამსხვერპლოზე. +

22და დაკლეს კურატები და აიღეს მღვდლებმა სისხლი და სამსხვერპლოს ასხურეს; და დაკლეს ვერძები და სისხლი სამსხვერპლოს ასხურეს; და დაკლეს ბატკნები და სისხლი სამსხვერპლოს ასხურეს. +

23და მორეკეს ცოდვის ვაცები მეფისა და კრებულის წინაშე და ხელები დაადეს მათ. +

24და დაკლეს ისინი მღვდლებმა და განწმიდეს მათი სისხლით სამსხვერპლო მთელი ისრაელის ცოდვების დასაფარავად. რადგან მთელი ისრაელისათვის ბრძანა მეფემ სრულადდასაწველი და ცოდვის მსხვერპლი.

25და დააყენა ლევიანები უფლის სახლში წინწილებით, ქნარებითა და ბობღნებით, დავითისა და გადის – მეფის მხილველის – და ნათან წინასწარმეტყველის მიერ დადგენილი წესის მიხედვით, რადგან ეს წესი უფლის მიერ იყო დადგენილი, მის წინასწარმეტყველთა ხელით. +

26ლევიანები დავითის საკრავებით დადგნენ, მღვდლები კი საყვირებით. +

27და გასცა ბრძანება იეხიზკიაჰუმ, რომ აღევლინათ სრულადდასაწველი სამსხვერპლოზე. როგორც კი დაიწყო სრულადდასაწველის აღვლენა, მაშინვე გაისმა უფლის საგალობელი საყვირების ხმა დავითის, ისრაელის მეფის, საკრავების თანხლებით.

28და მთელი კრებული თაყვანს სცემდა; მგალობელნი გალობდნენ და საყვირები ხმიანობდნენ. ასე გრძელდებოდა სრულადდასაწველის დამთავრებამდე. +

29სრულადდასაწველს რომ მორჩნენ, მეფემ და ყველა მასთან მყოფმა, მუხლი მოიყარეს და თაყვანი სცეს.

30მეფე იეხიზკიაჰუმ და მთავრებმა უთხრეს ლევიანებს, რომ ედიდებინათ უფალი დავითისა და ასაფ მხილველის სიტყვებით, და ისინიც სიხარულით აქებდნენ, მუხლს იდრეკდნენ და თაყვანს სცემდნენ.

31და მიუგო იეხიზიკიაჰუმ და თქვა: „ახლა თქვენ უკვე ნაკურთხი ხართ უფლისათვის, მოდით, მოიყვანეთ საკლავები და სამადლობელნი უფლის სახლში.“ და მოიყვანა კრებულმა საკლავები და სამადლობელნი, ხოლო ვინც გულუხვობა გამოიჩინა – სრულადდასაწველი. +

32იმ სრულადდასაწველთა რიცხვი, კრებულმა რომ მოიყვანა, იყო: სამოცდაათი ხარი, ასი ცხვარი, ორასი ბატკანი, ყოველივე ეს უფლისათვის იყო სრულადდასაწველად.

33სულ შეწირული იქნა: ექვსასი ხარი და სამიათასი ცხვარი.

34ოღონდ ცოტანი იყვნენ მღვდლები და აღარ შეეძლოთ ყველა სრულადდასაწველის გატყავება, ამიტომ მათი მოძმე ლევიანები ეხმარებოდნენ მათ, ვიდრე საქმე არ მოთავდა და მღვდლები არ განიწმიდნენ, რადგან ლევიანები უფრო გულმოდგინეობდნენ განსაწმედად, ვიდრე მღვდლები. +

35თანაც უამრავი იყო სრულადდასაწველი სამშვიდობო მსხვერპლის ლურთებთან და სრულადდასაწველის საღვრელებთან ერთად. და ასე აღდგა უფლის სახლის სამსახური. +

36და გაიხარა იეხიზკიაჰუმ და მთელმა ერმა იმის გამო, რაც ერს მოუმზადა უფალმა, რადგან მოულოდნელად მოხდა ეს ამბავი.

30
პასექის დღესასწაულისათვის მზადება

30^1და შეუთვალა იეხიზკიაჰუმ მთელს ისრაელს და იუდას, წერილები მისწერა ეფრემსა და მენაშეს, რათა მოსულიყვნენ უფლის სახლში, იერუსალიმში, უფლისათვის, ისრაელის ღმერთისთვის, პასექის გადასახდელად. +

2და გადაწყვიტეს მეფემ, მისმა მთავრებმა და მთელმა კრებულმა იერუსალიმში, რომ პასექი მეორე თვეში გადაეხადათ. +

3რადგან იმჟამად არ შეეძლოთ თავის დროზე გადახდა, რაკი მღვდლები არ იყვნენ განწმედილნი საკმარისი რაოდენობით, და არც ხალხი იყო თავმოყრილი იერუსალიმში.

4სწორად ჩაითვალა ეს მეფისა და მთელი კრებულის თვალში.

5და დაადგინეს, ხმა გაევრცელებინათ მთელ ისრაელში ბეერ-შებაყიდან დანამდე, რათა მოსულიყვნენ და პასექი გადაეხადათ უფლისათვის, ისრაელის ღმერთისათვის, იერუსალიმში, რადგან დიდხანს არ ჰქონდათ გადახადილი დაწერილის მიხედვით. +

6და მოიარეს მალემსრბოლელებმა მეფისა და მთავრების წერილებით მთელი ისრაელი და იუდა, და მეფის ბრძანებისამებრ გამოუცხადეს: „ისრაელიანებო, დაუბრუნდით უფალს, აბრაამის, ისაკის და ისრაელის ღმერთს, და ისიც დაუბრუნდება თქვენს ნატამალს, აშურის მეფეთა ხელს რომ გადაურჩა. +

7ნუ იქნებით თქვენი მამებისა და მოძმეთა მსგავსნი, რომელთაც შესცოდეს უფალს, თავიანთი მამების ღმერთს და მანაც გასწირა ისინი გასაპარტახებლად, როგორც ხედავთ. +

8ახლა მაინც ნუ იქნებით ქედფიცხელნი, თქვენი მამების მსგავსად. დაემონეთ უფალს, მოდით მის საწმიდარში, რომელიც განწმედილი აქვს საუკუნოდ. ემსახურეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, და გაბრუნდება თქვენგან მისი რისხვა. +

9თუ დაუბრუდნებით უფალს, შებრალებას ჰპოვებენ თქვენი ძმები და შვილები იმათ წინაშე, ვინც ისინი დაატყვევეს, და დააბრუნებენ ამ ქვეყანაში, რადგან მოწყალე და შემბრალეა უფალი, ღმერთი თქვენი. პირს აღარ შეიბრუნებს თქვენგან, თუ დაუბრუნდებით მას.“ +

10და დადიოდნენ მალემსრბოლნი ქალაქიდან ქალაქში, ეფრემის, მენაშესა და ზებულუნის ქვეყანაში, მაგრამ დასცინოდნენ მათ და აბუჩად იგდებდნენ.

11მხოლოდ ზოგიერთნი მოდრკნენ აშერში, მენაშეში და ზებულუნში და მოვიდნენ იერუსალიმს.

12იუდაზეც იყო ღვთის ხელი მათთვის ერთი გულის ჩასადებად, რომ შეესრულებინათ, რაც მეფემ და მთავრებმა უბრძანეს, უფლის სიტყვისამებრ. +

13და შეიკრიბა დიდძალი ხალხი იერუსალიმში მეორე თვეს უფუარობის დღესასწაულის გადასახდელად. მრავლის უმრავლესი იყო კრებული.

14და ადგნენ და მოაშორეს სამსხვერპლოები, იერუსალიმში რომ იყო. ასევე ყველაფერი, რაზეც საკმეველს უკმევდნენ, აიღეს და კიდრონის ხევში გადაყარეს.

15და დაკლეს პასექი მეორე თვის თოთხმეტში. და შერცხვათ მღვდლებსა და ლევიანებს, და განიწმიდნენ და სრულადდასაწველი მიიტანეს უფლის სახლში. +

16და დადგნენ თავ-თავიანთ ადგილზე მათი წესისდა მიხედვით, მოსეს, ღვთისკაცის, რჯულის მიხედვით. მღვდლები სისხლს ლევიანთა ხელიდან ასხურებდნენ.

17მრავლად იყვნენ კრებულში განუწმედელნი, ამიტომ დაკლეს ლევიანებმა პასექები, რათა უფლისათვის განეწმიდათ ყოველი არაწმიდა.

18თუმცა ხალხის უმრავლესობა, მეტწილად ეფრემისაგან, მენაშესგან, ისაქარისაგან და ზებულუნისგან არ განწმედილა, მაინც ჭამეს პასექი, დაწერილის საწინააღმდეგოდ, +

19რადგან ასე ილოცა მათთვის იეხიზკიაჰუმ: „სახიერმა უფალმა მიუტეოს ყველას, ვინც განამზადა თავისი გული, რომ მოეძებნა უფალი ღმერთი, თავისი მამების ღმერთი, თუმცა საწმიდრის წესით არ განწმედილა.“

20და უსმინა უფალმა იეხიზკიაჰუს და მიუტევა ხალხს.

21ისრაელის ძეთ და იმათ, ვინც კი ისრაელში იყო, შვიდ დღეს იზეიმეს უფუარობის დღესასწაული დიდის სიხარულით. ლევიანები და მღვდლები ყოველდღე ადიდებდნენ უფალს უფლის სადიდებელი საკრავებით.

22გულითადად ელაპარაკა იეხიზკიაჰუ ყველა ლევიანს, რომელიც კეთილი გონებით ემსახურებოდა უფალს. შვიდი დღე ჭამდნენ სადღესასწაულოს, სწირავდნენ სამშვიდობო მსხვერპლს და მადლობდნენ უფალს, თავიანთი მამების ღმერთს.

23და გადაწყვიტა მთელმა კრებულმა, რომ მომდევნო შვიდი დღეც ეზეიმათ, და ეს შვიდი დღეც სიხარულში გაატარეს,

24რადგან ხიზკიაჰუმ, იუდას მეფემ, კრებულისთვის გაიღო ათასი კურატი და შვიდი ათასი ცხვარი, მთავრებმა გაიღეს კრებულისთვის ათასი კურატი, ცხრა ათასი ცხვარი, და განიწმიდა მრავალი მღვდელი.

25და ხარობდნენ იუდას მთელი კრებული, მღვდლები და ლევიანები, ისრაელიდან მოსული მთელი კრებული, ისრაელის ქვეყნიდან მოსული ხიზნები და იუდას მკვიდრნი. +

26ისეთი დიდი სიხარული სუფევდა იერუსალიმში, რომლის მსგავსი სოლომონის, დავითის ძის, ისრაელის მეფის, დღეების მერე არ ყოფილა იერუსალიმში.

27და წამოდგნენ მღვდლები, ლევიანები და აკურთხეს ერი, მოსმენილ იქნა მათი ხმა, და აღევლინა მთელი ლოცვა მის წმიდა სამყოფელამდე ცაში. +

31
კერპთა მოსპობა იეხიზკიაჰუს მიერ

31^1ყოველივე ეს რომ დამთავრდა, გავიდა იქ მყოფი მთელი ისრაელი იუდას ქალაქებში და დალეწეს სვეტები, და გაჩეხეს აშერები, და დაანგრიეს გორაკები და სამსხვერპლოები მთელ იუდაში, ბენიამინში, ეფრემში, მენაშეში – ერთიანად. და დაბრუნდა ყველა ისრაელის ძე თავ-თავის სამკვიდრებელში, თავის ქალაქში. +

2და დააყენა იეხიზკიაჰუმ მღვდელთა და ლევიანთა დასები, მათი დასებისდა მიხედვით, თავ-თავიანთი სამსახურის შესასრულებლად, მღვდლებად, სრულადდასაწველისა და სამშვიდობო მსხვერპლის შესაწირავად, უფლის ბანაკის კარიბჭეში საქებრად და სადიდებლად. +

3და დააწესა მეფემ წილი თავისი ქონებიდან, სრულადდასაწველთათვის – დილის და მწუხრის სრულადდასაწველთათვის, შაბათების, ახალმთვარობების და დღესასწაულების აღსავლენთათვის, როგორც უფლის რჯულშია ჩაწერილი. +

4და უბრძანა იერუსალიმში მცხოვრებ ხალხს, რომ თავიანთი წილი გასამრჯელო მიეცათ მღვდლებისთვის და ლევიანებისათვის, რათა მტკიცედ დაეცვათ უფლის რჯული, +

5როგორც კი ეს ბრძანება გავრცელდა, უხვად მოიტანეს ისრაელის ძეთ ფქვილის, ღვინის, ზეთის, თაფლისა და მინდვრის ყველა მოსავლის პირველი ნაყოფი; და სხვა ყველაფრის მეათედიც უხვად მოიტანეს. +

6ისრაელის ძეთ და იუდას ქალაქების მკვიდრთ მოჰქონდათ მეათედი ხარ-ძროხიდან და ცხვრიდან, მეათედი შენაწირიდან, რომელიც უფლისთვის, თავიანი ღმერთისთვის, ჰქონდათ შეწირული. მოიტანეს და გროვად დაახვავეს. +

7მესამე თვეში დაიწყეს გროვების დახვავება და მეშვიდე თვეში მოამთავრეს.

8და მოვიდნენ იეხიზკიაჰუ და მთავრები, და დაინახეს გროვები და აკურთხეს უფალი და მისი ერი – ისრაელი.

9ჰკითხა იეხიზკიაჰუმ მღვდლებსა და ლევიანებს გროვების თაობაზე.

10და უთხრა მას ყაზარიაჰუ მღვდელმთავარმა, ცადოკის სახლის კაცმა, და უთხრა: „როცა დაიწყეს უფლის სახლში ძღვენის მოტანა, ძღომაზე ვჭამდით, მაგრამ მაინც ბევრი დარჩა, რადგან უფალმა აკურთხა თავისი ერი, და მონარჩენიდან კიდევ ამდენი დარჩა.“

11და თქვა იეხიზკიაჰუმ, ოთახები მოემზადებინათ უფლის სახლში. და მოამზადეს.

12შეიტანეს პატიოსნად ძღვენი, მეათედი და შეწირულობანი. უფროსად იყო ლევიანი ქანანიაჰუ, მისი ძმა შიმყი მეორე კაცი იყო.

13იეხიელი, ყაზაზიაჰუ, ნახათი, ყასაელი, იერიმოთი, იოზაბადი, ელიელი, ისმაქიაჰუ. მახათი და ბენაიაჰუ მეთვალყურენი იყვნენ ქანანიაჰუსა და შიმყის, მისი ძმის, ხელქვეით, მეფე იეხიზკიაჰუსა და ყაზარიაჰუს, უფლის სახლის წინამძღვრის, ბრძანებით.

14კორე იმნას ძე, ლევიანი, აღმოსავლეთის მხარის კარის მცველი ღვთისადმი ნებაყოფლობით შესაწირავზე იყო, რათა გაეცა უფლის ძღვენი და ყველაზე წმინდა შეწირულობა. +

15მის ხელქვეით მღვდელთა ქალაქებში იყვნენ: ყედენი, მინიამინი, იესო, შემაყიაჰუ, ამარიაჰუ, შექანიაჰუ, რომ პატიოსნად გაენაწილებინათ მოძმეთათვის, მათი დასებისდა მიხედვით, როგორც დიდისთვის, ისე პატარისთვის,

16გარდა საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილთა, სამი წლის ასაკიდან მოყოლებული ყველა მამაკაცისთვის, უფლის სახლში ყველა მიმსვლელისა ყოველდღიურ საქმეზე, მათი სამსახურისთვის მათ თანამდებობისდა მიხედვით,

17საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილი მღვდლებისთვის, მათ მამისსახლთა მიხედვით, ოცი წლის ასაკს გადაცილებულ ლევიანთათვის, მათი თანამდებობისა და დასების მიხედვით.

18საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილი ყველა მათი წვრილშვილისათვის, ცოლებისთვის, ვაჟებისთვის და ასულებისთვის, მთელი კრებულისათვის, რადგან პატიოსნად განიწმიდნენ სიწმიდისათვის.

19ხოლო აარონის ძეთათვის – მღვდელთათვის, მათი ქალაქების ირგვლივ, ველ-მინდვრებზე რომ მკვიდრობდნენ, ყოველ ქალაქში კაცები განაწესეს სახელდებით, რომ წილი მიეცათ ყოველი მამაკაცისთვის სამღვდელოთა შორის და საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილი ყველა ლევიანისთვის.

20ასე გააკეთა იეხიზკიაჰუმ მთელ იუდაში, და იგი სიკეთით, სისწორით და პატიოსნებით გააკეთა უფლის, თავისი ღმერთის, წინაშე. +

21ყველა საქმეში, რასაც კი წამოიწყებდა, ღვთის სახლის სამსახურში, რჯულში თუ მცნებებში, ყველგან თავის ღმერთს ეძებდა, მთელი გულით მოქმედებდა და იმარჯვებდა. +

32
სანხერიბის დამარცხება

32^1ამ პატიოსან საქმეთა შემდეგ მოვიდა სანხერიბი, აშურის მეფე, შემოიჭრა იუდაში და ალყა შემოარტყა ციხე-ქალაქებს. მათ გატეხას ფიქრობდა. +

2როცა დაინახა იეხიზკიაჰუმ, რომ მოვიდა სანხერიბი და იერუსალიმზე ლაშქრობას აპირებს,

3გადაწყვიტა თავის სარდლებთან და თავის მებრძოლებთან ერთად, ამოევსოთ წყაროს სათავეები, რომლებიც ქალაქის გარეთ იყო, და ისინიც მიეხმარნენ.

4შეიყარა უამრავი ხალხი და დაწყვიტეს ყველა სათავე და ნაკადული, რაც კი დიოდა იმ მიწაზე, რადგან თქვეს: „რატომ უნდა ნახონო მოსულმა აშურის მეფეებმა ბევრი წყალი?“

5მოიცა ძალი და ამოაშენა ყველა დანგრეული კედელი, აამაღლა გოდლები და გარედან კიდევ სხვა კედელი შემოაშენა. გაამაგრა მილო დავითის ქალაქში, დაამზადა დიდძალი საჭურველი და ფარები.

6ჯარის უფროსები დაუყენა ხალხს, შემოიკრიბა ისინი ქალაქის კარიბჭის მოედანზე და გაამხნევა:

7„განმტკიცდით და გაძლიერდით! ნუ შიშობთ და ნუ თრთით აშურის მეფისა და იმ ურდოს წინაშე, თან რომ ახლავს, რადგან ჩვენთან უფრო მეტნი არიან, ვიდრე მასთან. +

8მასთან ხორციელი ძალაა, ჩვენთან კი უფალი, ჩვენი ღმერთი, რათა შეგვეწიოს და იბრძოლოს ჩვენს ბრძოლებში.“ გამხნევდა ხალხი იეხიზკიაჰუს, იუდას მეფის, სიტყვებზე.

9ამის შემდეგ სანხერიბმა, აშურის მეფემ, რომელიც მთელი თავისი ლაშქრითურთ ლაქიშის წინ იდგა, გაუგზავნა თავისი მსახურნი იერუსალიმში იეხიზკიაჰუს, იუდას მეფეს, და მთელ იუდას, იერუსალიმში მყოფს, რომ ეთქვათ: +

10„ასე ამბობს სანხერიბი, აშურის მეფე: ‘რისი იმედი გაქვთ, იერუსალიმის ციხე-სიმაგრეში რომ ჩამსხდარხართ? +

11განა იეხიზკიაჰუ არ გაცთუნებთ, რომ შიმშილითა და წყურვილით ამოგხადოთ სული, როცა გეუბნებათ, უფალი, ჩვენი ღმერთი, გვიხსნისო აშურის მეფის ხელიდან? +

12განა მაგ იეხიზკიაჰუმ არ დაანგრია მისი გორაკები და სამსხვერპლოები? განა ასე არ უთხრა იუდასა და იერუსალიმს, ერთი სამსხვერპლოს წინაშე უნდა სცეთო თაყვანი და მასზე უნდა აკმიოთო საკმეველი? +

13განა არ იცით, რა დღე დავაწიეთ მე და ჩემმა მამა-პაპამ ქვეყნის ყველა ხალხს? განა შეძლეს ქვეყნის ხალხების ღმერთებმა ჩემი ხელიდან ეხსნათ მათი ქვეყნები? +

14რომელი იყო ჩემი მამა-პაპის განადგურებულ ამ ხალხების ღმერთთაგან ისეთი, თავისი ხალხი რომ ეხსნა ჩემი ხელიდან, რომ ახლა თქვენმა ღმერთმა გიხსნათ ჩემი ხელიდან? +

15ახლა არ მოგატყუოთ იეხიზკიაჰუმ და არ გაცთუნოთ ამგვარად. არ დაუჯეროთ მას, რაკი ვერცერთი ხალხის და სამეფოს ვერცერთმა ღმერთმა ვერ შეძლო თავისი ხალხის ხსნა ჩემი და ჩემი მამა-პაპის ხელიდან, ვერც თქვენი ღმერთი ვერ გიხსნით ჩემი ხელიდან.’“

16კიდევ ელაპარაკნენ მისი მსახურნი უფლის, მათი ღმერთის, წინააღმდეგ და მისი მსახურის, იეხიზკიაჰუს, წინააღმდეგ.

17უფლის, ისრაელის ღმერთის, სალანძღავ წერილებს წერდა იგი და ასეთ სიტყვებს ამბობდა მასზე: „როგორც ქვეყნის ხალხების ღმერთებმა ვერ იხსნეს თავისი ხალხი ჩემი ხელიდან, ასევე ვერც იეხიზკიაჰუს ღმერთი ვერ იხსნის თავის ხალხს ჩემი ხელიდან,“ +

18ხმამაღლა უყვიროდნენ ებრაულად იერუსალიმის ხალხს, გალავანზე მყოფს, რომ შეეშინებინათ და თავზარი დაეცათ, და აეღოთ ქალაქი. +

19ისე ლაპარაკობდნენ იერუსალიმის ღმერთზე, როგორც ქვეყნის ხალხთა ღმერთებზე, ადამიანის ხელით შექმნილზე. +

20ილოცეს მეფე იეხიზკიაჰუმ და წინასწარმეტყველმა ესაიამ, ამოცის ძემ, ამის გამო და ცას შეჰღაღადეს. +

21მოავლინა უფალმა ანგელოზი და ამოწყვიტა აშურის მეფის ბანაკში ყველა მაგარი ვაჟკაცი, წინამძღოლი და სარდალი. შერცხვენილი გაბრუნდა იგი თავის ქვეყანაში და, როცა თავისი ღმერთის სახლში შევიდა, მისი წიაღიდან გამოსულებმა მახვილით განგმირეს იქ. +

22იხსნა უფალმა იეხიზკიაჰუ და იერუსალიმის მკვიდრნი სანხერიბისა, აშურის მეფის, და ყველას ხელიდან, და დაიფარა ყოველი მხრიდან.

23მრავალს მოჰქონდა იერუსალიმში ძღვენი უფლისათვის და რჩეული საჩუქრები იეხიზკიაჰუსთვის, იუდას მეფისთვის. მას აქეთ ამაღლდა იგი ყველა ხალხის თვალში.

24იმ დღეებში სასიკვდილოდ დასნეულდა იეხიზკიაჰუ და შეევედრა უფალს. ელაპარაკა უფალი და მისცა ნიშანი. +

25არ მიაგო იეხიზკიაჰუმ სანაცვლო. მასზე გაწეული სიკეთისთვის, რადგან გადიდგულდა. და იყო რისხვა მასზე, იუდაზეც და იერუსალიმზეც. +

26მოდრკა იეხიზკიაჰუ თავის დიდგულობაში და მასთან ერთად იერუსალიმის ყველა მკვიდრი, და აღარ დასტყდომიათ ღვთის რისხვა იეხიზკიაჰუს დღეებში. +

27დიდზე დიდი დოვლათი და პატივი ჰქონდა იხეიზკიაჰუს. საგანძურები გაიჩინა ვერცხლისთვის, ოქროსთვის, ძვირფასი ქვებისთვის, ნელსაცხებლებისთვის, ფარებისთვის და ყოველი სასურველი ნივთისთვის.

28საცავები – ნაყოფთათვის: პურისთვის, ღვინისთვის და ზეთისთვის; გომურები ყოველგვარი პირუტყვისთვის, და ფარეხები ფარებისთვის.

29აიშენა თავისთვის ქალაქებიც. ცხვარ-ძროხის ჯოგები მრავლად ჰყავდა, რადგან ღმერთმა მას დიდძალი დოვლათი მისცა.

30მანვე, იეხიზკიაჰუმ, გადაკეტა გიხონის ზემო წყაროების სათავე და ქვემოთ ჩამოიყვანა, დავითის ქალაქის დასავლეთ მხარეზე. წარმატება ჰქონდა იეხიზკიაჰუს ყველა თავის საქმეში. +

31მხოლოდ მასთან ქვეყანაში მომხდარი სასწაულის გამოსაძიებლად, მიუშვა იგი ღმერთმა, რომ გამოეცადა და სცოდნოდა ყოველი მისი გულისნადები. +

32იეხიზკიაჰუს დანარჩენი საქმენი და მისი სიკეთენი წინასწარმეტყველ ესაიას, ამოცის ძის, ხილვაში და იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი. +

33განისვენა იეხიზკიაჰუმ თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს იგი დავითიანთა სამარხების აღსავალზე. პატივი მიაგეს მას სიკვდილის შემდეგ მთელმა იუდამ და იერუსალიმის მკვიდრებმა. მის ნაცვლად მისი ძე, მენაშე, გამეფდა. +

33
მენაშეს გამეფება

33^1თორმეტი წლისა იყო მენაშე, როცა გამეფდა და ორმოცდათხუთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. +

2უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში. იმ ხალხების სიბილწეთა კვალზე, რომელნიც აჰყარა უფალმა ისრაელიანთაგან. +

3და კვლავ აღადგინა გორაკები, მამამისმა იეხიზკიაჰუმ რომ მოსპო, სამსხვერპლოები აღუმართა ბაყალებს, გააკეთა აშერები და თაყვანს სცემდა ცის მხედრობას და მსახურებდა მათ. +

4ააგო სამსხვერპლოები უფლის სახლში, რომელზეც უფალმა თქვა: „იერუსალიმში საუკუნოდ იქნება ჩემი სახელი.“ +

5აუგო სამსხვერპლოები ცის მხედრობას უფლის სახლის ორთავე ეზოში. +

6ცეცხლში ატარებდა შვილებს ბენ-ჰინომის ველზე, მკითხაობდა, მისნობდა, ჩხიბავდა, დაადგინა მესულთანენი და ჯადოქარნი. ბევრ უკუღმართობას სჩადიოდა უფლის თვალში მის გასაჯავრებლად. +

7კერპი-ქანდაკი, რომელიც გააკეთა, დაამკვიდრა ღვთის სახლში, რომელზეც ეუბნებოდა ღმერთი დავითს და მის ძეს სოლომონს: „ამ სახლში და იერუსალიმში, რომელიც ამოვირჩიე ისრაელის ყველა შტოდან, საუკუნოდ დავამკვიდრებ ჩემს სახელს, +

8აღარ მოვაცვლევინებ ფეხს ისრაელს ამ მიწიდან, რომელიც მის მამა-პაპას დავუდგინე, ოღონდ შეასრულონ, რაც ვუბრძანე, თანახმად მთელი რჯულისა, წესებისა და მცნებებისა, მოსეს ხელით რომ მიეცათ.“ +

9მაგრამ აცთუნა მენაშემ იუდა და იერუსალიმის მკვიდრნი და იმ ხალხზე უფრო უკუღმართად იქცეოდნენ, რომლებიც გადააშენა უფალმა ისრაელიანთა წინაშე. +

10ელაპარაკა უფალი მენაშესა და მის ხალხს, მაგრამ არ შეისმინეს.

11მიუსია მას უფალმა აშურის მეფის მხედართმთავრები. შეიპყრეს მენაშე, დაატყვევეს, ბორკილები დაადეს და ბორკილდადებული ბაბილონს წაიყვანეს.

12შეევედრა თავის გასაჭირში უფალს, თავის ღმერთს, და მოდრკა ძლიერ თავის მამა-პაპის წინაშე.

13ილოცა მის მიმართ და მანაც შეივედრა იგი, შეიწყნარა მისი ვედრება და იერუსალიმში, მის სამეფოში, დააბრუნა. მიხვდა მენაშე, რომ ღმერთია უფალი. +

14ამის შემდეგ გარე კედელი შემოუშენა დავითის ქალაქს გიხონის დასავლეთით, ხევისკენ, თევზთა კარიბჭის შესასვლელამდე, გარს შემოარტყა ყოფელს და ძალზე აამაღლა, და მხედარათმთავრები ჩააყენა იუდას ყველა გამაგრებულ ქალაქში. +

15მოაშორა უფლის სახლს უცხო ღმერთები და კერპი, ასევე ყველა ბაგინი, უფლის სახლის მთაზე რომ ააგო იერუსალიმში, და ქალაქის გარეთ გადაყარა.

16განაახლა უფლის სამსხვერპლო, და შესწირა მასზე სამშვიდობო და სამადლობელი მსხვერპლი, და უბრძანა იუდაელთ, ემსახურათ უფლისთვის, ისრაელის ღმერთისთვის.

17მაგრამ ხალხი მაინც გორაკებზე სწირავდა მსხვერპლს, ოღონდ მხოლოდ უფალს, თავის ღმერთს.

18მენაშეს დანარჩენი ამბები, მისი ლოცვა თავისი ღმერთის მიმართ, და იმ მხილველთა სიტყვები, რომელნიც მას უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელით ელაპარაკებოდნენ, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

19რომ ილოცა და შეწყნარებულ იქნა, რომ სცოდავდა და უკეთურებას სჩადიოდა, გორაკები რომ გამართა და აშერები და კერპები აღმართა, ყველაფერი თავის მოდრეკამდე, ხოზაის მატიანეშია ჩაწერილი.

20განისვენა მენაშემ თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს თავის სახლში. მის ნაცვლად ამონი, მისი ძე, გამეფდა. +

21ოცდაორი წლისა იყო ამონი, როცა გამეფდა, და ორი წელი იმეფა იერუსალიმში.

22უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, როგორც მენაშე, მამამისი, იქცეოდა. მენაშეს, მამამისის, მიერ გაკეთებულ ყველა კერპს მსხვერპლს სწირავდა ამონი და მსახურებდა მათ.

23აღარ მოდრკა უფლის წინაშე, როგორც მენაშე, მამამისი, მოდრკა, არამედ უფრო გაამრავლა ამონმა დანაშაული.

24შეითქვნენ მის წინააღმდეგ მისი მსახურნი და თავის სახლში მოკლეს.

25ამოწყვიტა ქვეყნის ერმა მეფე ამონის წინააღმდეგ შეთქმულნი. ქვეყნის ერმა მის ნაცვლად მისი ძე იოშიაჰუ გაამეფა. +

34
იოშიაჰუს გამეფება

34^1რვა წლისა იყო იოშიაჰუ, როცა გამეფდა და ოცდათერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. +

2სწორედ იქცეოდა უფლის თვალში და დავითის, მამამისის, გზას მიჰყვებოდა, არც მარჯვნივ გადაუხვევია, არც მარცხნივ. +

3თავისი მეფობის მერვე წელს, ჯერ კიდევ ყმაწვილი იყო, როცა დაუწყო ძიება დავითის, მამამისის, ღმერთს. მეთორმეტე წელს კი შეუდგა იუდასა და იერუსალიმის გაწმედას გორაკებისაგან, აშერებისაგან, გამოქანდაკებული და ჩამოსხმული კერპებისგან.

4მის წინაშე დაანგრიეს ბაყალების სამსხვერპლოები. აჩეხა სამზეო სვეტები, მათ ზემოთ რომ იყო აღმართული, დალეწა აშერები და გამოქანდაკებული და ჩამოსხმული კერპები, მტვრად აქცია და იმათ სამარხებს გადააყარა, ვინც მსხვერპლს სწირავდნენ მათ. +

5მათსავე სამსხვერპლოზე დაწვა მათი ქურუმების ძვლები და გაწმიდა იუდა და იერუსალიმი.

6მენაშეს, ეფრემის, სიმონის ქალაქებში, ნეფთალამდე, ირგვლივ მათ ნაოხარებში

7დაანგრია სამსხვერპლოები და აშერები, მტვრად აქცია კერპები და აჩეხა სამზეო სვეტები მთელ ისრაელის ქვეყანაში და იერუსალიმს დაბრუნდა.

8თავისი მეფობის მეთორმეტე წელს, მას შემდეგ, რაც ქვეყანა და უფლის სახლი გაწმიდა, უფლის, თავისი ღმერთის, სახლის შესაკეთებლად გაგზავნა შაფან აცალიაჰუს ძე, ქალაქის თავი მაყასიაჰუ და მწერალი იოახ იოახაზის ძე. +

9მივიდნენ ხილკიაჰუ მღვდელმთავართან და მისცეს უფლის სახლში შეგროვილი ვერცხლი, რომელიც ლევიანებმა და ზღურბლის მცველებმა აკრიფეს მენაშეს, ეფრემის, სხვა ისრალიანების, მთელი იუდას და ბენიამინის ხელიდან და დაბრუნდნენ იერუსალიმს. +

10ხელში ჩააბარეს სამუშაოთა შემსრულებლებს, რომელნიც უფლის სახლში იყვნენ განწესებულნი. ისინი აძლევდნენ მას სამუშაოთა შემსრულებლებს, რომელნიც უფლის სახლში მუშაობდნენ შეკეთებასა და გამაგრებაზე.

11ისინი კი ურიგებდნენ დურგლებს და მშენებლებს, რათა ეყიდათ გათლილი ქვები და ძელები კოჭებისთვის და სახლების გადასახურავად, იუდას მეფეებმა რომ დაანგრიეს.

12ხალხი პატიოსნად ასრულებდა სამუშაოს. თავზე ეყენათ: იახათი და ყობადიაჰუ – ლევიანები, ყველანი ვინც საკრავების დაკვრაში იყვნენ გაწაფულნი. +

13მტვირთავებზეც იყვნენ დადგენილნი და თვალყურს ადევნებდნენ ყველა სამუშაოს შემსრულებელს და ყველა საქმეს. ლევიანთაგან იყვნენ: მწერლები, ზედამხედველები და კარისმცველები.

14როცა უფლის სახლში მიტანილი ვერცხლი გამოჰქონდათ, ხილკიაჰუ მღვდელმა მოსეს ხელით მოცემული უფლის რჯულის წიგნი იპოვა. +

15უთხრა ხილკიაჰუმ შაფან მწერალს: „რჯულის წიგნი ვიპოვე უფლის სახლში“, და ჩააბარა ხილკიაჰუმ წიგნი შაფანს.

16შაფანმა მეფეს წაუღო წიგნი, თან ამბავი მიუტანა მეფეს და უთხრა: „ყველაფერს აკეთებენ შენი მსახურნი, რაც დავალებული აქვთ. +

17გადმოყარეს ვერცხლი, რაც კი უფლის სახლში აღმოჩნდა, და ხელში ჩააბარეს ზედამხედველებსა და სამუშაოთა შემსრულებლებს.“

18ამბავი მოუტანა შაფანმა მეფეს და უთხრა: „წიგნი ჩამაბარა ხილკიაჰუ მღვდელმა.“ და წაიკითხა შაფანმა მეფის წინაშე.

19როცა მეფემ მოისმინა რჯულის სიტყვები, შემოიხია სამოსელი. +

20უბრძანა მეფემ ხილკიაჰუს და ახიკამ შაფანის ძეს და ყაბდონ მიქას ძეს, შაფან მწერალს, ყასაიას, მეფის მსახურს, და უთხრა:

21„წადით და შეეკითხეთ უფალს ჩემზე, ისრაელში დარჩენილებზე და ნაპოვნი წიგნის სიტყვებზე, რადგან დიდია უფლის რისხვა, თავს რომ დაგვატყდა, რადგან არ დაიცვა ჩვენმა მამა-პაპამ უფლის სიტყვები, რომ მოქცეულიყვნენ ყოველივე იმის მიხედვით, რაც ამ წიგნში სწერია.“

22წავიდნენ ხილკიაჰუ და, ვისაც მეფემ უბრძანა, ხულდა წინასწარმეტყველთან, ცოლთან შალუმისა, ძისა თოკჰათისა, ძისა ხასრასი, სამოსლის მცველისა – ქალი იერუსალიმის მეორე ნაწილში ცხოვრობდა – და ელაპარაკნენ ამის თაობაზე.

23უთხრა მათ: „ასე ამბობს უფალი, ღმერთი ისრაელისა: ‘უთხარით იმ კაცს, ვინც ჩემთან გამოგგზავნათ:

24ასე ამბობს-თქო უფალი: აჰა, უბედურებას დავატეხ იმ ადგილს, მის მკვიდრებს კი – იმ წყევლა-კრულვას, რაც ამ წიგნში სწერია, იუდას მეფის წინაშე რომ წაიკითხეს. +

25რაკი მიმატოვეს და სხვა ღმერთებს უკმიეს საკმეველი ჩემს გასაჯავრებლად თავიანთი ხელის ნამოქმედარით, ამიტომ ჩემი რისხვა გადმოიღვრება იმ ადგილზე და აღარ დაცხრება.

26იუდას მეფეს კი, უფლის საძიებლად რომ გამოგაგზავნათ, ასე უთხარით: ასე ამბობს-თქო უფალი, ღმერთი ისრაელისა, იმ სიტყვათა თაობაზე, შენ რომ მოისმინე: +

27რაკი გული მოგილბა და თავი მოიდრიკე ღვთის წინაშე, რაც მისი სიტყვები მოისმინე ამ ადგილისა და მისი მკვიდრების თაობაზე, და მოდრკი ჩემს წინაშე, სამოსელი შემოიხიე და ტიროდი ჩემს წინაშე, მეც ამიტომ შეგიწყნარე, – ამბობს უფალი. – +

28აჰა, მოგასვენებ შენს მამა-პაპასთან, მშვიდობით შეერთვები შენს სამარხს და აღარ იხილავენ შენი თვალები ყველა იმ უბედურებას, რომელსაც ამ ადგილს და მის მკვიდრებს დავატეხ.’“ მიუტანეს მეფეს სიტყვა. +

29დაგზავნა მეფემ და შეკრიბა მთელი იუდას და იერუსალიმის უხუცესობა.

30ავიდა მეფე უფლის სახლში და მასთან მთელი იუდა და იერუსალიმის მკვიდრნი, მათ გასაგონად წაიკითხა უფლის სახლში ნაპოვნი აღთქმის წიგნის ყოველი სიტყვა. +

31დადგა მეფე თავის ადგილზე და აღთქმა დადო უფლის წინაშე, რომ გაჰყვებოდა უფალს, დაიცავდა მის მცნებებს, მოწმობებს და წესებს მთელი თავისი გულითა და სულით, ამ წიგნში ჩაწერილი აღთქმის სიტყვების შესასრულებლად. +

32დაუდგინა იგი ყველას, ვინც იერუსალიმში და ბენიამინში იმყოფებოდნენ. და იქცეოდნენ იერუსალიმის მკვიდრნი ღმერთის, მათი მამა-პაპის ღმერთის, აღთქმის თანახმად.

33განაგდო იოშიაჰუმ ყოველი სიბილწე ისრაელიანთა ყველა ქვეყნიდან და უფალს, მათ ღმერთს, ამსახურა ყველა, ვინც კი ისრაელში იმყოფებოდა. თავის დღეში აღარ განდგომიან უფალს, თავიანთი მამა-პაპის ღმერთს. +

35
იოშიაჰუ აღასრულებს პასექს იერუსალიმში

35^1გადაუხადა იოშიაჰუმ პასექი უფალს იერუსალიმში. პირველი თვის თოთხმეტში დაკლეს საპასექო კრავი. +

2დააყენა მღვდლები თავ-თავიანთ საქმეზე და ამხნევებდა უფლის სახლის სამსახურისთვის.

3უთხრა ლევიანებს, რომელნიც მთელ ისრაელს მოძღვრავდნენ და საუფლოდ იყვნენ ნაკურთხნი: „დადგით წმიდა კიდობანი იმ სახლში, სოლომონმა, დავითის ძემ, ისრაელის მეფემ რომ ააშენა. რად გინდათ მისი მხრებით ტარება? ემსახურეთ ახლა უფალს, თქვენს ღმერთს, და მის ერს – ისრაელს. +

4მოემზადეთ თქვენ-თქვენი მამისსახლებისა და დასების მიხედვით, დავითის, ისრაელის მეფის, განაწესის მიხედვით და სოლომონის, მისი ძის, განაწესის მიხედვით.

5დადექით საწმიდარში თქვენი მოძმეების – ერის შვილების – მამისსახლთა ჯგუფების მიხედვით და ლევიანთა მამისსახლების დასის მიხედვით.

6დაკალით პასექი, განიწმიდეთ და მოუმზადეთ თქვენს ძმებს, რათა მოსეს ხელით მოცემული უფლის სიტყვის თანახმად მოიქცეთ.“ +

7უბოძა იოშიაჰუმ ერის შვილებს და ყველას, ვინც კი იქ იმყოფებოდა, კრავები და თიკნები, ყველაფერი საპასექო მსხვერპლისთვის – რიცხვით ოცდაათი ათასი, და კურატიც სამი ათასი. ეს მეფის ქონებიდან იყო. +

8მისმა მთავრებმა ნებაყოფლობით უბოძეს ხალხს, მღვდლებსა და ლევიანებს. ხილკიამ, ზაქარიამ და იეხიელმა – ღვთის სახლის წინამძღვრებმა – მღვდლებს საპასექოდ მისცეს ორი ათას ექვსასი და სამასი კურატი. +

9ქანანიაჰუმ, შემაყიამ, ნათანელმა და მისმა ძმებმა, ხაშაბიამ, იეყიელმა და იოზაბადმა – ლევიანთა მთავრებმა – ლევიანებს საპასექო მსხვერპლად უძღვნეს ხუთი ათასი და ხუთასი კურატი.

10ასე დაწესდა სამსახური. მღვდლები თავ-თავიანთ ადგილებზე დადგნენ და ლევიანები – თავიანთი დასების მიხედვით, მეფის ბრძანებისაებრ.

11და დაკლეს პასექი, მღვდლები ხელით ასხურებდნენ, ლევიანები კი ატყავებდნენ.

12და გამოაცალკევეს, რაც აღსავლენისთვის იყო, რომ გაენაწილებინათ ერის შვილების მამისსახლთა ჯგუფების მიხედვით, რათა ისე შეეწირათ მსხვერპლი, როგორც მოსეს წიგნში სწერია. ასევე კურატების შეწირვისას.

13შეწვეს საპასექო კრავი ცეცხლზე, წესის მიხედვით. ქვაბებში, კოჭობებში და კარდალებში მოხარშეს წმიდა საკლავი და მარჯვედ ჩამოურიგეს ყველა ერის შვილს. +

14შემდეგ თავისთვის და მღვდლებისთვის მოამზადეს, რადგან მღვდლები – აარონიანები, მწუხრამდე სწირავდნენ აღსავლენს და ლურთებს, ამიტომაც მოამზადეს ლევიანებმა თავისთვის და მღვდლებისათვის – აარონიანთათვის.

15მგალობელნი – ასაფიანები – თავ-თავის ადგილზე იმყოფებოდნენ დავითის, ასაფის, ჰემანის და იედუთუნის, მეფის მხილველთაგან დადგენილი წესის მიხედვით, კარისმცველნიც – ყოველ კარში, არ უხდებოდათ თავიანთი სამსახურის მიტოვება, რადგან მათი მოძმე ლევიანები ამზადებდნენ მათთვის, +

16ასე დაწესდა იმ დღეს უფლის ყველა სამსახური, რომ პასექი გადახდილიყო და აღსავლენი აღვლენილიყო უფლის სამსხვერპლოზე, მეფე იოშიაჰუს ბრძანების მიხედვით.

17შვიდი დღის განმავლობაში იხდიდნენ იმ დროს იქ მყოფი ისრაელიანები პასექს და უფუარობის დღესასწაულს. +

18სამუელ წინასწარმეტყველის დღეების შემდეგ არ გადაეხადათ ისრაელში ასეთი პასექი. ისრაელის არც ერთ მეფეს არ გადაუხდია ასეთი პასექი, იოშიაჰუმ, მღვდლებმა, ლევიანებმა, მთელმა იუდამ, იქ მყოფმა ისრალიენებმა და იერუსალიმის მკვიდრებმა რომ გადაუხადეს უფალს. +

19იოშიაჰუს მეფობის მეთვრამეტე წელს იქნა გადახდილი ეს პასექი. +

20ყოველივე ამის შემდეგ, როგორც კი იოშიაჰუმ მოაწესრიგა უფლის სახლი, მიუხდა ნექო, ეგვიპტის მეფე, ქარქემიშთან საბრძოლველად, მდინარე ევფრატზე, და გამოვიდა იოშიაჰუ მის შესახვედრად. +

21მოციქულები გამოუგზავნა ნექომ და შეუთვალა: „რა საქმე გვაქვს ერთმანეთთან მე და შენ, იუდას მეფევ? დღეს შენს წინააღმდეგ არ წამოვსულვარ, არამედ იმ სახლის წინააღმდეგ, რომელსაც ვეომები. ღმერთმა მიბრძანა, რომ ვიჩქარო, ჩამოეცალე ღმერთს, თან რომ მახლავს, რომ არ დაგღუპოს.“

22პირი არ იბრუნა მისგან იოშიაჰუმ და შეიმოსა მის წინააღმდეგ საომრად, არ შეისმინა ნექოს სიტყვები, ღმერთის შთაგონებული, და გავიდა მეგიდოს ველზე საბრძოლველად. +

23სტყორცნეს მშვილდოსნებმა მეფე იოშიაჰუს. უთხრა მეფემ თავის მსახურთ: „გამიყვანეთ, რადგან მძიმედ დავიჭერი.“ +

24ჩამოსვეს მისმა მსახურებმა ეტლიდან, აიყვანეს მის მეორე ეტლზე და იერუსალიმში წაიყვანეს. მოკვდა იგი და თავის მამა-პაპის სამარხში დაიმარხა. მთელმა იუდამ და იერუსალიმმა დაიტირა იოშიაჰუ. +

25გამართა გოდება იერემიამ იოშიაჰუზე. ყველა მგალობელი კაცი და ქალი დღემდე მოთქვამს იოშიაჰუზე თავის საგოდებლებში. წესად დაუდგინეს ისინი ისრაელს და აჰა, საგოდებლებშია ჩაწერილი. +

26იოშიაჰუს დანარჩენი საქმენი და მისი სიქველენი, უფლის რჯულში ჩაწერილის თანახმად აღსრულებულნი, +

27და მისი საქმენი – პირველნი და უკანასკნელნი – იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი.

36
იეჰოახაზის მეფობა

36^1გამოიყვანა ქვეყნის ერმა იეჰოახაზი, იოშიაჰუს ძე, და მამამისის ნაცვლად გაამეფეს იერუსალიმში. +

2ოცდასამი წლისა იყო იეჰოახაზი, როცა გამეფდა და სამი თვე იმეფა იერუსალიმში.

3გადააყენა იგი ეგვიპტის მეფემ იერუსალიმში, და დააკისრა ქვეყანას ასი ქანქარი ვერცხლი და ერთი ქანქარი ოქრო.

4ეგვიპტის მეფემ მის ნაცვლად მისი ძმა, ელიაკიმი, გაამეფა იუდაში და იერუსალიმში, და იეჰოიაკიმად შეუცვალა სახელი. მისი ძმა იეჰოახაზი კი შეიპყრო ნექომ და ეგვიპტეში წაიყვანა. +

5ოცდახუთი წლისა იყო იეჰოიაკიმი, როცა გამეფდა და თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. უკუღმართად იქცეოდა უფლის, თავისი ღმერთის, თვალში. +

6მოუხდა მას ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, და დაადო ბორკილები ბაბილონში წასაყვანად. +

7წაიღო ნაბუქოდონოსორმა უფლის სახლის ჭურჭლეულის ნაწილი ბაბილონში და დააწყო თავის ბაგინში, ბაბილონში. +

8იეჰოიაკიმის დანარჩენი საქმენი და სიბილწენი, რაც ჩაიდინა, და რაც მის წინააღმდეგ აღმოჩნდა, ისრაელისა და იუდას მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი. მის ნაცვლად მისი ძე იეჰოიაქინი გამეფდა. +

9თვრამეტი წლისა იყო იეჰოიაქინი, როცა გამეფდა და სამი თვე და ათი დღე იმეფა იერუსალიმში. უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში. +

10წელიწადი რომ შემოიქცა, ხალხი გაგზავნა მეფე ნაბუქოდონოსორმა და ბაბილონს გადაიყვანა იგი უფლის სახლის ძვირფას ჭურჭელთან ერთად, ხოლო იუდაზე და იერუსალიმზე მისი ძმა ციდკიაჰუ გაამეფა. +

11ოცდაერთი წლის იყო ციდკიაჰუ, როცა გამეფდა, და თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. +

12უკუღმართად იქცეოდა უფლის, თავისი ღმერთის, თვალში. არ მოდრკა იგი იერემია წინასწარმეტყველის წინაშე, რომელიც უფლის სიტყვას ეუბნებოდა. +

13განუდგა მეფე ნაბუქოდონოსორსაც, რომელმაც ღმერთზე დააფიცა. გაიფიცხა ქედი და გული არ მოილბო უფლისკენ, ისრაელის ღმერთისკენ, მოსაქცევად.

14ასევე მღვდლებისა და ხალხის ყველა წინამძღოლი მრავალს სცოდავდა წარმართთა ყველა სისაძაგლის კვალზე, და ბილწავდნენ უფლის სახლს, რომელიც იერუსალიმში განწმიდა მან. +

15უფალი, მათი მამა-პაპის ღმერთი, ადრიდანვე უგზავნიდა და უგზავნიდა მათ სიტყვას თავის მოციქულთა ხელით, რადგან ებრალებოდა თავისი ერი და თავისი სამყოფელი. +

16მაგრამ ისინი აბუჩად იგდებდნენ ღვთის მოციქულებს, არად აგდებდნენ მის სიტყვებს და დასცინოდნენ მის წინასწარმეტყველებს, ვიდრე მის ერს უფლისაგან უსაშველო რისხვა არ დაატყდა. +

17მოუვლინა მათ ქალდეველთა მეფე და მახვილით ამოხოცა მათი ჭაბუკები საწმიდრის სახლში, არ დაინდო არც ჭაბუკი და არც ქალწული, არც მოხუცი და არც თმაჭაღარა – ყველანი მის ხელში ჩაყარა. +

18ღვთის სახლის ყველა ჭურჭელი, დიდი და მცირე, უფლის სახლის განძეულობა, მეფისა და მთავრების განძეულობითურთ ერთიანად ბაბილონში გაზიდა. +

19გადაწვეს ღვთის სახლი და დაანგრიეს იერუსალიმის კედელი, გადაბუგეს ყველა მისი სასახლე და გაანადგურეს ყველა მისი ძვირფასეულობა. +

20მახვილს გადარჩენილნი ბაბილონში გადაასახლა და გახდნენ მისი და მისი ვაჟების მსახურნი სპარსეთის მეფობის დამყარებამდე, +

21რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვა, იერემიას პირით ნათქვამი: ვიდრე ქვეყანა თავისი შაბათებით გაიხარებდესო. მთელ უკაცრიელების ხანაში შაბათობდა, ვიდრე სამოცდაათი წელი არ შესრულდა. +

22კიროსის, სპარსეთის მეფის, პირველ წელს, როცა იერემიას პირით ნათქვამი უფლის სიტყვა აღსრულდა, უფალმა აღძრა სპარსეთის მეფის, კიროსის სული და მან საქვეყნოდ გამოაცხადა მთელ თავის სამეფოში სიტყვიერად და წერილობით:

23„ასე ამბობს კიროსი, სპარსეთის მეფე: ქვეყნის ყველა სამეფო მე მიბოძა უფალმა, ცათა ღმერთმა, და დამავალა მისთვის სახლის აგება იერუსალიმში, იუდაში რომ არის. ვინც თქვენს შორის მისი ერიდან არის, უფალი, მისი ღმერთი, იყოს მასთან და ავიდეს!“ +

+ 3მეფ. 2:12; 3:1.

+ გამ. 40:18. 3მეფ. 3:4. 1ნეშტ. 16:39.

+ 2მეფ. 6:17.

+ გამ. 35:30.

+ 3მეფ. 3:5.

+ 1ნეშტ. 28:5.

+ 3მეფ. 3:8.

+ რიცხ. 27:17. 3მეფ. 3:12.

+ 3მეფ. 3:11.

+ 3მეფ. 3:13. 2ნეშტ. 9:22.

+ 3მეფ. 10:26.

+ 3მეფ. 10:27.

+ 3მეფ. 10:28.

+ 3მეფ. 10:29.

+ 3მეფ. 5:15.

+ 3მეფ. 5:2.

+ რჯლ. 10:17. ფსალმ. 88:7.

+ 3მეფ. 8:27. ეს. 66:1. იერ. 23:24.

+ 3მეფ. 10:12.

+ 3მეფ. 5:6.

+ 3მეფ. 5:11.

+ 3მეფ. 5:7.

+ 3მეფ. 7:13.

+ გამ. 31:4. 3მეფ. 7:14.

+ 1ნეშტ. 22:2.

+ 3მეფ. 5:15.

+ 2მეფ. 24:18. 3მეფ. 6:1. 1ნეშტ. 21:18.

+ 3მეფ. 6:2.

+ 3მეფ. 6:3.

+ 3მეფ. 9:28.

+ 3მეფ. 9:28.

+ 3მეფ. 6:16; 20:28.

+ გამ. 25:18. 3მეფ. 6:23.

+ 3მეფ. 6:24.

+ გამ. 25:20.

+ გამ. 26:1,.

+ 4მეფ. 25:13. იერ. 52:17.

+ 3მეფ. 7:17.

+ 3მეფ. 7:21.

+ გამ. 27:1. 3მეფ. 8:64.

+ 3მეფ. 7:23.

+ 3მეფ. 7:25.

+ 3მეფ. 7:26.

+ 3მეფ. 7:38.

+ 3მეფ. 7:49. 1ნეშტ. 28:15.

+ 1ნეშტ. 28:16.

+ 3მეფ. 7:15. 2ნეშტ. 3:15-16.

+ 3მეფ. 7:27.

+ 3მეფ. 7:46.

+ 3მეფ. 7:47.

+ 3მეფ. 7:48.

+ 3მეფ. 7:49.

+ 3მეფ. 6:31.

+ 3მეფ. 7:51.

+ 3მეფ. 8:1.

+ 3მეფ. 8:2,.

+ რიცხ. 4:15. 1ნეშტ. 15:2.

+ 3მეფ. 8:5.

+ 3მეფ. 8:6.

+ 3მეფ. 8:8.

+ გამ. 25:16,. 3მეფ. 8:9. ებრ. 9:4.

+ 3მეფ. 8:10.

+ 1ნეშტ. 25:1.

+ ეზრ. 3:11. ფსალმ. 135:1. გოდ. 3:22.

+ გამ. 40:35.

+ 3მეფ. 8:11.

+ 3მეფ. 8:12.

+ 2მეფ. 6:18. 3მეფ. 8:14,.

+ 3მეფ. 8:15.

+ 2მეფ. 7:6. 3მეფ. 8:16.

+ 2მეფ. 7:2. 3მეფ. 8:17. 1ნეშტ. 17:1.

+ 3მეფ. 8:19.

+ 3მეფ. 8:20.

+ 3მეფ. 8:22. ეზრ. 9:5.

+ 3მეფ. 8:22. ეფეს. 3:14.

+ 3მეფ. 8:23.

+ 2მეფ. 7:16. 3მეფ. 8:25.

+ 3მეფ. 8:17.

+ 3მეფ. 8:27. 2ნეშტ. 2:6. ეს. 66:1.

+ რჯლ. 12:5; 31:11. 3მეფ. 8:29.

+ 3მეფ. 8:30.

+ 3მეფ. 8:31.

+ 3მეფ. 8:32.

+ რჯლ. 28:25. 3მეფ. 8:33-34.

+ ლევ. 26:19. რჯლ. 11:17. 3მეფ. 8:35.

+ 2ნეშტ. 20:9.

+ 1ნეშტ. 29:17.

+ 3მეფ. 8:41. ეს. 55:5-6.

+ დან. 6:1.

+ 3მეფ. 8:46. იგავ. 20:9. ეკლ. 7:2. 1იოან. 1:8.

+ რიცხ. 14:40.

+ 1მეფ. 7:6. 3მეფ. 8:47-48.

+ ფსალმ. 33:16.

+ რიცხ. 10:36. ფსალმ. 131:8-9.

+ 2მეფ. 7:13,.

+ 3მეფ. 8:11.

+ 2ნეშტ. 5:13. ეზრ. 3:11.

+ 3მეფ. 8:62.

+ 3მეფ. 8:63.

+ რიცხ. 10:10. 1ნეშტ. 16:5.

+ 3მეფ. 8:64.

+ რიცხ. 13:22. 3მეფ. 8:65.

+ 3მეფ. 8:2,. იოან. 7:37.

+ 3მეფ. 8:66.

+ 3მეფ. 9:1.

+ რჯლ. 12:5.

+ რჯლ. 28:10. ფსალმ. 105:6. ამოს. 9:12.

+ 2ნეშტ. 6:40.

+ 3მეფ. 9:3.

+ 2მეფ. 7:12,. 3მეფ. 9:5. 1ნეშტ. 17:12.

+ 3მეფ. 9:6.

+ რჯლ. 4:26. იესო. 23:16. იერ. 7:15.

+ რჯლ. 29:24. 3მეფ. 9:8. იერ. 22:8.

+ 3მეფ. 9:10.

+ 3მეფ. 9:11-12.

+ რიცხ. 13:22.

+ 3მეფ. 9:17.

+ 3მეფ. 9:18-19.

+ 3მეფ. 9:20.

+ იესო. 16:10. მსაჯ. 1:28. 3მეფ. 9:21.

+ 3მეფ. 9:23.

+ 3მეფ. 9:24.

+ გამ. 23:14. ლევ. 24:8. 3მეფ. 9:25.

+ 1ნეშტ. 24:1; 27:1.

+ 3მეფ. 9:26,.

+ 3მეფ. 10:1. მათ. 12:42. ლუკ. 11:31.

+ 3მეფ. 10:3.

+ 3მეფ. 10:4-5.

+ 3მეფ. 10:6.

+ 3მეფ. 10:8. მათ. 13:16-17.

+ 3მეფ. 10:9. 2ნეშტ. 2:11.

+ 3მეფ. 10:10.

+ 3მეფ. 10:11.

+ 3მეფ. 10:13.

+ 3მეფ. 10:14.

+ 3მეფ. 10:16; 14:26.

+ 3მეფ. 10:18.

+ 3მეფ. 10:21.

+ 3მეფ. 10:22.

+ 3მეფ. 10:23. 2ნეშტ. 1:12.

+ იაკ. 1:5.

+ 3მეფ. 4:26; 10:26.

+ 3მეფ. 4:21.

+ 3მეფ. 10:27. 2ნეშტ. 1:15.

+ 3მეფ. 1:11; 11:11.

+ 3მეფ. 11:42.

+ 3მეფ. 11:43.

+ 3მეფ. 12:1.

+ 3მეფ. 11:40; 12:2.

+ 3მეფ. 12:5.

+ 3მეფ. 12:8.

+ 3მეფ. 12:10.

+ 3მეფ. 12:12.

+ 3მეფ. 11:29; 12:15.

+ 2მეფ. 20:1. 3მეფ. 12:16.

+ 3მეფ. 4:6; 12:18.

+ 3მეფ. 12:21.

+ 3მეფ. 12:22.

+ 3მეფ. 12:22.

+ 3მეფ. 12:24. 2მეფ. 10:15.

+ დაბ. 35:19.

+ რიცხ. 35:2. 3მეფ. 12:31.

+ 3მეფ. 12:31. 2მეფ. 13:9.

+ 2ნეშტ. 12:1.

+ 1მეფ. 16:6.

+ 2მეფ. 13:2.

+ 3მეფ. 15:2.

+ 3მეფ. 15:1.

+ რჯლ. 32:15. 3მეფ. 14:22. 2მეფ. 11:17.

+ 3მეფ. 14:25.

+ 2ნეშტ. 15:2.

+ დან. 9:14.

+ იერ. 18:8.

+ 3მეფ. 10:16-17.

+ 3მეფ. 14:27.

+ 3მეფ. 14:13.

+ 3მეფ. 14:21.

+ 3მეფ. 14:29; 15:6.

+ 3მეფ. 14:31.

+ 3მეფ. 15:1.

+ 3მეფ. 15:7.

+ 3მეფ. 11:26.

+ 3მეფ. 12:28.

+ 3მეფ. 12:31. 2მეფ. 11:15.

+ გამ. 27:21. ლევ. 8:35; 24:4. რიცხ. 28:3-8.

+ რიცხ. 10:9; 14:41. რჯლ. 20:4.

+ რიცხ. 10:9. იესო. 6:3.

+ ფსალმ. 105:42.

+ 3მეფ. 12:29. იოან. 11:54.

+ 3მეფ. 15:3.

+ 3მეფ. 15:8.

+ 3მეფ. 15:11.

+ 3მეფ. 15:12.

+ 2ნეშტ. 15:15.

+ 2ნეშტ. 16:8.

+ 1ნეშტ. 14:6.

+ 2ნეშტ. 13:15; 16:8.

+ 2ნეშტ. 17:10; 20:29.

+ რჯლ. 20:1; 31:16-17. ეს. 55:6.

+ ოს. 3:4. ამოს. 8:11.

+ მათ. 24:6.

+ ლუკ. 21:19. 1კორ. 15:18. გალ. 6:9.

+ 2ნეშტ. 22:9.

+ 3მეფ. 15:13.

+ 3მეფ. 15:14. ლუკ. 1:6.

+ 2ნეშტ. 5:1.

+ 3მეფ. 15:17.

+ 3მეფ. 15:18. 4მეფ. 12:18.

+ 3მეფ. 15:20.

+ 3მეფ. 15:21.

+ იესო. 18:24.

+ 2ნეშტ. 19:2.

+ 2ნეშტ. 14:9. ეს. 20:5.

+ 2ნეშტ. 18:26.

+ 3მეფ. 15:24.

+ 2ნეშტ. 19:3.

+ 3მეფ. 22:44.

+ 2ნეშტ. 14:14.

+ 3მეფ. 5:1.

+ რიცხ. 6:2.

+ 4მეფ. 8:18. 2ნეშტ. 17:5.

+ 3მეფ. 22:2.

+ 3მეფ. 22:4.

+ 4მეფ. 3:11.

+ 3მეფ. 22:6.

+ 3მეფ. 22:7.

+ 3მეფ. 22:9.

+ 3მეფ. 22:11.

+ 3მეფ. 22:13.

+ რიცხ. 27:17. 3მეფ. 22:17.

+ 3მეფ. 22:21. იობ. 1:6.

+ 3მეფ. 22:22. იოან. 8:41. 1იოან. 4:6.

+ ეს. 19:14. ეზეკ. 14:9.

+ იერ. 20:2. მარკ. 14:65. იოან. 18:22.

+ 3მეფ. 20:3,9; 22:25.

+ 2ნეშტ. 16:10.

+ 3მეფ. 22:30.

+ 3მეფ. 22:32. ფსალმ. 65:9.

+ 3მეფ. 22:34.

+ 3მეფ. 22:35.

+ 3მეფ. 16:1.

+ 3მეფ. 14:13. 2ნეშტ. 12:12. ნეემ. 9:8.

+ რჯლ. 16:18.

+ რჯლ. 1:17. ფსალმ. 81:3.

+ რჯლ. 10:17. იობ. 34:19. საქმე. 10:34. 1პეტრ. 1:17.

+ რომ. 2:11. გალ. 2:6. ეფეს. 6:9. კოლ. 3:25.

+ რჯლ. 17:8.

+ ზაქ. 3:7.

+ დაბ. 14:7. იესო. 15:62.

+ 2ნეშტ. 17:3.

+ 1ნეშტ. 29:12. 2ნეშტ. 14:11. ფსალმ. 8:2; 46:8-9.

+ იაკ. 2:23.

+ 2ნეშტ. 6:28.

+ რჯლ. 2:9.

+ ფსალმ. 24:15. მათ. 8:25.

+ მსაჯ. 11:29. 2ნეშტ. 24:20.

+ გამ. 14:13. იესო. 10:14. ეს. 33:2.

+ გამ. 14:13. რიცხ. 14:9.

+ გამ. 14:31. 2მეფ. 14:2. ფსალმ. 45:1-2.

+ მსაჯ. 7:22. 1მეფ. 14:20.

+ 2ნეშტ. 14:14.

+ 2ნეშტ. 14:6; 15:15.

+ 3მეფ. 22:42.

+ 3მეფ. 22:43.

+ 3მეფ. 22:45.

+ 3მეფ. 22:4.

+ 3მეფ. 22:48.

+ 3მეფ. 22:50.

+ 4მეფ. 8:16.

+ 4მეფ. 8:17.

+ 4მეფ. 8:18; 16:3. 2ნეშტ. 18:1.

+ 2მეფ. 7:12.

+ დაბ. 27:40. 4მეფ. 8:20.

+ ლევ. 17:7; 20:5. 3მეფ. 13:2.

+ 3მეფ. 15:26.

+ 4მეფ. 8:1,.

+ 4მეფ. 8:24.

+ 4მეფ. 8:29.

+ იესო. 20:8. 4მეფ. 8:28.

+ 4მეფ. 8:29; 9:15-16.

+ 3მეფ. 12:15; 19:16. 4მეფ. 9:6.

+ 3მეფ. 19:17. 4მეფ. 9:24.

+ 4მეფ. 9:27-28.

+ 4მეფ. 11:1.

+ 4მეფ. 11:2.

+ 4მეფ. 11:4.

+ 2მეფ. 7:13.

+ 4მეფ. 11:5.

+ 4მეფ. 11:6.

+ რიცხ. 8:6-7; 16:5. ეზრ. 8:28-29.

+ 4მეფ. 11:10.

+ რჯლ. 17:18. 4მეფ. 11:12.

+ 4მეფ. 11:13.

+ რიცხ. 10:10. 4მეფ. 11:14.

+ 4მეფ. 11:15.

+ 4მეფ. 11:16.

+ 4მეფ. 11:17.

+ 4მეფ. 11:18.

+ ლევ. 1:3. 2ნეშტ. 29:25.

+ 4მეფ. 11:19.

+ 4მეფ. 11:20.

+ 4მეფ. 12:1.

+ 4მეფ. 12:2.

+ 4მეფ. 12:6.

+ გამ. 35:5.

+ 4მეფ. 11:1; 12:8.

+ 4მეფ. 12:9.

+ გამ. 35:5.

+ 4მეფ. 12:10.

+ 4მეფ. 12:11; 22:4-5.

+ 4მეფ. 12:14.

+ 4მეფ. 12:1,.

+ 4მეფ. 12:2.

+ 2ნეშტ. 33:10.

+ 2ნეშტ. 15:2; 20:14.

+ მათ. 23:35. ლუკ. 11:50-51.

+ 4მეფ. 12:18.

+ 2ნეშტ. 12:1; 22:8.

+ 4მეფ. 12:20; 21:1,.

+ 4მეფ. 12:21.

+ 4მეფ. 12:1; 14:1.

+ 4მეფ. 14:2.

+ 4მეფ. 14:3. 2ნეშტ. 26:4.

+ 4მეფ. 14:5. 2ნეშტ. 24:25.

+ რჯლ. 24:16. 4მეფ. 14:6. ეზეკ. 18:20.

+ რიცხ. 1:3.

+ 2ნეშტ. 20:15. ფსალმ. 32:17; 61:7.

+ 4მეფ. 14:7.

+ რჯლ. 32:37. მსაჯ. 10:14.

+ 4მეფ. 13:12; 14:8.

+ მსაჯ. 9:14.

+ 4მეფ. 14:11. 2ნეშტ. 22:7.

+ 4მეფ. 14:12.

+ 4მეფ. 14:13.

+ 4მეფ. 14:14. 1ნეშტ. 26:15.

+ 4მეფ. 14:17.

+ 4მეფ. 14:1.

+ 3მეფ. 15:27. 4მეფ. 14:19.

+ 4მეფ. 14:21; 15:1.

+ 4მეფ. 15:3. 2ნეშტ. 25:2.

+ 4მეფ. 12:2.

+ ამოს. 1:8.

+ გამ. 30:7. 4მეფ. 15:6. 2ნეშტ. 25:19.

+ 1ნეშტ. 6:10.

+ რიცხ. 18:7. ებრ. 5:4.

+ 4მეფ. 5:27; 15:5.

+ 4მეფ. 15:5.

+ 4მეფ. 15:7.

+ 4მეფ. 15:33.

+ 4მეფ. 15:34.

+ ნეემ. 3:26-27.

+ 2ნეშტ. 26:10.

+ 4მეფ. 15:32.

+ 4მეფ. 15:38.

+ 4მეფ. 16:2.

+ 4მეფ. 16:3.

+ 4მეფ. 14:24. ოს. 13:1.

+ რჯლ. 12:2.

+ 4მეფ. 16:5.

+ ეზრ. 9:7.

+ ლევ. 25:42. რჯლ. 15:9.

+ რიცხ. 18:5. იესო. 22:20.

+ რჯლ. 15:13; 34:3.

+ 4მეფ. 16:7.

+ 4მეფ. 18:8.

+ გამ. 32:25. იერ. 15:4.

+ 4მეფ. 16:8. იერ. 2:36.

+ 4მეფ. 16:10.

+ 4მეფ. 16:4.

+ 4მეფ. 16:1.

+ 4მეფ. 16:20. ეს. 14:28.

+ 4მეფ. 18:2.

+ 4მეფ. 18:3.

+ 2ნეშტ. 28:24.

+ ნეემ. 12:30.

+ 3მეფ. 8:48. იერ. 2:27. ეზეკ. 20:16.

+ რიცხ. 28:6.

+ რჯლ. 28:24. 3მეფ. 9:8. იერ. 51:37.

+ რჯლ. 10:8.

+ 1ნეშტ. 6:44.

+ გამ. 29:10.

+ 4მეფ. 23:12.

+ 2ნეშტ. 28:24.

+ ლევ. 4:13-14.

+ ლევ. 8:15.

+ გამ. 29:10. ლევ. 1:4.

+ 1ნეშტ. 6:31; 23:5; 24:19.

+ რიცხ. 10:10.

+ 2ნეშტ. 23:18.

+ ლევ. 7:12.

+ 2ნეშტ. 35:11.

+ ლევ. 3:3.

+ გამ. 12:1,. ლევ. 23:5. 4მეფ. 23:21.

+ გამ. 12:6; 13:4. რიცხ. 9:11.

+ გამ. 12:3.

+ გამ. 3:6; 4:5. 4მეფ. 15:19.

+ 2ნეშტ. 29:8.

+ გამ. 32:9.

+ იერ. 3:12.

+ იერ. 32:39. საქმე. 4:32; 11:21.

+ რიცხ. 9:1.

+ გამ. 12:3. ლევ. 22:4. რიცხ. 9:6.

+ გამ. 12:4,.

+ რიცხ. 6:23.

+ რჯლ. 7:5. 4მეფ. 18:4.

+ 1ნეშტ. 2:9.

+ რიცხ. 28:2-3.

+ რიცხ. 18:8. ნეემ. 13:10.

+ გამ. 23:19; 34:26. ლევ. 2:14.

+ რიცხ. 31:28.

+ ლევ. 2:3. რიცხ. 18:9.

+ 4მეფ. 18:3-5.

+ 2ნეშტ. 26:5.

+ 4მეფ. 18:3. ეს. 36:1.

+ 4მეფ. 6:16. ეს. 31:3. 1იოან. 4:4.

+ 4მეფ. 18:17. მიქ. 1:13.

+ 4მეფ. 18:19.

+ 4მეფ. 18:29.

+ 4მეფ. 18:22.

+ 4მეფ. 18:33-34; 19:12. ეს. 10:9.

+ რჯლ. 2:34. 4მეფ. 18:35.

+ 4მეფ. 19:14. ეს. 37:1,.

+ 4მეფ. 18:2,.

+ 4მეფ. 18:33; 19:12.

+ 4მეფ. 19:4.

+ 4მეფ. 19:35. ეს. 37:36.

+ 4მეფ. 20:1. ეს. 38:1.

+ ეს. 39:2. ლუკ. 17:18.

+ 4მეფ. 20:17-18.

+ 4მეფ. 20:20.

+ რჯლ. 8:2; 13:3. 4მეფ. 20:11.

+ 4მეფ. 18:1; 19:1. ეს. 36:1.

+ 4მეფ. 20:21.

+ 4მეფ. 21:1.

+ რჯლ. 18:9.

+ საქმე. 7:42.

+ რჯლ. 12:11. 3მეფ. 8:29. იერ. 32:34.

+ რჯლ. 4:19.

+ ლევ. 18:21; 19:26; 20:2.

+ 3მეფ. 9:3. 4მეფ. 21:7.

+ რჯლ. 7:10. 3მეფ. 8:16. 4მეფ. 21:8.

+ 4მეფ. 21:9.

+ დან. 4:33.

+ 2ნეშტ. 27:3. ნეემ. 3:6.

+ 4მეფ. 21:16-17.

+ 4მეფ. 21:18.

+ 4მეფ. 21:2,.

+ 4მეფ. 22:1.

+ 4მეფ. 22:2. რჯლ. 5:32.

+ ლევ. 26:30.

+ 4მეფ. 22:3.

+ 4მეფ. 22:4.

+ 4მეფ. 12:15.

+ 4მეფ. 22:8.

+ 4მეფ. 22:4.

+ ლევ. 26:14. რჯლ. 28:15.

+ ლევ. 26:1,. რჯლ. 28:15.

+ 4მეფ. 21:18.

+ რჯლ. 20:3.

+ 4მეფ. 22:20. იერ. 34:4.

+ 4მეფ. 23:2.

+ 4მეფ. 23:3.

+ 4მეფ. 23:4.

+ 4მეფ. 23:21.

+ 3მეფ. 6:1.

+ გამ. 12:3.

+ რიცხ. 28:19.

+ ლევ. 7:16.

+ გამ. 12:8. რჯლ. 16:7.

+ 1ნეშტ. 25:1.

+ გამ. 12:15.

+ 4მეფ. 23:22.

+ 4მეფ. 23:23.

+ 4მეფ. 23:24-25.

+ ზაქ. 12:11.

+ 4მეფ. 23:29.

+ 4მეფ. 23:30.

+ იერ. 22:10.

+ 4მეფ. 22:1.

+ 4მეფ. 23:30.

+ 4მეფ. 23:34. მათ. 1:13.

+ 4მეფ. 23:36.

+ 4მეფ. 24:1.

+ დან. 1:2.

+ 4მეფ. 24:5,. იერ. 22:24. 1ნეშტ. 3:16.

+ 4მეფ. 24:8.

+ 4მეფ. 24:15.

+ იერ. 1:3.

+ იერ. 37:2.

+ რჯლ. 18:5.

+ იერ. 25:4. დან. 9:10. მათ. 21:36.

+ იერ. 36:23. ზაქ. 1:4. ეზეკ. 33:32.

+ 4მეფ. 25:1.

+ 4მეფ. 25:13. იერ. 27:19,.

+ 4მეფ. 25:9.

+ 4მეფ. 25:11.

+ იერ. 15:11.

+ ეს. 44:28. დან. 2:38.

+ https://ibt.org.ru/ebook?id=GRG

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- 2 ნეშტთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36